నా రైలు ప్రయాణం

తేది:November 13, 2012 వర్గం:అనుభవాలు రచన:చరసాల 1,896 views

ఇవాళ ఫేస్‌బుక్‌లో తెలుగు పుస్తకం గుంపులో ఓ చర్చ గత డిసెంబరులో ఇండియా వచ్చినపుడు జరిగిన ఓ సంగతిని గుర్తుచేసింది.

అదేంటంటే నేను, మా ఆవిడ మరియు మా పిల్లలూ అందరం రాయలసీమలో తిరుపతి నుండీ కడపకు వెళ్ళాలి. అంతకు ముందే మేము బెంగళూరు నుండీ తిరుపతికి రైలులో చేసిన ప్రయాణం మా పిల్లలు బాగా ఇష్టపడటంతో ఇప్పుడు కూడా రైలులోనే ప్రయాణించాలని నిర్ణయించుకొన్నాం. అయితే సమయం తక్కువగా వుండటం వల్ల మాకందరికీ శీతల పెట్టెలో(AC) టికెట్లు దొరకలేదు. అంతకు ముందు బెంగుళూరునుండి వచ్చినపుడు కూడా దొరకకపోతే మూడు AC టికెట్లు ఒక మొదటి తరగతి టికెట్టు కొన్నాం. TC వచ్చినపుడు ఆ విశయమే చెప్పి ఆ వ్యత్యాసాన్ని చెల్లింఛాం.

ఇప్పుడేం చేశాం అంటే దొరికిన మూడు AC టికెట్లు తీసుకొని, మా ప్రథంకు మాత్రం తీసుకోలేదు. పూర్వానుభవాన్ని బట్టీ నాకున్న ధైర్యం ఏమిటంటే TC వచ్చినపుడు విశయం చెప్పి ఆ నాలుగో టికెట్టు తీసుకోవచ్చని. మా ప్రథంకు అప్పుడు ఆరేళ్ళు. మాకు బెర్తులు కేటాయించిన చోట ఒకావిడ హైదరాబాదుకు వెళుతున్నది మిగతావన్నీ ఖాళీనే! మా పిల్లలిద్దరూ పైకీ కిందకీ ఎక్కీ దిగీ కాసేపట్లో అలసిపోయి పై బెర్తుల్లో నిద్రపోయారు. మా ఆవిడా ఓ కింది బెర్తులో నిద్ర పోయింది. నేను నాకెదురుగా వున్న ఆ హైదరాబాదెళ్ళే ఆవిడతో మాట్లాడుతున్నాను.

TC వచ్చాడు. టికెట్లు మూడూ చూపించాను. ఎవెరెవరన్నాడు. అక్కడ పడుకున్నావిడ, నేనూ, ఈ పైన పడుకున్నది మా అమ్మాయి, అక్కడ పైన వున్నది మా అబ్బాయి వాడికి టికెట్టు లేదన్నాను. టికెట్టు లేకుండా ఎలా ఎక్కారు అన్నాడు. దొరకలేదు, మీ దగ్గర కొనచ్చు కదా ఫైను కట్టి అన్నాను. అతను ఆశ్చ్యర్యంతో ఏదో తరగతి టికెట్టు వుంటే వ్యత్యాసం కడితే సరిపోతుంది కానీ టికెట్టే లేకుంటే ఫైను చాలా ఎక్కువ అన్నాడు. ఫరవాలేదు కడతా అన్నాను. మా వాడు చాలా చిన్నగా కనిపించడంతో అవసరం లేదు వాడికి ఎవరైనా అడిగితే నాలుగేళ్ళని చెప్పమన్నాడు. అమ్మో అది కానిపని, మా పిల్లల ఎదురుగా అలా అబద్దం చెప్పడం కుదరదన్నాను. అయితే ఓ పని చెయ్యి, కడపలో దిగాక ముఖ్య ద్వారంగుండా వెళ్ళకుండా ప్లాట్‌ఫాం చివరికెళ్ళి అట్నుంచి వెళ్ళిపొండి అన్నాడు. అదీ కుదరదు ఫైనే కడతాను అన్నాను.

ఇప్పుడు బహుశా అతను నేనేదో గ్రహాంతరజీవిని అనుకున్నట్టున్నాడు. సరే అయితే నీ నిజాయితీకి నాకు ఫైను రాయబుద్దేయట్లేదు. ఇంకోమాట చెబుతాను. అక్కడ మిమ్మల్ని రిసీవ్ చేసుకోవడానికి వచ్చేవాళ్ళకి పోన్ చేసి ఒక ప్లాట్‌ఫాం టికెట్టు అదనంగా కొనమనిచెప్పు అని చక్కా వెళ్ళి పోయాడు.

నేనున్న పరిస్థితిలో ఫైనూ వేసి లంచమూ అడుగుతాడేమో అనుకున్నా! ఉ హూ! ఏమీ అడగకుండా వెళ్ళి పోయాడు.

తరువాయి భాగం …

ఆయనెళ్ళి పోయాక మా ఆవిడ లేచింది. నా ఎదురుగ్గా వున్నావిడ విశయమంతా చెప్పింది. ఇంకో గంట నా లీల చెప్పుకొని నన్నో పరమానందయ్య శిష్యున్ని చేసి బాగా నవ్వుకున్నారు.

PS: పోన్ చేసి అదనపు ప్లాట్‌ఫాం టికెట్టు తెప్పించా! అవినీతిలో నాకూ భాగముంది.

పొగ త్రాగుట హానికరం!

తేది:November 2, 2012 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 1,654 views

ఈ మధ్య ఎలాగోలా వెసులుబాటు చూసుకొని సినిమాలు చూస్తున్నాలెండి. Yupp TVలో జీ తెలుగు VODలో తెలుగు సినిమాలు అప్పుడప్పుడూ చూస్తున్నా.

నేను గమనించిన కొన్ని విపరీతాలు ఏంటంటే ఎవడైనా తెర మీద పొగతాగుతున్నా మద్యం తాగున్నా అది హానికరం అంటూ పెద్ద అక్షరాల్లో కింద పట్టీ వేయడం!

నాకైతే సినిమా చూడటం అంటే ఆ పాత్రలమద్యలోకి, ఆ ప్రాంతంలోకి వెళ్ళి లీనమయి చూడటం. పది నిమిశాలకోసారి ప్రకటనలొచ్చి ఎలాగూ ఆ ఏకాగ్రతను భగ్నం చేస్తాయనుకోండి. అవెలాగూ తప్పనిసరి అవసరం అయిపోయాయి. అందుకే VODలో అయితే వెంటానే ముందుకు జరిపేయొచ్చు. కానీ సినిమా రసపట్టులో వుండగా కింద తాటికాయంత అక్షరాలతో “పొగత్రాగటం హానికరం”, “మద్యం తాగటం హానికరం” అని వేయడం అవసరమా? అలావేయటం నిజంగా సినిమా చూసి ప్రభావితమయ్యేవాన్ని కాకుండా ఆపుతుందా? ఇంట్లో పసిపిల్లల మధ్యే పొగతాగే తండ్రులుండగా ఇది ఏమాత్రం?
ఒకచో అది అంతో ఇంతో చూసేవాన్ని ప్రభావితున్ని కాకుండా ఆపిందే అనుకుందాం. మరయితే అలా ఎన్ని సుభోధాలు వినిపించాలి సినిమా అంతా?
“పిల్లలను కొట్టడం తప్పు”
“చంపడం నేరం”
“దొంగిలించడం నేరం”
“మోసగించడం తప్పు”
….
ఇలా సుభాషితాలన్నీ వల్లిస్తూ పోవాలి. వీటాన్నింటికీ లేని తలనొప్పి పొగకీ మద్యానికే ఎందుకో!

ఇక ప్రకటనల్లో అయితే మొన్న “దమ్ము” చూస్తూ మరో విపరీతం చూశాను.
హీరో ఏమో విపరీతమైన ఆవేశంలో వున్నాడు. అంతెత్తున ఆకాశంలోకెగిరి మరీ ప్రత్యర్థులను చంపుతున్నాడు. సరిగ్గా హీరో అలా ఆకాశంలో వున్నప్పుడు అతన్ని అక్కడే వుంచేసి “Tide” అతని చొక్కాని తెల్లగా మార్చేసి “Tide” వాడమని చెబుతుంది. థూ ఇంతకంటే దరిద్రంగా సినిమా చూడలేమేమొ! దమ్ము ఎలాగూ దరిద్రంగా వుంది గనుక సరిపోయింది.

మరో విపరీతం ఏమిటంటే ఒక సినిమాలో ఒక పాత్ర చేసిన దాన్ని మొత్తం కులానికో వర్గానికో ఆపాదించుకొని దుమారం లేపడం. సినిమా అన్నాక అందులో సమాజంలో వున్నదంతా వుంటుంది. శూద్రుడూ వుంటాడు, బ్రాహ్మణుడూ వుంటాడు. ప్రేమించడమూ వుంటుంది, వ్యభిచారమూ వుంటుంది. అవి ఆయా పాత్రలు చేసినట్టుగా భావించాలే గానీ మొత్తం వర్గానికీ ఆపాదించుకుంటే ఎలా? అయితే సినిమా తీసేవాళ్ళు భావోద్వేగాలని దృష్టిలో పెట్టూకొని విపరీతాలకు పోకుండా వుంటే మరీ మంచిది. ఇప్పుడు ఇది ముదిరిపోయింది. మమ్మల్ని హీనం చేశారు లేదా మమ్మల్ని హేళన చేశారు. ఒక వర్గంలో ఒకరిద్దరు చేసే పనులే వర్గం మొత్తానికి చెందనప్పుడు, ఒక సినిమాలో ఒక పాత్ర చేష్టలు ఒక వర్గం మొత్తానికి ఎలా చెందుతాయి!

అంతా మన ఖర్మ!

తేది:October 23, 2012 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 1,664 views

ఇది కర్మో, ఖర్మో గానీ మొత్తానికి ఇది మన జాతిని వేల ఏళ్ళ నుండి పీల్చి పిప్పి చేస్తున్నది. ఇది వినబడని రోజు వుండదంటే అతిశయోక్తి గాదేమొ!

పండితులనుండీ పామరుల దాకా ఈ కర్మ సిద్దాంతాన్ని మరో ప్రశ్నకు తావులేకుండా నమ్మేస్తున్నారు. అసలు పూర్వజన్మ అనేది వుందా, కర్మ పలితాలు ఒక జన్మనుండి మరో జన్మకి అతుక్కొనివస్తాయా అన్నదాన్ని ఎవరి కర్మకు దాన్ని వదిలేస్తే, అసలు ఈ సిద్దాంతం మన జీవితాలని ఈ జన్మలో మాత్రం నరకప్రాయం చేసేస్తోంది.

ఒకడు ఆకలితో చనిపోయాడనుకుందాం. అది చనిపోయిన వాడి కర్మే గానీ, వాడికి పట్టెడన్నం పెట్టలేని సమాజానిదిగానీ, రాజ్యానిదిగానీ తప్పేం లేదు.

ఒక వీధిలో ఒక బీదవాడు, ఒక సంపన్నుడూ వుంటే, బీదవాడి మీద జాలి అవసరమే లేదు. అది వాడి పూర్వజన్మ కర్మ ఫలితం. వాడెన్నెన్ని పాపాలు చేసుంటే ఇప్పుడిలా కష్టాలు పడతాడు? కాబట్టి అసహ్యంచుకోండి. అదే పక్కనున్న సంపన్నున్ని చూడండి. వాడి పూర్వజన్మ పుణ్యఫలమే కదా ఈ భోగభాగ్యాలు. ఇంకేం వాడిని నెత్తికెత్తుకోండి.

ఒక క్షయరోగి ఎదురొస్తే అయ్యో పాపం అనకండి. ఎన్ని పాపాలు చేస్తే ఈ జన్మకి ఈ శిక్ష అని మనసులో అనుకొని వీలయితే వాడి మొహాన వుమ్మేయండి.

ఎవరికున్న కష్టానికి వారి కర్మే కారణం. మరిక పాలకున్ని ప్రశ్నించడం మూర్ఖత్వం. రోడ్డు ప్రమాదాల్లో వేల మంది చనిపోతున్నారా, అది చనిపోయిన వారి కర్మ! వాళ్ళకి అంతే రాసిపెట్టివుంది.

ఆయిదేళ్ళలో ఓ డిల్లీ ప్రభుత్వాసుపత్రిలో చనిపోయిన పిల్లల సంఖ్య పది వేలట! బహుశా ఈ పిల్లలది భీష్ముని ముందటి సోదరులు వసువుల కథ అయ్యుంటుంది. వారికి ఏదో అలా భూమ్మీదపడి ఇలా దేవున్ని చేరుకొనే వరమేదో వుండివుంటుంది. వారి చావుకు, అల్పాయుష్షుకి ప్రభుత్వాన్నీ, సౌకర్యాల లేమిని నిందించడం ఇహలోక మాయలో చిక్కుకోవడమే! కర్మ గురించి తెలియని వారి వాదన అది.

ఇలా ఏ సమస్యకైనా, ఏ అన్యాయనికైనా, ఏ విపత్తుకైనా ఒకే సమాధానం. కర్మ! ఓహ్! కనిపెట్టినోడెవరోగానీ, సర్వరోగనివారిణి. దీన్ని విశ్వవ్యాపితం చేస్తే ప్రపంచసమస్యలన్నిటినీ చిటికెలో పరిష్కరిస్తుంది.

కొల్లాయి గట్టితేనేమి?

తేది:October 12, 2012 వర్గం:పుస్తకాలు, వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,637 views

ఈ అద్భుతమైన నవలని ఇన్నాళ్ళూ చదవనందుకు చాలా సిగ్గేస్తోంది. ఇప్పుడైనా చదవగలిగానూ అంటే కినిగె పుణ్యమే!

1920 – 21 నాటి జాతీయోడ్యమం, సామాన్యుల మీద గాంధీగారి ప్రభావం, అప్పట్లో వున్న సామాజిక దురాచారాల గాఢత… ఇంకా ఇంకా ఇంకా ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే కాలచక్రాన్ని వెనక్కు తిప్పి ఆనాటి ముంగండ గ్రామ సామాజిక, ఆర్థిక పరిస్థితులని చూడొచ్చు.

ఈ నవలలో అన్నిటికీ మించి నన్ను కదిలించిన సన్నివేశం, బారెడు దూరంలో నీరున్నా అంటరానితనంతో దానిని అందుకోవడానికి పైకులం వాడి దయాధర్మాలకు వేచివుండటం!

నవల చదవటం ప్రారంభించినపుడు ఆ బాష వల్లా, అప్పటి నైసర్గిక, సామాజిక చిత్రం మీద అవగాహన లేక పోవడం వల్లా అందులో తాదాత్మ్యం చెందడానికి సమయం పట్టింది. అయితే ఓసారి ఆ కాలువల గట్లూ, పడవ ప్రయాణాలూ, కేవు, సరంగు, కళాసీ లాంటి పదాలూ ఒంటబట్టాక ఇక నేను ఆ కాలంలోకి ప్రవేశించినట్లయింది.

ఏ పాత్రా రచయిత సృష్టించిన పాత్రలా వుండదు. ప్రతి పాత్రా తన స్వంత ముద్రతో ప్రత్యేకమై సహజాతిసహజంగా వుంటుంది.

కినిగె వారు ప్రస్తుతం ఈ నవలని ఉచితంగా కూడా ఇస్తున్నారు.

కోటేశ్వరవ్వ “నిర్జన వారధి”

తేది:October 8, 2012 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 2,172 views

అయింష్టంగానైనా కొండపల్లి కోటేశ్వరమ్మని కొండపల్లి సీతారామయ్య భార్యగా పరిచయం చేయాల్సి వస్తోంది. ఎందుకంటే నాలాంటి వారికి ఆమె తెలియదు. ఆమె స్వీయ కథ, నిర్జన వారధిని చదివే ఆసక్తి కలగడానికి ఆమె సీతారామయ్య భార్య కావడమే కారణం. కానీ చదవడం మొదలెట్టాకా చివరికంటా చదవడానికి కారణం మాత్రం కోటేశ్వరమ్మే కాదు కాదు కోటేశ్వరవ్వే! ఆమె నడుస్తున్న చరిత్ర. తనకు తాను దీపపు వత్తియై, తన్ను తాను వెలిగించు కొని, నమ్మిన సిద్దాంతం కొరకు జీవితాన్ని, పిల్లలనీ, తల్లినీ, తననూ, తన ఆస్తినీ సర్వస్వాన్నీ ధారపోసి, ధారపోసే వారుంటారా అన్న సందేహానికి కోటేశ్వరవ్వ ఒక నిలువెత్తు సాక్ష్యం.

ఆమె ఆమెగానే సర్వ స్వతంత్రంగా బ్రతికిన కోటేశ్వరవ్వని ఇంకొకరి భార్యగా పరిచయం చేయాల్సి రావడం దురదృష్టమనే వుద్దేశ్యంతో నేను అయిష్టమన్నాను. నిజానికి కమ్యూనిస్టు వుద్యమానికి పరిచయం చెయ్యడమే సీతారామయ్య ఈ అమ్మకు చేసిన ఉపకారం(?). కమ్యూనిస్టు వుద్యమంలో దిగిన రోజునుండి ఈమె తన సర్వస్వాన్నీ పార్టీకి, వుద్యమానికే అర్పించింది.

ఈ కథ రాసిన తీరు, అవ్వ మన పక్కన కూర్చుని తన కథ చెబుతున్నట్లే వుంటుంది. చివరి వరకూ ఎక్కడా ఆత్మస్తుతీ, పరనిందా కనిపించవు. అలా అని తనతో వుద్యమంలో కలిసి నడిచిన వారి త్యాగాలని ఎక్కడా మెచ్చకుండా వుండదు. అప్పట్లో ఇంత మంచివారు వుండేవారా అని ఆశ్చర్యమనిపిస్తుంది.

అజ్ఞాతంలో వున్నపుడు పార్టీ నిర్ణయానుసారం గర్భస్రావం చేయించుకోవడం, అదీ మోటుపద్దతుల్లో, సరైన వైద్యసౌకర్యం లేక ప్రాణాలమీదకి తెచ్చుకోవడం… గుండెని మెలిపెడుతుంది. ఒక ద్యేయాన్ని, ఆశయాన్ని ఇంత భయంకరంగా నమ్ముతారా అనిపిస్తుంది.

భర్త తన్ను విడిచి వెళ్ళడం, కొడుకు నక్సలైటు వుద్యమంలో చేరి చివరికి మాయమైపోవడం, వడదెబ్బతో అల్లుడు, ఆ భాధతో కూతురూ అంతకు మునుపే జీవితమంతా తోడుగా నిలిచిన తల్లీ చనిపోవడం చదువుతుంటే వంటిలో వున్న కన్నీరంతా ఆవిరౌతుంది.

కానీ అవ్వ చెప్పిందంతా తన మొత్తం కథలో పైపై విషయాలేనేమొ అనిపిస్తుంది. తను పాల్గొన్న ప్రతి వేదికా, పోరాటం గురించి చెబితే పెద్ద గ్రంధమౌతుందేమొ!

కోటేశ్వరవ్వ జీవితంలో అన్ని పాత్రలలోకీ నన్ను బాగా ఆకర్శించింది, కోటేశ్వరమ్మకి త్యాగంలో ధీటుగా నిలిచింది ఆమె అమ్మగారు. ఆమె కూడా తన జీవితాన్ని కర్పూరంలా వెలిగించింది. ఏ వుద్యమ ప్రభావం ఆమె మీద లేకున్నా అప్పట్లోనే తన కూతురికి వితంతు వివాహం చేయడానికి పోరాడుతుంది. ఆ తర్వాత కూతురివెంటే వుంటూ వుద్యమానికి తనదైన సహాయం చేస్తూ వచ్చింది. చివరికి తను చనిపోబోయేముందు తను దాచుకున్న రెండువేల రూపాయల్లో ఊభయ కమ్యూనిస్టుపార్టీలకీ చెరో వెయ్యి విరాళం ఇమ్మని చెప్పడం గుండెని కరిగించేస్తుంది. నాకైతే ఏడుపులో వెక్కిళ్ళు రాకుండా ఆపుకోవడం కష్టమయిపోయింది.

చివరిగా నాకు శిఖరసమానమైన కోటేశ్వరవ్వ వ్యక్తిత్వంలో పలుకురాయిల అనిపించింది, సీతారామయ్య చివరిరోజుల్లో అతన్ని చూడ నిరాకరించడం, చివరివరకూ తనని క్షమించకపోవడం. సీతారామయ్య ఒక భర్తగా తనకి తీరని అన్యాయం చేసి వుండవచ్చు అయినా గానీ తను కూడా ఈమె లాగానే పార్టీని దాని ఆదర్షాన్ని శ్వాసగా చేసుకున్నవాడే! ఒక సహాధ్యాయికి మల్లే తను చేయగలిగిన సేవలు చేయకుండా పార్టీకి మల్లేనే తనూ వదిలేసి వృద్దాశ్రమంలో చేరడం ఆయనమీద ఆమెకి తీరని కోపమేమొ!

ఓ వంద పైచిలుకు పుటల్లో రాసిన ఓ వండేళ్ళ చరిత్ర “నిర్జన వారధి”!

    చివరి మాట

కినిగె” ముందటిరోజుల్లో ఏదైనా ఓ పుస్తకాన్ని చదవాలంటే avkf.org లాంటి సైట్లమీదో మితృల మీదో ఆధారపడి పుస్తకాలని తెప్పించుకోవాల్సి వచ్చేది. లేదా ఇండియా వెళ్ళినపుడు లేని సమయంలో, దుకాణాల వెంట తిరిగి తీరా పెద్ద పెద్ద సంచుల్లో పచ్చడి జాడీలతో పోటీ పెట్టి తెచ్చుకోవాల్సివచ్చేది. అంటే ఓ పుస్తకం చదవాలి అనుకున్నప్పటినుండీ చదివే రోజుకు మధ్య వారాలు లేదా నెలలు వుండేది.
ఇప్పుడు ఏ పుస్తకమైనా కినిగేలో వుంటే మాత్రం అది మన వళ్ళో వున్నట్లే! iPad లాంటి tablets వుంటే అది అక్షరాలా నిజం!
పుస్తకాలు చదవడాన్ని ఇంత సులభతరం చేసిన కినిగె వారికి కృతజ్ఞతలు.