దేవుడున్నాడా? — dEvuDunnADA?

తేది: June 5, 2006 వర్గం: వర్గీకరింపబడనివి రచన: spandana 2,761 views


పుణ్యాత్ముని మరియు దుర్మార్గుని పట్ల డేవుడు ఒకే పక్షపాతం చూపిస్తాడా?
పాప పుణ్యాల కర్మ పలితాలు తర్వాతి జన్మలకు అనుసరిస్తాయా?
అసలు పునర్జన్మలంటూ ఉన్నాయా?
ఏది పాపం? ఏది పుణ్యం?
జన్మ యొక్క పారమార్థికత ఏమిటి?
మోక్షం అనగా ఏమిటి? అది ఎలా సిద్దిస్తుంది?
ఇహ లోకంలో లేని స్వర్గనరకాలు పరలోకంలో ఉన్నాయా?
వివిధ మతాలు మనిషిలో పాపభీతి కలిగించుటలో ప్రవక్తల, సాదు జనుల, దైవావతారుల అంతర్లీన భావ మేమిటి?
డేవుడు నిర్వికారుడూ, నిర్గుణాకారుడా?
అతని పేరు మీద భజనలు, భక్తి, తంత్రాలు, మంత్రాలు అవసరమా?
ఏది అసలైన దైవ సేవ?
అసలు పాపభీతితో దైవసేవ చేయటం అవసరమా?
నా అభిప్రాయాలు తర్వాతి బ్లాగులో.. మీ అభిప్రాయాలు చెప్పండి.

ఈ-మెయిల్ చెయ్యండి ఈ-మెయిల్ చెయ్యండి ముద్రించు ముద్రించు
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (రేటింగు లేదు)
Loading ... Loading ...

'దేవుడున్నాడా? — dEvuDunnADA?' పై 8 అభిప్రాయాలు

'దేవుడున్నాడా? — dEvuDunnADA?'పై అభిప్రాయాల RSS మరియు TrackBack.

  1. Rohiniprasad Kodavatiganti అభిప్రాయం,

    తేది: July 27, 2006 సమయము: 8:55 am

    All feelings about god and other ‘divine’ powers are a result of our limited, anthropocentric imagination. Humans, by definition, evolved from other animals because of their ability to see and notice ‘patterns’ behind every phenomenon. The unfortunate result is that we see them even where none exist. The other deeply ingrained idea is causality. We cannot imagine that something can come into existence without someone having to cause it to exist.

  2. Ramanadha Reddy అభిప్రాయం,

    తేది: July 31, 2006 సమయము: 9:44 pm

    ఇవి కేవలం నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలు.

    పుణ్యాత్ముణ్ణి సృష్టించిన దేవుడే పాపాత్ముణ్ణీ సృష్టించాడు. ఆయనకు ఇద్దరూ సమానమే.

    పునర్జన్మ ఉందంటే భయపడి సజ్జనుడైనవాడు, లేదంటే దుర్జనుడైనవాడు మనిషి కాడు.

    పుణ్యం పాపం ఉన్నయి అనే భావన మనిషిని అస్వతంత్రుణ్ణి చేస్తుంది. పుణ్యాన్ని ఒక ఖాతాలో జమకట్టి మరుజన్మలో వాడుకొందామనుకొనే వాడు స్వార్థపరుడు.

    మన ఆలోచనలు దేవుడు గమనించి మరుజన్మలో మనకు బహుమానం లేక శిక్ష ఇస్తాడనుకోవడం మామూలు. మనిషి తన మనసులోని ఆలోచనలు ఎలా గమిస్తున్నయో గమనించగలిగి నిష్పక్షపాతంగా వ్యవహరిస్తే దేవునికి పనే ఉండదు. దేవునికి పనిలేకుండా చేయడమే మోక్షం. సత్యము మిమ్ములను ముక్తులను చేయును అన్నాడు క్రీస్తు.

    పరలోకాలు నాకు తెలియవు. తన సంతోషమె స్వర్గము తన దుఃఖమె నరకమండ్రు తధ్యము సుమతీ.

    భగవద్గీత లో పాపభీతిని గురించిన ప్రస్తావన ఉందని నాకు తెలియదు. మనిషి మనిషిగా బ్రతకడం ఎలా అన్నదే గీత బోధిస్తుంది.

    దేవుడు నిర్వికరుడా నిర్గుణుడా తెలుసుకొనటం కంటే మన వికారాలేమిటి గుణాలేమిటి తెలుసుకొని గుర్తెరిగి మసలుకొనతం అవసరం.

    దేవుడు భజనలు చేయమని అడినట్లు ఏ పురాణంలోనూ లేదు. పనియే దైవం అన్నాడు గాంధి. మన పనులు మనం చేసుకొందాం. పనిని, చేసేవారిని గౌరవిద్దాం.

    మానవ సేవే మాధవ సేవ. అదే అసలైన దైవ సేవ.

    పాప భీతితో దైవ సేవ చేయటం, భయపడి గూండాలకు నమస్కరించడం ఒక్కటే. దీనికి వివరణ అవసరం లేదనుకుంటాను.

  3. Ambanath అభిప్రాయం,

    తేది: August 2, 2006 సమయము: 10:05 am

    “స్పందన” గారూ,
    మీరూ, నేనూ చాలా విషయాల్లో ఏకీభవిస్తున్నామనిపిస్తోంది.ఐతే తేడా ఎక్కడొచ్చిందంటే మీరు తెలుగుజాతిని ఓ నేషన్‌గా అంగీకరించరు. మనం పుట్టి పెరిగిన వాతావరణంలో అది చాలా సహజం. నేను ఇండియా అనేదాన్ని ఓ దేశంగా పరిగణించను. నా దృష్టిలో బ్రిటీషువారి నిష్క్రమణానంతరం ఆంధ్రా ఇండియన్ యూనియన్ (అనబడే హిందీ సామ్రాజ్యం) లో చేరడం ఓ బాల్యవివాహంలాంటిది.దానికి విలువ లేదు. మీరు దాన్ని దురభిమానమని పేర్కొంటూ, దాన్ని ఇతరవిధాలైన సంకుచితత్వాలతో సమానం చేశారు. సంతోషం. మీతో వాదించడం లేదా, మిమ్మల్ని తార్కికంగా ఒప్పించడం నా అభిమతం కాదు. తెలుగుజాతి కూడా ఒక నేషన్ అనే రియలైజేషన్ నాలో ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత కలిగించిన ఆ భగవంతుడు అదే రియలైజేషన్ ని అందరిలోనూ కలిగించాలని కోరుకుంటున్నాను. మీరు ఉంటున్న US లో కొంతమంది తమిళులు తెలుగు అసలు ఓ ప్రత్యేకభాషే కాదనీ, అసలు దక్షిణాదిన అందరూ తమిళే మాట్లాడతారనీ, తెలుగు తమిళానికి మాండలికమనీ తెల్లవారివద్ద ప్రచారం చేస్తున్న విషయం మీ దృష్టికి రాలేదా ? ప్రతిదానికీ తమిళులే కారణమని నేను అనట్లేదు. మీకు తెలీకపోవచ్చు గానీ తెలుగు ఎదక్కుండా చెయ్యడానికి తమిళులు పోషిస్తున్న సైంధవపాత్ర నాకు బాగా తెలుసు. అలాంటి విషయాలు తెలియజెయ్యడానికే ఈ వ్యాసాలు రాస్తున్నాను.

  4. rathnamsjcc అభిప్రాయం,

    తేది: April 5, 2011 సమయము: 3:45 am

    గురువు ఎవరు?ఆత్మ సత్యాన్ని తెలిసినవాడు. దానిని తెలుసుకోవాలను కొనేవారికి త్రికరణ శుద్ధిగా సహకరించేవాడు గురువు. గురువుల వచనాన్ని గ్రహించకపోవడమే విషయం గురుసేవ చేస్తూ, మనలోని అజ్ఞానాన్ని తొలగించుకొని, గురువు అనుగ్రహానికి పాత్రులమై, గురువు అనుగ్రహం చేత ఉపదేశానుసారం మనం జీవితాలను నడుపుకోవాలి. విద్యకు పూర్ణత, అనుష్టానాన్ని కలిగించే వారు గురువులు. అజ్ఞానాంధకారం సద్గురువు అనుగ్రహం వలనే తొలగును. గురు కటాక్షంతో ఆర్తుడైన వాని చిత్తమందు అజ్ఞానం తొలగి ఆత్మ రూపుడైన భగవంతుని సాక్షాత్కారముచే నిత్య సుఖశాంతులు కలుగును

  5. rathnamsjcc అభిప్రాయం,

    తేది: August 26, 2011 సమయము: 3:23 am

    అచల పరిపూర్ణ రాజయోగ సిద్ధాం .ఆత్మ లోఎరుక చైతన్యం .లేని స్ధానంలేదు

    ఈ మనస్సు ఎక్కడ నుంచి వచ్చింది అక్క డై మనస్సునిలిచి , నీ నిజస్వరూ పం బట్టబయలుగ అనుభూతి.కాగలదు. సూక్ష్మ చైతన్య..కంటికి కనిపించదు.అనుభవపూర్వకంగ గ్రహించాల్సిం చూడ చూడ కలుగును సూక్ష్మ చైతన్య.సాధన ద్వారా తెలుస్తుంది సూక్ష్మచైతన్యం ఎందెందు వెతికినా అందందే గలదు ఎలా బ్రహ్మం భావన సూక్ష్మతత్వం క్షణాన్ని ఎవరూ ఆలోచించలేదు -కొంతసమయాన్ని క్షణముగా గుర్తించినను మరో క్షణములుగా ముందుకు వెళ్లుతున్నారే గాని క్షణము తెలియక గడిచిన గత కాలమెంతో నేటికి తెలియుటలేదు సూక్ష్మదృష్టితో గాంచిన తానన్నా, జగమన్నా, బ్రహ్మమన్నా ఒక్కటే. తానుంటేనే జగమనేది ఉంటుంది. తాను లేనపుడు జగం లేదు సూక్ష్మతత్త్వము కాబట్టి. కాళిదాసు ఈ ప్రపంచంలో జరిగే అన్ని అన్యాయాలకు, అక్రమాలకు, అనర్ధాలకు మనస్సు ” మూలం. కనుక మానవుడు ముందుగా ఆత్మ “జ్ఞానం” సంపాదించాలి..ఆత్మసత్యమైన జ్ఞానము ఆత్మ జ్ఞానమే అంటే తనను తాను తెలుసుకోవడమే, తనలోని అంతరాత్మను గురించి … సూక్ష్మచైతన్యం.సాధనల యొక్క అత్యున్నత లక్ష్యం ఈ .సమాధి.. మన మనస్సుని ఆత్మలోనికి తిప్పితే అప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలో కలిసి పోతుంది.

    మనస్సునిలిపి మనస్సు తన జన్మస్థానము(ఆత్మ) నకు వెళ్ళడం అసలయిన నమస్కరం. అంటే తనను తాను తెలుసుకోవడమే, తనలోని అంతరాత్మను గురించి .మన సాధనతో గురువు యొక్క అనుగ్రహం కలుగును, గురువు యొక్క అనుగ్రహంతో ఆత్మ అనుగ్రహం కలుగును.

    నీ నిజస్వరూ పం బట్టబయలుగ అనుభూతి.కాగలదు.

  6. rathnamsjcc అభిప్రాయం,

    తేది: May 25, 2015 సమయము: 2:11 am

    మానవ దేహం’ ఏమీలేదు
    వేమన యోగి అచల పరిపూర్ణ రాజయోగము

    మానవ శరీరానికి ఇంద్రియాలు అన్నీ ఉండవలసినదే. అప్పుడే శరీరానికి చైతన్యం కలుగుతుంది. లేకపోతే జఢత్వంతో నశిస్తుంది. అయితే ఆ ఇంద్రియాల్ని ప్రేరేపించే మనస్సుని స్వాధీనంలో ఉంచుకోవడం ద్వారానే ఇంద్రియ నిగ్రహం కలుగుతుంది. ఈ మనసు అనే కనిపించని తత్వాన్ని బుద్ధి ప్రేరేపిస్తూవుంటుంది. ఆ బుద్ధి కర్మననుసరించి నడుస్తూవుంటుంది. అందుకే ‘బుద్ధీ కర్మానుసారిణీ’ అని పెద్దల ఉవాచ. దేహానికి శిరస్సు, ఇంద్రియాల్లో కళ్ళు, రసాల్లో లవణం, నదులకి నీరు ముఖ్యమైనట్టే మానవ జీవితానికి కొన్ని ఆచారవ్యవహారాలు, సంప్రదాయం, సాధన వంటి కొన్ని గుణాలు ప్రధానంగా ఉంటాయి. వాటిని అనుసరించే కర్మలు ముడిపడివుంటాయి
    మనకున్న ఇంద్రియాల్ని సక్రమంగా వినియోగించుకుంటూ, సత్కర్మల్ని ఆచరించడమే మానవ ధర్మం మరి దేహబ్రాంతిని విడిచిపెట్టమని పురాణాలు చెప్తున్నాయి. అంటే దేహాన్ని అలక్ష్యం చేయమని కాదు. దేహావసరాలు తప్పకుండా తీర్చవలసినదే. దేహాన్ని అనునిత్యం కాపాడుకుంటూ ఉండవలసినదే. దేహంలో జీవాత్మ ఉన్నంతకాలం దానిని పరిశుభ్రంగా ఉంచుకుంటేనే అది అందులో మనగలుగుతుంది. దేహం అపవిత్రమైనా, దానిని నిర్లక్ష్యం చేసినా దేహం అనారోగ్యానికి గురయ్యి, జీఆత్మ అందులో మనలేక కాలవ్యవధి తీరకుండానే తప్పుకుంటుంది. అందుకే దేహం దేవాలయంగా మార్చగలగాలి. అందుకు ఇంద్రియాల సహకారాన్ని తీసుకోవాలి. ఇంద్రియాలు సహకరించాలంటే మనస్సుని అదుపులో ఉంచుకోవాలి. బుద్దిని లాక్కుపోయే కోరికలనే గుర్రాల పగ్గాలు ఒడిసి పట్టుకుంటేనే మనసు అదుపులోకి వస్తుంది. ఇదంతా అంచెలంచెలుగా చేయవలసిన సాధన. ఈ సాధన సమకూడేది కేవలం ధ్యానం అనే ప్రక్రియ వల్లే సాధ్యం. దానినే నేడు మనం మెడిటేషన్‌ అని పిలుస్తున్నాం.

    దీనిని బట్టి మెడిటేషన్లో మనం చేయవలసినదేమిటీ..? దాని ద్వారా మనంపొందవలసినదేమీటీ..? అనేది కొంతవరకూ తెలిసినట్టే. అయితే ఒత్తిడిని తగ్గించుకోవడానికి చేసే మెడిటేషన్‌ అనే ధ్యానం నిజమైన ధ్యానం కాదు. ధ్యాన యోగులు అరుదుగా ఉంటారు. వారిని అన్వేషించి వారి వద్ద ఈ క్రియని అభ్యసించవలసి వస్తుంది. అలా అసలైన ధ్యాన సముపార్జన కోసమే, శంకర భగవత్పాదులు, రామానుజులు, యోగివేమన వంటి మహనీయులు గురువుని వెతుక్కుంటూ దేశదేశాలూ తిరిగారు. గురుసుశ్రూషలు చేసారు. సంకల్పసిద్ధిని పొందారు. కనుక మానవ శరీరం, దానితో పాటు సకలేంద్రియాలు, కరణాలు అన్నీ జీవాత్మ ఉన్నంతకాలం ఉండవలసినదే. దేనినీ భక్తి పేరుతో పేరుతో విడిచిపెట్టకూడదు. అలాచేస్తే అది మూఢభక్తి అవు తుంది. శరీర ధర్మానికి అవరోధం కలిగించినా భగవంతుడు మెచ్చడు. అయితే ఈ శరీరం మాత్రం శాశ్వతం అనుకోవడమే పొరపాటు. ఇతర వ్యాపకాలకోసం దీనికి లేనిపోని హంగులు కూర్చడం దేహభ్రాంతి అవుతుంది. దేహం మీద వ్యామోహం లేకుండా ఈ దేహం అవసరాన్ని గుర్తెరిగిన వాళ్ళు దేహాన్ని దేవాలయంగా మలచుకోగలుగుతారు

  7. ప్రసాద్ అభిప్రాయం,

    తేది: June 19, 2015 సమయము: 11:08 am

    ప్రసాద్ గారూ,
    కొంత కాలం కిందట, వాకిలి వెబ్ సైటులో, మీరు నన్ను, “బ్రహ్మ హత్యా పాతకాన్ని నాలుగు భాగాలుగా చేసి, నాల్గవ భాగం స్త్రీలకి రుతుక్రమం రూపంలో ఇచ్చారన్న విషయం ఏ పుస్తకంలో వుందీ?” అని అడిగారు. అప్పుడు జవాబు తెలియదు. ఇప్పుడు తెలిసింది. ఇది మహా భారతంలో వుందండీ. మొత్తం భారతం వెదకడం కష్టం కాబట్టి, తెలుసుకోవాలంటే, “ఇదండీ భారతం” పుస్తకం చూస్తే, ఎక్కడ వుందో తెలుస్తుంది. ఇది చెబుదామనే రాస్తున్నాను.
    వుంటానండీ,
    ప్రసాద్

  8. చరసాల అభిప్రాయం,

    తేది: August 8, 2015 సమయము: 11:07 pm

    అవునా, స్త్రీల ఋతుక్రమం ప్రకృతిలో ౠతువులొచ్చినంత సహజమని మహాభారత కర్తలకి తెలియకపోవడం ఆశ్చర్యకరం. దానికీ బ్రంహ్మ హత్యకూ సంబందమేంటో!

మీ అభిప్రాయం తెలియచేయండి

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)


a

aa

i

ee

u

oo

R

Ru

~l

~lu

e

E

ai

o

O

au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M

@2

k

kh

g

gh

~m

ch

Ch

j

jh

~n

T

Th

D

Dh

N

t

th

d

dh

n

p

ph

b

bh

m

y

r

l

v
 

S

sh

s
   
h

L
క్ష
ksh

~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో