- అంతరంగం - http://www.charasala.com/blog -

కోటేశ్వరవ్వ “నిర్జన వారధి”

Posted By చరసాల On October 8, 2012 @ 10:59 am In వర్గీకరింపబడనివి | 7 Comments

అయింష్టంగానైనా కొండపల్లి కోటేశ్వరమ్మని కొండపల్లి సీతారామయ్య భార్యగా పరిచయం చేయాల్సి వస్తోంది. ఎందుకంటే నాలాంటి వారికి ఆమె తెలియదు. ఆమె స్వీయ కథ, నిర్జన వారధిని చదివే ఆసక్తి కలగడానికి ఆమె సీతారామయ్య భార్య కావడమే కారణం. కానీ చదవడం మొదలెట్టాకా చివరికంటా చదవడానికి కారణం మాత్రం కోటేశ్వరమ్మే కాదు కాదు కోటేశ్వరవ్వే! ఆమె నడుస్తున్న చరిత్ర. తనకు తాను దీపపు వత్తియై, తన్ను తాను వెలిగించు కొని, నమ్మిన సిద్దాంతం కొరకు జీవితాన్ని, పిల్లలనీ, తల్లినీ, తననూ, తన ఆస్తినీ సర్వస్వాన్నీ ధారపోసి, ధారపోసే వారుంటారా అన్న సందేహానికి కోటేశ్వరవ్వ ఒక నిలువెత్తు సాక్ష్యం.

ఆమె ఆమెగానే సర్వ స్వతంత్రంగా బ్రతికిన కోటేశ్వరవ్వని ఇంకొకరి భార్యగా పరిచయం చేయాల్సి రావడం దురదృష్టమనే వుద్దేశ్యంతో నేను అయిష్టమన్నాను. నిజానికి కమ్యూనిస్టు వుద్యమానికి పరిచయం చెయ్యడమే సీతారామయ్య ఈ అమ్మకు చేసిన ఉపకారం(?). కమ్యూనిస్టు వుద్యమంలో దిగిన రోజునుండి ఈమె తన సర్వస్వాన్నీ పార్టీకి, వుద్యమానికే అర్పించింది.

ఈ కథ రాసిన తీరు, అవ్వ మన పక్కన కూర్చుని తన కథ చెబుతున్నట్లే వుంటుంది. చివరి వరకూ ఎక్కడా ఆత్మస్తుతీ, పరనిందా కనిపించవు. అలా అని తనతో వుద్యమంలో కలిసి నడిచిన వారి త్యాగాలని ఎక్కడా మెచ్చకుండా వుండదు. అప్పట్లో ఇంత మంచివారు వుండేవారా అని ఆశ్చర్యమనిపిస్తుంది.

అజ్ఞాతంలో వున్నపుడు పార్టీ నిర్ణయానుసారం గర్భస్రావం చేయించుకోవడం, అదీ మోటుపద్దతుల్లో, సరైన వైద్యసౌకర్యం లేక ప్రాణాలమీదకి తెచ్చుకోవడం… గుండెని మెలిపెడుతుంది. ఒక ద్యేయాన్ని, ఆశయాన్ని ఇంత భయంకరంగా నమ్ముతారా అనిపిస్తుంది.

భర్త తన్ను విడిచి వెళ్ళడం, కొడుకు నక్సలైటు వుద్యమంలో చేరి చివరికి మాయమైపోవడం, వడదెబ్బతో అల్లుడు, ఆ భాధతో కూతురూ అంతకు మునుపే జీవితమంతా తోడుగా నిలిచిన తల్లీ చనిపోవడం చదువుతుంటే వంటిలో వున్న కన్నీరంతా ఆవిరౌతుంది.

కానీ అవ్వ చెప్పిందంతా తన మొత్తం కథలో పైపై విషయాలేనేమొ అనిపిస్తుంది. తను పాల్గొన్న ప్రతి వేదికా, పోరాటం గురించి చెబితే పెద్ద గ్రంధమౌతుందేమొ!

కోటేశ్వరవ్వ జీవితంలో అన్ని పాత్రలలోకీ నన్ను బాగా ఆకర్శించింది, కోటేశ్వరమ్మకి త్యాగంలో ధీటుగా నిలిచింది ఆమె అమ్మగారు. ఆమె కూడా తన జీవితాన్ని కర్పూరంలా వెలిగించింది. ఏ వుద్యమ ప్రభావం ఆమె మీద లేకున్నా అప్పట్లోనే తన కూతురికి వితంతు వివాహం చేయడానికి పోరాడుతుంది. ఆ తర్వాత కూతురివెంటే వుంటూ వుద్యమానికి తనదైన సహాయం చేస్తూ వచ్చింది. చివరికి తను చనిపోబోయేముందు తను దాచుకున్న రెండువేల రూపాయల్లో ఊభయ కమ్యూనిస్టుపార్టీలకీ చెరో వెయ్యి విరాళం ఇమ్మని చెప్పడం గుండెని కరిగించేస్తుంది. నాకైతే ఏడుపులో వెక్కిళ్ళు రాకుండా ఆపుకోవడం కష్టమయిపోయింది.

చివరిగా నాకు శిఖరసమానమైన కోటేశ్వరవ్వ వ్యక్తిత్వంలో పలుకురాయిల అనిపించింది, సీతారామయ్య చివరిరోజుల్లో అతన్ని చూడ నిరాకరించడం, చివరివరకూ తనని క్షమించకపోవడం. సీతారామయ్య ఒక భర్తగా తనకి తీరని అన్యాయం చేసి వుండవచ్చు అయినా గానీ తను కూడా ఈమె లాగానే పార్టీని దాని ఆదర్షాన్ని శ్వాసగా చేసుకున్నవాడే! ఒక సహాధ్యాయికి మల్లే తను చేయగలిగిన సేవలు చేయకుండా పార్టీకి మల్లేనే తనూ వదిలేసి వృద్దాశ్రమంలో చేరడం ఆయనమీద ఆమెకి తీరని కోపమేమొ!

ఓ వంద పైచిలుకు పుటల్లో రాసిన ఓ వండేళ్ళ చరిత్ర “నిర్జన వారధి”!

    చివరి మాట

కినిగె [1]” ముందటిరోజుల్లో ఏదైనా ఓ పుస్తకాన్ని చదవాలంటే avkf.org లాంటి సైట్లమీదో మితృల మీదో ఆధారపడి పుస్తకాలని తెప్పించుకోవాల్సి వచ్చేది. లేదా ఇండియా వెళ్ళినపుడు లేని సమయంలో, దుకాణాల వెంట తిరిగి తీరా పెద్ద పెద్ద సంచుల్లో పచ్చడి జాడీలతో పోటీ పెట్టి తెచ్చుకోవాల్సివచ్చేది. అంటే ఓ పుస్తకం చదవాలి అనుకున్నప్పటినుండీ చదివే రోజుకు మధ్య వారాలు లేదా నెలలు వుండేది.
ఇప్పుడు ఏ పుస్తకమైనా కినిగేలో వుంటే మాత్రం అది మన వళ్ళో వున్నట్లే! iPad లాంటి tablets వుంటే అది అక్షరాలా నిజం!
పుస్తకాలు చదవడాన్ని ఇంత సులభతరం చేసిన కినిగె వారికి కృతజ్ఞతలు.


Article printed from అంతరంగం: http://www.charasala.com/blog

URL to article: http://www.charasala.com/blog/?p=244

URLs in this post:

[1] కినిగె: http://www.kinige.com