అంతరంగం

నిన్నో బాలిక ఈ రోజింకో బాలుడు! (http://www.eenadu.net/story.asp?qry1=15reccount=30)
హతవిధీ ఇంకెంతమంది పిల్లలు ఛస్తే ఈ ప్రజలు మేలుకుంటారో! మన ముఖ్యమంత్రి ఇప్పుడు మేలుకున్నారు. కానీ ప్రతిదీ ప్రభుత్వం పట్టించు కోవలిసిందేనా? ఇంకెన్ని వార్తలు చూడాలి? ఇంకెంతమందిని నిర్లక్షంగా వదిలేసిన గుంతలకు బలిచ్చుకోవాలి? ఇన్ని వార్తలు చూస్తున్నా కనీసం పిల్లలున్న తల్లిదండ్రులైనా ఆ వూరిలో వున్న గుంతలను పూడిస్తే ఇంత అనర్థం జరగదు కదా! ఇంత కడుపు కోత, శోకం వుండదు కదా!
ఓ ప్రాణం రూపుదిద్దుకోవాలంటే ఓ తల్లి పడే కష్టం ఎంత? తొమ్మిది నెలలూ రోజొక యుగంగా ఎదురు చూసి చూసి, ప్రతి క్షణమూ తన ప్రాణంలో ప్రాణంగా, తన పొట్టలో తన వాడుగా పెరిగే పసికందుపై ఎన్ని ఆశల పందిళ్ళు అల్లుకుంటుంది తల్లి! ఆ తర్వాత ఎన్ని మురిపాలు, ఎన్ని జోలపాటలు!
అన్నీ ఓ చిన్న తప్పిదంతో, కనురెప్పపాటులో జరిగే ప్రమాదంతో అంతరించడానికేనా? ఏమవుతాయి తల్లిదండ్రుల ఆశల, అనురాగాల దీపాలు?
చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకోకుంటే ఆ గోతులు పూడ్చడం అంత కష్టమైన పనా? పసిపిల్లల ప్రాణాలకు మించిన పనా?

ఇంతకుముందిలాగే వరస మృతులతో తల్లడిల్లినపుడు రాసిన బ్లాగు
http://www.charasala.com/blog/?p=55

–ప్రసాద్

(రేటింగు లేదు)

 Loading ...