హిందుత్వంపై పోరాటం ఈనాటిదా?

తేది:September 21, 2017 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 140 views

అధిపత్య హిందువుల నుండి సాధారణంగా ఎదురయ్యే ప్రశ్న.. “మీరు హిందూమతాన్నే ఎందుకు టార్గెట్ చేస్తున్నారు? క్రైస్తవుల పాపాలు కనపడవా? ముస్లిముల దురాగతాలు కనపడవా?” అని.

కానీ లెఫ్టిస్టులు లేదా వామపక్షవాదులు అని పిలవబడేదేదే వారు మైనారిటీల గురించి, మైనారిటీల హక్కుల గురించి మాట్లాడతారని. వాళ్ళు మతాన్ని బట్టి మైనారిటీలు అవ్వవచ్చు, కులాన్ని బట్టి అవ్వవచ్చు లేదా జీవిస్తున్న ప్రదేశాన్ని బట్టీ అవ్వవచ్చు. హిందూ మెజారిటీ దేశంలో ముస్లిముల హక్కుల గురించి పోటాడేది వాళ్ళే, ముస్లిము మెజారిటీ దేశంలో హిందూ హక్కుల గురించి పోట్లాడేది వాళ్ళే! ఇక్కడ హిందూ మతం మెజారిటీ ప్రజల మతంగా వుంది గనుక అది వామపక్షాల నుండీ, లౌకికవాదుల నుండీ, రాజ్యాంగవాదుల నుండీ ఎక్కువ విమర్షను, పోరాటాన్ని ఎదుర్కోవడం వింత కాదు, సహజాతి సహజం. అలాగని మిగిలిన మతాలను నెత్తికెత్తుకున్నట్టు కాదు, మిగిలిన మతాలను సమర్థించినట్లు కాదు. ఓ మతం వల్లో, కులం వల్లో మైనారిటీలుగా వివక్షను ఎదుర్కొంటున్న ప్రజల పక్షాన మాట్లాడటం అంటే ఆ ప్రజల మతం పక్షాన మాట్లాడటం కాదు. ఇది ఎక్కువ మంది గ్రహించలేకపోతున్నారు.

హిందూ మతంలోని వివక్ష గురించీ, కుల మెట్ల గురించి మాట్లాడినప్పుడల్లా.. ఇదేదో మెకాలే చదువుల ఫలితమని..విదేశీ శక్తుల ప్రోద్భలమని..ఓ వైపు మాట్లాడేవాళ్ళను శత్రువుల్లా చిత్రించడమే గాకుండా..అసలు కులాలే హిందూ మతంలో లేవని, యివి ఆంగ్లేయులు భారత సమాజాన్ని చీల్చడానికి వేసిన ఎత్తులనీ కూడా అంటారు. ఈ మధ్యే ఒకాయన హిందూమతంపై విషం చిమ్మడం వందేళ్ళనుండే మొదలయింది అన్నాడు. నిజం కాదు. హిందూమతం ధర్మంగా స్థిరపడుతున్నప్పటినుండే దానిమీద నిరసనలూ, పోరాటాలూ కూడా ప్రారంబమయ్యాయి.

చార్వాకుడు లేదా లోకాయుత ధర్మం బహుశా వేదాలను, వేద ధర్మాన్ని వ్యతిరేకించిన తొలి నిరసన కావచ్చు.
రెండువేల సంవత్సరాల కంటే పూర్వమే బౌద్దాన్ని నెలకొల్పిన బుద్దుడిదీ హైందవం మీద నిరసనా, తిరుగుబాటే!
బుద్దిడి తర్వాత మరో వెయ్యేండ్లకు బసవ తత్వం నెలకొల్పిన బసవన్నదీ హైందవం మీది తిరుగుబాటే!
పధ్నాలుగు, పదిహేనో శతాబ్దాల్లో భక్తి వుద్యమాన్ని నడిపిన కబీరూ, తుకారాం, మీరా.. లాంటి కవులు హిందూమతంలోని అనాచారాల మీద గొంతెత్తినవారే!
పదిహేడో శతాబ్దపు మన వేమన చేసినదీ తిరుగుబాటే, నిరసనే!
యిక స్వాతంత్య్ర పోరాటం మొదలయ్యాక సామాజిక మార్పు కోసం, హిందూ కుల వివక్షల మీద పోరాటం చేసిన పూలే దంపతుల నుండీ..అంబేద్కర్ వరకూ ..

పోరాటం జరుగుతూనే వుంది. జరుగుతూనే వుంటుంది.

పోరాటం ఆగిపోవడం అనేది అన్యాయం ఆగిపోవడంతోనే సాధ్యం. ఒకరు చెబితేనో, ప్రోత్సహిస్తేనో జరిగే పోరాటం గుప్పున మండి ఆరిపోవచ్చేమో గానీ శతాబ్దాల తరబడి జరగదు. శతాబ్దాల తరబడీ పోరాటం జరుగుతోందంటే పోరాటం విఫలమయినట్లూ కాదు, అన్యాయం జరగనట్లూ కాదు.

పోరాటం జరుగుతుండటమే ఒక విజయం.

కోమటోళ్ళు

తేది:September 13, 2017 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 133 views

మా వూరి విషయమే తీసుకుంటే .. బ్యాంకుల జాతీయకరణ జరిగేవరకు కోమటోళ్ళు రైతులను పీల్చి పిప్పి చేశారు.

ఎంత పేద కోమటి అయినా కోడిగుడ్డంత బంగారం వుంటుందట అనుకునేవారు మావూర్లో. మా వూరికి రెండు కిలోమీటర్ల దూరంలోని పెద్ద వూరు, నీలకంఠరావుపేట కోమట్ల స్థావరం. ఆ వూరి చుట్టు పక్కల పల్లెలన్నింటికీ అదే పెట్టుబడులు సమకూర్చేది. ఆ వూరి ప్రధాన వీధికి అటూ ఇటూ కోమటోళ్ళ ఇళ్ళే వుండేవి. ప్రతి యింటి ముందటి నడువాలో కిరాణా అంగడి వుండేది. ప్రతి రైతుకూ ఇంటి మాదిగ వున్నట్టే, ప్రతి రైతుకూ ఓ షావుకారి (కోమటి) వుండేవాడు. రైతుకు ఏమి అవసరం వచ్చినా ఆ సదరు కోమటి దగ్గరకే వెళ్ళేవాడు. ఈ రైతూ-కోమటి బాందవ్యం తరాలుగా సాగేది.

రైతుకు కావల్సిన ఉప్పూ, పప్పూ, చింతపండూ అన్నీ ఆ ఆస్తాన కోమటి అంగడిలోనే రైతు తెచ్చుకొనేవాడు. ప్రతి రైతుకూ కోమటి పద్దు రాసుకుంటాడు. ఇచ్చిన ప్రతిదీ రాసి పెట్టుకుంటాడు. చదువురాని రైతు నోటిలెక్కలు వేసుకుంటాడు.
వరి నాటాలన్నా, వేరుశనగ విత్తాలన్నా విత్తనం దగ్గరనుండి, ఎరువుల వరకూ సమస్తమూ రైతు కోమటి దగ్గర అప్పుచేసి తెచ్చుకోవలిసిందే! వర్షాలు కరుణించి పంటలు బాగా పండనూ వచ్చు, లేదా మొత్తం ఎండిపోనూ వచ్చు. ఎటుపోయినా నష్టపోయేది రైతే! పంట చేతికొచ్చిన రోజే కోమటి ఎద్దుల బండ్లతో, బండ్లనిండా గోతాములతో ప్రత్యక్షమయ్యేవాడు. ఆ కోమటి దగ్గర అప్పు తెచ్చుకున్నాడు గనుక, ఆ కోమటికీ-తనకూ తరాల స్వామిభక్తి గనుక తనను కాదని తన పంటను అమ్ముకోవడం రైతుకు కలలో కూడా తట్టని విషయం. పైగా అది అధర్మమని మనసారా నమ్ముతాడు కూడాను.

ధాన్యాన్ని కొలవటంలో కూడా కోమటే ముందుంటాడు. తనిస్తున్నా, తను తీసుకుంటున్నా కొలిచేది మాత్రం అతనే. అందులో కూడా “ఓం లాభం” అంటూ మొదటి శేరును లెక్కించడనుకుంటా!(సరిగ్గా గుర్తు లేదు). తూనికలూ, కొలతలూ, కాటాలూ తనవే. ధాన్యానికి ధర నిర్ణయించేదీ తనే! తీసుకున్న అప్పులెన్నో, వడ్డీ శాతమెంతో, అసలూ-వడ్డీ ఎంతయిందో లెక్కలు కట్టి తేల్చేది తనే! తనమాటే చివరి మాట. తప్పుచేసిన పిల్లాడు టీచర్ ముందు చేతులు కట్టుకు నిలుచున్నట్టు కోమటి ముందు నిలబడి, ఎంత అప్పు తేలుస్తాడొ..ఈసారైనా తనకేమైనా మిగిలిందంటాడో లేదో..ఈ పండుగకైనా అప్పు చేయకుండా తన పిల్లలకు బట్టలు కుట్టించగలనో లేదో అనే బెంగలో రైతుంటాడు.
వచ్చిన పంటను మొత్తం బళ్ళపై వేసుకొని అప్పులు వడ్డీతో సహా పోగా ఇంకా రైతు అప్పు ఎంతో, లేకుంటే రైతుకు రావల్సింది ఎంతో లెక్కలు గట్టి వెళతాడు కోమటి. అప్పు తీరినా, తీరకున్నా.. తన రోజువారీ ఉప్పుకూ, పప్పుకూ మరుసటిరోజు నుండీ మళ్ళీ కోమటి గుమ్మం ముందు వాలక తప్పదు రైతుకు.
ఈ చక్రం అలా అంతులేకుండా సాగుతూ వుంటుంది. ఆ అప్పులు పెరిగి పెరిగి రైతు చివరికి తన పొలాలనే ఆ కోమటికి తాకట్టు పెట్టి చివరికి రాసిచ్చేస్తాడు. అలా కోమట్లు కాజేసిన రైతు పొలాలు ఇప్పటికీ కొన్ని వాళ్ళ పేర్లమీదే వున్నాయి మా వూర్లో.

ఈ దరిద్రానికి ముగింపు నీలకంఠరావుపేటలో “రాయలసీమ గ్రామీణ బ్యాంకు” మొదలవటంతో ప్రారంభమయ్యింది. రైతులకు మొదటిసారిగా బ్యాంకు అన్నది పరిచయమయింది. విపి సింగ్ ప్రభుత్వ రైతుల ఋణమాఫీ వల్ల బ్యాంకుల్లో ఋణాలు తీసుకుంటే మాఫీ అయ్యే అవకాశమూ వుందనే ఆశ పుట్టింది. ఫలితంగా రైతులు ఋణాల కోసం బ్యాంకుల దగ్గరకు పోవడం మొదలు పెట్టారు.
ఈ మార్పులకు తోడు ఎప్పుడోగానీ వచ్చే వర్షాలను నమ్మలేక రైతులు పంటలు వేయడం మాని గల్ఫ్ చేరడం మొదలు పెట్టారు. ఈ రెండు మార్పులూ కోమట్ల ఏకచ్చత్రాధిపత్యానికి గండి కొట్టాయి. ఒకరి తర్వాత ఒకరు తమ కార్య క్షేత్రాలను పట్టణాలకూ, నగరాలకూ మార్చేశారు. ఒకప్పుడు నల్లటి బొజ్జలపై, తెల్లటి జంధ్యాలను నిమురుకుంటూ కూర్చున్న అంగళ్ళు వెలవెల పోయి..యిళ్ళు ఖాళీ అవుతుంటే.. వాటిని గల్ఫ్ డబ్బులతో కళకళలాడుతున్న ముస్లిములూ, యితర మధ్యతరగతి వారూ కొనుక్కుంటూ వచ్చారు.
అలా గత యిరవై ఏళ్ళలో నీలకంఠరావుపేట స్వరూపమే మారిపోయింది. వాళ్ళ దోపిడీ ఆగిపోయింది.