అక్బర్ ది గ్రేట్!

తేది:January 8, 2013 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 1,894 views

ఆహా ఏమి పోలీసుల ఔదార్యము! దేశ మూల శక్తులనే సమూలంగా పెకిలించాలనుకున్నవాన్ని, రాజ్యాంగపునాదులమీదనే బాంబు పేల్చినవాన్ని ఎంత అల్లుడిలా చూస్తున్నారు!!

నోటీసులట! ఆసుపత్రికి రమ్మని ఆహ్వానమట! వున్నఫళంగా అరెస్టు చేసి ఆనక ఆసుపత్రిలో కావాలంటే వైద్యపరీక్షలు చేయించక ఈ రాచమర్యాదలేమిటి? ఓ సామాన్యుడికి చట్టం ఇలానే చుట్టమవుతుందా? ఏదీ చట్టం ముందు అందరూ సమానులన్న ఆదర్షం? మంది బలం ముందు చట్టం తలవంచటం ప్రారంబిస్తే అది ఆగే దెక్కడ?

ప్రభుత్వానికి చట్టం పట్ల తన నిబద్దతను చాటుకొనే మంచి తరుణం! మరి దేనికోసమీ చేతులు ముడుచుకోవడం? తస్లీమా మీద దాడి చేసిన రోజే చట్టం తనపని తాను చేసివుంటే ఈ లెక్కలేనితనం ఇంతలా విరగబడేది కాదు.

వాడికి తెలుసు, ఈ రాజకీయపు ఆయువుపట్టు! మొన్న డిల్లీ గల్లీల్లో జరిగినంత వుద్యమం వస్తేనే గానీ ప్రభుత్వం చలించదా?

అంత వెకిలిగా దేశ లౌకికత్వం మీద దాడి చేసిన వాడు, కనీసం నోటితోనైనా ఓ క్షమాపణ చెప్పలేదు. మీడియా వక్రీకరణ అట, పార్టీలు కక్ష గట్టాయట! ఎంత సిగ్గులేని తనం! ఎంత తెంపరితనం?

ఏ పార్టీ వాడికెంత లాభం అనే భేరీజు వేసుకోవడమే గానీ, జాతికి జరిగే నష్టం మాటేమిటి? ఇప్పుడే సెక్యులరిస్టులు, అంతకు మించి ముస్లిములు వీన్ని కడిగి ఆరెయ్యాలి. జీవితంలో మళ్ళీ సభల్లో మాట్లాడకుండా, ఎన్నికల్లో పోటీచేయ్యనీకుండా నిషేదించాలి.

ఇప్పుడేమాత్రం నిర్లక్ష్యం చూపినా ఉదరవాద హిందువు కూడా అతివాద హిందువయ్యే ప్రమాదముంది. దీన్ని సాకుగా చూపి హిందువుల్లో ఆగ్రహాన్ని రగిలించేవారు దేశాన్ని ప్రమాద అంచులకు నెడతారు. అయితే కార్యాచరణ లేకుండా హిందూ అతివాదులని ఎన్నోనాళ్ళు ఆపడం సాధ్యం కాదు.

శీలం – పవిత్రత

తేది:January 7, 2013 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 2,214 views

జరుగుతున్న అత్యాచారాల్లో ఎన్నో సమాజం, చట్టం దృష్టికి రాకపోవడానికి, మరియు నేరస్తుడికి నేరం చేయడానికి సహకరిస్తున్నదీ సమాజంలో శీలం పట్ల వున్న భావన!

శీలం మనసుకు సంభందించింది అయ్యుండాలే గానీ శారీరకం అవకూడదు. ఒక చేయీ, చేయీ కలిస్తే ఎంతనో, పెదవీ, పెదవీ కలిస్తే ఎంతనో జననాంగాలు కలిసినా (పరస్పరాంగీకరం లేకుండా) దానికి అంతకు మించి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకూడదు. శీలానికి ఎటువంటి పవిత్రతా లేదు.

శీలానికి పవిత్రతను ఆపాదించడం వల్ల బోలెడన్ని అనర్థాలు జరుగుతున్నాయి. దానికి విపరీతమైన పవిత్రతనూ, దైవత్వాన్ని ఆపాదించడం వల్లనే దాన్ని కోల్పోయామనుకున్న వారు ఫిర్యాదు చేయడానికి భయపడుతున్నారు, కోర్టుల్లో ధైర్యంగా వాదించడానికి జంకుతున్నారు. చివరికి తల్లిదండ్రులూ దీనికారణంగానే మౌనంగా బాధను దిగమింగుతున్నారు. దీనివల్లే తప్పు స్త్రీది కాని పక్షంలో కూడా పెళ్ళిళ్ళు విక్షిన్నమవుతున్నాయి, స్వంత కుటుంబంలోనే స్త్రీ చిన్నచూపు చూడబడుతోంది. ఒకడు దొంగతనం చేస్తూ పట్టుబడితే దొంగతనం చేసినవాడే సమాజం వల్ల శిక్షార్హుడౌతున్నాడు. కానీ శీలం దొంగలిస్తే మాత్రం దొంగ కాకుండా బాధితురాలే మళ్ళీ సమాజం వల్ల శిక్షింపబడుతోంది. శీలం పోయిందని సమాజంచే వెలివేయబడతాననే భయం చేతనే స్త్రీ తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడానికి, బయటపెట్టడానికీ భయపడుతోంది. స్త్రీ యొక్క ఈ బలహీనతే మగాడికి వరంగా మారుతోంది. తప్పు చేసినా, తనపై తెగబడినా బయటకు రాదనే భరోసాతోనే బయటకు సాధారణ పురుషుడుగా కనపడే తాత, తండ్రి, మావయ్య లాంటి దగ్గరి రక్త సంబందీకులు కూడా ఎవరూ చూడని చోట అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.

మన సమాజం దృడమైనది, ఎంతో సభ్యతా సంస్కారాలున్నది అని జబ్బలు చరచుకోవడం వల్ల వుపయోగం లేదు. ఈ సభ్యతల ముసుగు వల్లే, పరువు, ప్రతిష్టలనే దేవతా వస్త్రాలవల్లే నేరాలు జరగడానికి ఎక్కువ ఆస్కారం వుంది. ఒక్కసారి శీలహరణం కూడ దొంగతనం లాంటిదే అని ఆలోచించిచూడండి. దొంగతనం చేయడానికి సామాన్యుడు ఎలా భయపడతాడో, అత్యాచారం చేయడానికీ అలానే భయపడతాడు. ఎప్పుడైతే శీలానికి ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు స్త్రీ నిర్భయంగా తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సమాజం ముందు పెట్టి ముసుగులో నేరస్తున్ని బయటకు రప్పిస్తుంది. శీలానికి ఎప్పుడు ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు దొంగచాటుగా సెల్‌పోన్‌లో స్త్రీల రహస్య భాగాలని చిత్రించి వాటితోనే వాళ్ళని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి మరింత హింసించడం మాయమవుతుంది.

అయితే శీలం పట్ల మనలో పాతుకుపోయిన ఈ భావం క్షణంలో మారేది కాదు. పిల్లలని పెంచే దగ్గరనుండీ, సాహిత్య సృష్టి వరకూ మన భావజాలం మారాల్సి వుంది. పాత సినిమా నుండీ ఈ నాటి సినిమా వరకూ విలన్, హీరోయిన్ బట్టలు చించినా, జుట్టు పట్టి లాగినా … ఎన్ని చేసినా ఆ ఒక్కటి జరగక పోతే మాత్రం ప్రేక్షకుడు “హమ్మయ్య” అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు.

ఈ ధోరణి మారాలి.

క్రూరత్వానికి తండ్రి అహంకారం

తేది:January 4, 2013 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 1,990 views

ఎంతోమందిలా నేనూ కన్నీళ్ళు కార్చాను. నిద్రలేని రాత్రులు గడిపాను. అయితే నా బాధ అంతా అత్యాచారం గురించి కాక, తమకేమీ శతృవు కానీ, ఓ అపరిచిత వ్యక్తిపై అంత పాశవిక, క్రూరమైన భౌతిక దాడికి ప్రేరేపించిన అంశమేమయ్యుంటుందీ అని. చాలా మందికి ఇందులోని మానభంగం అనే ఓ అంశమే పెద్ద నేరంగా కనబడుతున్నట్లుంది. అందువల్ల చర్చ అంతా అమ్మాయిల దేహప్రదర్షణ గురించీ, సినిమాల్లో, అంతర్జాలంలో వున్న కామోద్దీప ప్రదర్షణల గురించీ మాట్లాడుతున్నారు. ఆ ఆరుగురి చర్యా కేవలం వారి కామన్ని చల్లార్చుకొనేందుకే అయితే అంత క్రూరత్వం అవసరమేలేదు. పోనీ ఆ అమ్మాయి వారి శత్రువర్గానికి చెందిందో లేదా అంతకుమునుపు వారు ఆమె చేతిలో అవమానపడటం జరగడమో అయితే వారి క్రూరత్వాన్ని ఆ కోణంలోనుండీ అయినా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించొచ్చు. కానీ ఆమె ఆ గంట ముందు వరకూ వాళ్ళకేమీ కాదు. అలాంటి ఓ అపరిచిత మీద కేవలం సినిమాలను చూసో, అంగాంగ ప్రదర్షణలు చూసో కామోద్దీపం కలిగివుంటే వారి చర్య అంతవరకే పరిమితం కావాలి. కానీ వారి క్రూరత్వం మాటలకందనిది. అంత క్రూరంగా వాళ్ళు ప్రవర్తించడానికి వాళ్ళని ప్రేరేపించినదేమిటి అనేది ఆరోజునుండీ నాలో రగులుతున్న ప్రశ్న.

దీనికి నాకు తోచిన సమాధానము “పురషహంకారము”. ఆమె తీవ్ర ప్రతిఘటన వారిలోని అంహంకారాన్ని సవాల్ చేసింది. ఆడది అబల అనీ, భోగ వస్తువు అనీ, ఆడదాన్ని పొందలేకపోవడం మగతనానికి మచ్చ అనీ నరనరాల్లో పాతుకుపోయిన అంహంకారాన్ని ఆమె సవాల్ చేసింది. ఆరుగురి “మగాళ్ళ” అధిపత్యంతో ఆమె ఒంటరి పోరాటం చేసింది. ఆమె గెలుపుని ఓర్వలేక, అంగీకరించలేక, భరించలేని వాళ్ళు ఆమెని వూహించలేని హింసలతో బాధించారు.

నేరస్తులకు మరణదండన వేయమనడాలూ, నపుంసకులని చేయమనడాలు, అమ్మాయిల వస్త్రధారణ, సినిమాలు కారణమనడాలు సమస్యలో కేవలం ఓ చిన్న అంశాన్ని మాత్రమే స్పృషిస్తున్నట్లుంది.

సమస్యకు అసలు మూలం స్త్రీని సమానంగా చూడలేకపోవడంలోనే వుంది. బాల్యం నుండీ ఆ మాటకొస్తే గర్భంలో వుండగానే ఆడపిల్ల మీద వివక్ష మొదలవుతోంది. స్త్రీకంటే నేను గొప్ప అనే అహంకారాన్ని మగాడు ఎప్పుడు తొలగించుకుంటాడో అప్పుడే మానభంగాలు తగ్గినా తగ్గకపోయినా కనీసం ఆడవాళ్ళ పట్ల భౌతిక హింస తగ్గుతుంది.