వేగం

తేది:November 24, 2006 వర్గం:వర్తమానం రచన:charasala 1,766 views

ప్రతిదానిలోనూ వేగం! పనిలో వేగం, ప్రయాణంలో వేగం, ఎదగడంలో వేగం, ఎగరడంలో వేగం! అన్నింటా వేగం. “ఎదగడానికెందుకురా తొందరా?..ఎదర బతుకంతా చిందరవందర..” అన్న కవి మాటల్ని పట్టించుకునేవారెవ్వరు? ప్రతిదీ వేగంగా జరగాలనుకోవడం ద్వారా మనిషి కొత్తది సాధిస్తున్నాననుకుంటున్నాడే గానీ వున్నది కోల్పోతున్నాననే స్పృహ వుండటం లేదు. కాన్సర్ కణం అభివృద్ది వేగం దేహానికి ప్రాణాంతకమైనట్లే మనిషి అభివృద్ది వేగం భూమికి ప్రాణాంతకమైపోయింది. కానీ ఒక తాడు ముక్కను గట్టిగా లాగేకొద్దీ అది తెగిపోవడానికి దగ్గరైనట్లు మనం అభివృద్ది చెందేకొద్దీ మన వినాశనానికి రోజులు మరింత దగ్గరైనట్లే! జీవుల మధ్య బలాబలాల సమతౌల్యతను చెడగొట్టాం. నీళ్ళలో ముంచినా, గాల్లో విసిరినా బ్రతకడం నేర్చుకున్నాం. అడవిలో జీవిని, నీటిలో జీవిని తినడం నేర్చుకున్నాం. దొరికే ప్రతిదాన్నీ తగలబెట్టి భూగోళాన్ని నిప్పుల కుంపటిగా మార్చేసి సముద్రాల సహనాన్ని పరీక్షిస్తున్నాం. కర్ఫూరం కాసేపు కాంతిమంతంగా వెలిగి ఆరిపోయినట్లు, మానవ అభివృద్ది వేగం కూడా ఉవ్వెత్తున ఎగసి ఒక్కసారిగా పతనమవుతుందేమొ!
ప్రకృతి ఒడిలో ఒద్దికగా ఇమిడిపోయి బతికిన ఆదిమానవుడికీ దాన్ని ఎదిరించి బానిసగా మార్చుకున్న ఇప్పటి మానవుడికీ సంతోషంలో తేడా వుందా?
ఏమొ! నామట్టుకు నా పల్లెటూరు అభివృద్దిని చూడని రోజుల్లోనే పచ్చగా, కళాకాంతులతో అందంగా ఆత్మీయంగా వుండేది. పేడతో అలికిన ముంగిటలు, ఆకులతో వేసిన పందిర్లు, నులకతో అల్లిన మంచాలు, మట్టితో చేసిన కంచాలు, ఇంటి ముందర పాడి, ఇంటెనుక మల్లెపాదు. మధ్యాహ్నం పొలాల్లో ఆముదాకు మీద అన్నాలు, రాత్రిల్లు వెన్నెల్లో డిన్నర్లు. మట్టితో చేసిన ఇంటి గచ్చు, బోదతో వేసిన పైకప్పు. చల్లని మట్టి కుండలో నీళ్ళు.
అలా ప్రకృతిలో మమేకమైన జీవితం.
ఇప్పుడు..పెంకులతోనో రేకులతోనే కప్పిన వాసారాల కింద ప్లాస్టిక్ నవారుతో అల్లిన ఇనుప మంచాలు. ఫానులు, గ్యాసు స్టవ్వులు, కరెంటుకు తిరిగే ఫ్యానులు, వెలిగే బల్బులు. మోటారు సైకిలు ప్రయాణం లేదంటే బస్సుకోసం నిరీక్షణం. ఆత్మీయతలు ఆ యింటినుండి ఈ యింటికి కారకుండా సిమెంటు గోడలు. ఏ ఇంటి ఆనందం ఆ యింటికే పరిమతమన్నట్లు ఇంటింటికో టివి. పాలు కావాలంటే పట్నానికెళ్ళి పాకెట్ తెచ్చుకోవాలి, చల్ల నీళ్ళు కావాలంటే కరెంటు వుండివుంటే ఫ్రిజ్ లోంచి నీళ్ళు తాగాలి. ఇప్పటిదంతా విద్యుత్తోరణాల కృత్రిమ అందం. తెచ్చిపెట్టుకున్న నవ్వే కానీ హృదయంలోంచీ రాదు.
ఈ వేగం అప్పుడు లేకపోయినా అప్పటిదే ఆనందం అనిపిస్తుంది. ఈ వేగం వచ్చి మరిన్ని వెతలు తెచ్చిందే గానీ సంతోషాన్ని తేలేదు.
–ప్రసాద్

కిం కర్తవ్యం

తేది:November 24, 2006 వర్గం:వర్తమానం రచన:charasala 1,576 views

నక్సలైట్లు ఇప్పుడేం చేస్తున్నారు? ప్రభుత్వ బలం ముందు మోకరిల్లినట్లే అనిపిస్తోంది. మొదట్లో ఇది నాకు బాగానే నచ్చింది. కానీ ఇప్పుడిప్పుడే నాకు ఇంకోలా అర్థమవుతోంది. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో ఒకరిమీద ఇంకొకరికి బలాబలాల సమతుల్యత వుండాలి. కార్యనిర్వాహక, న్యాయ, చట్ట సభల మద్య ఇలాంటి బలాబలాల సమతుల్యత అవసరం. అలానే ఏ ఇతర వ్యవస్థలోనైనా ఇలాంటి సమతులనం దెబ్బతింటే ఏదో ఒక వర్గం అలవిగాని బలమైపోతుంది.

అన్యాయం ప్రబలమైన చోట న్యాయం కోసం పోరాటం వుంటుంది. రోగం వున్నచోటే నిరోధక వ్యవస్థ ఏర్పడుతుంది. పోలీసు అకృత్యాలైతేనేమి, “స్టేట్” చేసే అరాచకమైతేనేమి అదెక్కడుంటుందో దానికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం కూడా అక్కడ వుంటుంది.
మన దగ్గర నక్సలైట్లు వున్నారంటే దానర్థం మనదగ్గర భూస్వామ్య దోపిడీ వుందని. నక్సలైట్లు అప్రతిహత రాజ్య అధికారానికి, అహంకారానికి ప్రతిపక్షంలా వ్యవహరించాలి. ఆవిధంగా బలాబలాల సామ్యం ఏర్పడాలి. కానీ నక్సలైట్ల పోరాటం వాళ్ళ సిద్దాంతానికి కాకుండా ఇతరుల సిద్దాంతాన్ని వ్యతిరేకించడానికో లేక పోలీసుల మీద వ్యక్తిగత పోరాటంగానో పరిణమించింది. ఈ దారితప్పిన పోరాటంలో వాళ్ళు ఎవరికోసమని తుపాకులు పట్టారో వాళ్ళ మీదనే అవి ప్రయోగిస్తున్నారు. ఇన్ఫార్మర్లనో ఇంకొకటో ముద్ర వేసి అచ్చం పోలిసుల మాదిరే వాళ్ళూ ప్రవర్తిస్తున్నారు. వాళ్ళు సిద్దాంతపరంగా పోరాటం చేసినన్నాల్లూ వారికి ప్రజల మద్దతు దొరుకుతుంది గానీ స్వార్థపూరితంగా పోరాటం చేస్తే ప్రజల మద్దతు ఎలా వస్తుంది?
నిజానికి ప్రజల మద్దతు పొందాలంటే వాళ్ళు తమ దైనందిన జీవితంలో ఎదుర్కొంటున్న వివిధ సమస్యల పరిష్కారానికై పోరాటం చేయాలి. ఠాగూర్ లాంటి చిత్రాలే ప్రజలని అంతగా కదిలించగలుగుతూ వుంటే అలాంటి పనిచేసి నక్సలైట్లు మాత్రం ఎందుకు పేరు తెచ్చుకోకూడదూ? ఇన్ఫార్మర్ అని ఒక పేదవాన్ని చంపేబదులో లేక హత్యకు హత్య బదులని ప్రభుత్వం ఒకన్ని చంపితే వీళ్ళు ఇంకొకన్ని చంపేబదులు ఆ “ఆకుల రాజయ్య”నో లేక అవినీతితో కోట్లు కూడబెట్టిన ఇంకో వుద్యోగినో భయపెట్టో, హతమార్చో న్యాయం కోసం ధర్మం కోసం ప్రజల్లో భీతి కల్పించవచ్చు కదా? సినిమాల్లో వీరోచిత కార్యాలు చేసి న్యాయం పక్షాన నిలబడే హీరోనే ముఖ్యమంత్రిని చేయగా లేంది ఇలాంటి పనులు నిజ జీవితంలో చేస్తే అధికారంలోకి రావడం నక్సలైట్లకైనా ఇంకో గ్రూపుకైనా ఎంతసేపు?
నాకెందుకో ఈ నక్సలైట్లు అధికారానికి ఇలాంటి రాచమార్గము వుండగా అరాచకమార్గాన్ని ఎన్నుకున్నారనిపిస్తోంది. వీళ్ళు తలుచుకుంటే కాంట్రాక్టర్లని ఇసుక కట్టడాలు నిర్మించకుండా అడ్డుకోవచ్చు. రాజకీయనాయకులు చేసిన వాగ్దానాలను అమలు చేసేటట్లు నిర్బందించవచ్చు. అధికారులను అవినీతిని చేయకుండా ఆపవచ్చు.
ఇదంతా నా అత్యాశేమొ!

–ప్రసాద్

ముళ్ళపొదలు

తేది:November 20, 2006 వర్గం:పుస్తకాలు రచన:charasala 1,692 views

ఇది అంపశయ్య నవీన్ మరో అంపశయ్య. నిజానికి ఇది అంపశయ్యకి పొడిగింపని చెప్పవచ్చు. అంపశయ్యలో వున్న పాత్రలే ఇందులోనూ కనిపిస్తారు. అంపశయ్య ఓ 14 గంటలలో నడిచిన విధ్యార్థి జీవితమైతే ఇది ఐదుగురు నిరుద్యోగుల 14 గంటల జీవితం.
ఇలాంటి అంతర్ముఖంగా మనసు పోయే పరిపరి దారులను పట్టివ్వడంలో నవీన్‌ది అందెవేసిన చెయ్యిలా వుంది. ఈయన మిగతా నవలల్లో కూడా ఈ శైలి కనిపిస్తూ వుంటుంది.
రవి, వేణు, నిధి, రమేష్, సాగర్ అనే అయిదుమంది నిరుద్యోగులు పొద్దున్నే నిద్దుర లేచి తమతమ విభిన్న వ్యాపకాలలో తిరిగి మళ్ళీ రాత్రి కలుసుకొనేదాక ఒక్కొక్కరి జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలు, వారి అంతర్మధనం ఈ నవల.
ఒకడు ఒకామెను ప్రేమించడం, ఆమె ప్రేమకు సమ్మతించకపోవడం, లేదా వాళ్ళ ప్రేమకు దుర్మార్గుడైన ఆమె తండ్రి ఒప్పుకోకపోవడం ఇది కథైతే ఇలాంటి కథ ఇందులో లేదు. ఇందులో సాధారణ యువకుల ఒకరోజు జీవితం వుంది. ఆదర్శాలతో రాజీ పడేవాడు ఒకడైతే, ఆదర్శాలకోసం జైలు కెళ్ళినవాడు ఇంకొకడు. సిగరెట్టు ముక్కకై పీకలమీదకు తెచ్చుకున్నవాడు ఒకడైతే, వుద్యోగం వస్తుందనే ఆశతో తప్పుడు సాక్ష్యం ఇవ్వడానికి సిద్దపడిన వాడు ఇంకొకడు.
ఇవన్నీ ఒక ఎత్తైతే అవినీతి రాజకీయాలు, దుర్మార్గులైన ప్రొఫెసర్లు ఇలా వివిధ రకాల పాత్రలు ఎలాంటి శషబిషలూ లేకుండా దర్షనమిస్తాయిందులో.

–ప్రసాద్

జలుబు – జ్వరం

తేది:November 20, 2006 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:charasala 1,879 views

ఇంచుమించు వారం రోజులు జలుబు జ్వరం మా ఇంటిల్లిపాదినీ వశం చేసుకుంది. ఆకురాలే కాలం మొదలయిన ఈ రోజుల్లో జలుబు అనేది చాలా సాధారణమైన విషయమే అయినా ఈసారెందుకో అది తన ప్రతాపాన్నంతా మామీద చూపించినట్లుంది. పెద్ద వాళ్ళం మాకే అది అంత చిరాకును తెప్పిస్తే ఇక పసిపిల్లలని ఎంతగా బాధపెడుతూ వుందో అని తల్లడిల్లి పోయాం. ఎట్టకేలకు టైలనాల్, రాబిటోసిన్, మాట్రిన్, మూసినెక్స్ లాంటి ఆయుధాలన్నీ కుప్పలుతెప్పలుగా వుపయోగించి కొంతవరకు పారదోలగలిగాం.
ఇంకా మా చిట్టిది మూలుగుతూనే వుంది. చంటోడు చంకదిగనంటూనే వున్నాడు. నేను మాత్రం ఈరోజు ఆఫీసుకు రాగలిగాను.
మా పరిస్థితే ఇలా వుంటే ఇక గున్యా బాధితుల పరిస్థితి ఎలా వుందో గదా అని తలుచుకుంటే మరింత బాధేసింది.
–ప్రసాద్

ఎందుకు ఈ అపనిందలు ఎంకొకరి జీవితాలపై…

తేది:November 12, 2006 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:dileep 1,602 views

గత వారం ఒక వార్త చూశాను, కరీంనగర్ జిల్లాలో 12 సం! అమ్మాయికి పెళ్ళి చేసి కాపురానికి పంపి, జ్వరం వస్తే అది కాస్తా దెయ్యం అని కర్రలతో బాదితే చనిపోయిందని! అది వాళ్ళ మూర్ఖత్వమా లేక తెలియని తనమా? ఏమనాలి..? ఆ ఊరు గురించి నాకు తెలియదు కాని మా ఊర్లో ఇలాంటిదే ఒక సంఘటన.        

       ఒక పుకారు షికార్లు చేసింది, అది ఏందంటే, దయ్యం కాదు కాని పులిరాజ అని. ఆ కుటుంబంలో ఈమె చివరిది, అన్న ఇల్లు వదిలి పట్నం చేరాడు, అక్కకేమొ తన సంసారం తన పిల్లలు, ఆమె ఎక్కడో వుంది, ఈమెకు కూడా పెళ్ళి  చేశారు కాని కొంచం గారాబంగా పెంచడం వలన పనికి వెళ్ళేది కాదు. పెళ్ళి తరువాత ఆ గారాబం అత్తవారింట సాగలేదు. సరె అని అమ్మ ,నాన్న దగ్గరే వుండేది. కొంత కాలానికి వాళ్ళు తనువు చాలించారు. ఆమెకు అప్పట్నుంచి కష్టాలు మొదలయ్యాయి. పనికి వెళ్ళదు. వయసులో కూడా ఆమె ఆరోగ్యంగా వుండగా నేను చూడలేదు. సరైన తిండి లేక ఆరోగ్యం ఇంకా క్షీణిచింది… ఈ సాకుతో ఊర్లోవాళ్ళు ఆమెకు పులిరాజు వేషాన్ని  వేశారు. అంతకు మునుపు ఎవరో ఓక్రి ఇంట్లొ అంతో ఇంతో దొరికింది తినేది. ఇప్పుడు అదికాస్తా దూరమయింది. తనకేమొ పులిరాజు లేదు అని ఈ ప్రపంచానికి నిరూపించడానికి కావల్సినంత స్థోమత లేకపోయె!
అన్నో, అక్కో, నేనో ఊరికి వెళ్ళినప్పుడు ఏ యాబయ్యో, వందో ఇస్తే తీసుకొనేది. ఈ పులిరాజు పుకారు  గురించి నాకు ఈమధ్యే తెలిసింది. సరే అని మా అక్కతో మాట్లాడి డాక్టర్తో పరిక్షలు జరిపిస్తే, అందులో తనకు అలాంటి భూతమేది  లేదని తేలింది. వున్నదంతా రక్తం తక్కువుగా వుండడమే. ఇప్పటికి ఎన్.సి.సి విధ్యార్థుల సహాయంతో రెండు సార్లు రక్తం ఎక్కించడం జరిగింది. ఇంకా ఈ పని రెండు మూడు సార్లు జరగాల్సి ఉంది. ప్రతి ఊరిలొ అంతో ఇంతో చదువుకున్న వాళ్ళు వుంటారు గదా..  కాని ఎందుకు ఇలా అసత్య ప్రచారాలతో ప్రాణాలు తీస్తున్నారు. ఈ పులిరాజు  సంగతి ప్రజల వద్దకు అయితే వెళ్ళింది కాని, దానిపైన సరైన అవగాహన కలిగించడంలో విపలమయ్యారు అని అనుకుంటా. ఈ అవగాహన లోపమె ఇలాంటి అమాయకుల చావుకొచ్చిపడుతున్నది.
మహా అంటె  ఇప్పటికి పదిహేను వందలు కర్చు అయ్యుండొచ్చు. ఇంకా రెండుసార్లకి ఇంకంత కావచ్హు. ఒక మనిషి ప్రాణం విలువ, ఆత్మాభిమానాల విలువ అంతేనా??     

–దిలీప్