‌మా గడప కడప

తేది:June 30, 2006 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:charasala 1,966 views

కడప అనగానే ఇప్పుడు అందరికీ గుర్తు వచ్చేది బాంబులు, కాఠిన్యం, కరకుదనం. మా భీమవరం ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో ప్రిన్సుపాలు జనార్ధన రెడ్డి ఒక సమావేశంలో నన్ను ఉద్దేశించి “కడప వాడు కదా! ఆ మాత్రం ఆవేశం సహజం” అన్నాడు. దానికి నేను మళ్ళీ లేచి, పెద్ద ప్రసంగమే చేశాను. బాంబుల కడప వాడిగా నాకు పేరొద్దు. అలా అనిపించుకోవడానికి నేను సిగ్గు పడతాను అంటూ, వేమన, అన్నమయ్య, పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు, పోతన వంటి కడప మహానుభావుల గురించి ఓ అరగంట ఉపన్యాసం ఇచ్చాను.

కానీ కడప జిల్లా ప్రజల్లో కూడా కరుణ ఉంది అనడానికి ఈ ఈనాడు వార్త చూడండి.

ఆత్మీయుడికి గాయమైతే ఊరే కదిలింది
పులివెందుల, జూన్ 29(న్యూస్ తుడే):ఐస్ అంటూ చంటి పిల్లలకు ప్రేమగా పుల్ల ఐసులు విక్రయిస్తూ దగ్గరైన ఓ వ్యక్తి ప్రమాదానికి గురైతే ఆపన్నహస్తమందించేందుకు ఆ గ్రామమంతా ఏకమై కదిలింది. మా పిల్లలకు ఆత్మీయుడవైన నీకు గాయమైతే మేము లేమా అంటూ గ్రామస్తులు తలో చేయి వేసి అతన్ని ఆదుకొన్నారు. మంచాన పడి వైద్యంకోసం ఎదురుచూస్తున్న తనకు కష్టకాలంలో అండగా నిలిచేందుకు ఊరంతా కదిలిరావటంతో ఆ భాదితిడిలో ఆత్మస్థైర్యం పెరిగింది. కళ్ళలో ఆనందభాష్పాలు వెలిగాయి.
పూర్తిగా ఇక్కడ చదవండి. http://www.eenadu.net/district/districtshow1.asp?dis=cuddapah#8

ఇంకో విశయం, కడప కు ఆ పేరు గడప పదం నుండీ వచ్చిందని? కడప అసలు పేరు “దేవుని గడప”. అయితే కాలక్రమాన వేంకటేశ్వరుని గుడి ప్రాంతాన్ని మాత్రమే “దేవుని కడప” అంటున్నారు. ఇ‌ది తిరుమల వేంకటేశ్వరునికి గడప అట. ఇప్పటికీ తిరుమల వెళ్ళే చాలామంది ఇక్కడి వేంకటేశ్వరున్ని దర్షించాకే తిరుమలకు వెళతారు. ఆంగ్లేయులు దీన్ని CUDDAPAH గా మార్చేశారు. ఈ మద్యనే మళ్ళీ official గా ఇంగ్లీష్ spelling ను KADAPA గా మార్చారు.
ఈ విషయం తెలుగు వికి లో తాజాకరిస్తే (update) బాగుండు.
– ప్రసాద్

అన్నయ్యకో లేఖ – a letter to my brother

తేది:June 29, 2006 వర్గం:ఆధ్యాత్మికం, నా ఏడుపు, సేవ రచన:charasala 2,382 views

ప్రియమైన అన్నయ్యకు నమస్కారములు.

      పిల్లలకు నా శుభాకాంక్షలు. వదిన గారికి నమస్సులు.

      నాకీ మద్య ఏవేవో ఆలోచనలు వస్తున్నాయి. బహుశా తగినంత పని ఆఫీసులో లేకపోవడం వల్ల అనుకుంటాను. idle mind is devils workshop అని ఎవరో అన్నారట గదా! దెయ్యాలో, దేవతలో గాని మొత్తానికి నా మెదడు పరిపరి విధాలా అలోచిస్తున్నది. ముఖ్యంగా ఈ జీవితము, దీని గమ్యము గురించి పెద్ద చింతే పట్టుకున్నది.

ఎదీ రుచించడము లేదు.ఏది తిందామన్నా ఆకలికి ఆకొన్నవారూ, ఆకలితో చస్తున్నవారూ నా చేతిలోది లాక్కుంటున్నట్లే ఉంది. ఆకలిగొన్న వాడికి పెట్టకుండా నా కడుపుకే నిర్దాక్షన్యంగా, నిర్దయగా తింటున్నట్లే ఉంటుంది. ఆ ఆకలికళ్ళు నన్ను వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి ఏమి తిందామన్నా! నా పిల్లల బోసి నవ్వుల్ని చూసినప్పుడల్లా, తల్లీదండ్రీ లేని అనాధ పిల్లలు, బాలకార్మికులూ, వెట్టిచాకిరీ చేస్తున్న వాళ్ళు నాకూ కావాలి ఆ బోసినవ్వులని అడిగినట్లే ఉంటోంది. సరైన వైద్యము లేక చని పోతున్న పసిపిల్లలు ‘మాకేదీ ఆ బోసినవ్వు” అని ప్రశ్నిస్తున్నట్లే ఉంది. మెత్తటి పరుపు మీద ఆఛ్ వేసుకొని పడుకున్నా నిద్రే రావటం లేదు. చలికి, ఎండలకీ చని పోతున్న వాళ్ళ చావుకేకలే విని పిస్తున్నాయి. ఇల్లులేని వాళ్ళు,రోడ్డు పక్క నిద్రపోయి వాహనాల కింద నలిగి చచ్చేవారి రోదనలే వినిపిస్తున్నాయి ఇక నిద్ర ఎలా వస్తుంది. కారులో రోజూ ప్రయానిస్తున్నాననే మాటేగానీ, రోడ్డు ప్రమాదాల్లో చనిపోతున్న వారి దీనాలాపనలు, చావుకేకలు విపిస్తున్నాయి.

గాలిబ్ గీతాలూ, ఠాగూర్ గీతాంజలి ఇప్పుడేమాత్రమూ రుచించటము లేదు.

ఎందుకు పుట్టాము? ఎందుకు జీవిస్తున్నాము? మనం సంపాదించి, మన పొట్ట నింపుకొని, మన పిల్లల బాగుచూసుకొని, వీలైతే మన మనవల కోసం, మునిమనవల కోసం దాచి పెట్టడమేనా జీవితమంటే!!!! ఇన్ని రోదనల మద్యా, ఆకలి చావుల మద్యా, అభాగ్యుల మద్యా!!! చూస్తుంటే ఈ లోకంలో నాకు తప్ప అందరికీ, అన్నిటికీ ఎదో ఒక పరమార్థము ఉన్నట్లే తోస్తోంది. తనకోసమే తాను ఎదీ కనపట్టం లేదు ఒక స్వార్థపరుడైన మానవుడు తప్ప. చచ్చిన తర్వాత శవాలు కూడా ఉపయోగపడుతున్నాయి, కళ్ళు ఇంక ఇతర శరీర భాగాలూ! క్రిములూ, కీటకాలూ, మన్నూ, ఆకాశం, అగ్ని, నీరు, సముద్రాలూ, కొండలూ అన్నీ, అన్నీ ఎదో విధంగా ఇతరులకు ఉపయోగపడుతున్నాయి…ఒక స్వార్థపరుడైన మనిషి తప్ప. ఉదయాన లేచిన దగ్గరినుండీ పరుగే పరుగు కాస్తంత సమయం దొరుకుట లేదు, పరచింతనకీ, పరోపకారానికి! పరసేవ చేయలేని జీవతము జీవించడమెందుకూ? అదేకదా మనం చేయాల్సిన ఫుల్ల్ తిమె జొబ్? కానీ అంతా తారుమారు అయినట్లుంది, నా పొట్ట కోసం తొంబైతొమ్మిది శాతం, ఒక్క శాతం లేకుంటే అదీ లేదు .. ఇతరుల కోసం!

ఇన్ని ఆలోచనల తర్వాతే మన ఊరిలో తన వారంటూ ఎవరూ లేని ముసలి వారికి, తమ పని తాము చేసుకోలేని బలహీనులకీ కనీసం అన్నం పెడదామనుకొన్నాం కద? పెడితే వచ్చిన వాళ్ళందరికీ పెట్టాలి లేకుంటే ఎవరికీ వద్దు అంటే ఎలా? మనకున్న స్తోమతుకి తిండిలేని అభాగ్యులకు, బలహీనులకూ మాత్రమే కదా ప్రస్తుతానికి పెట్టగలం. మిగతా వారు పెట్టకపోతే నిందిస్తారంటారా? నిందలూ, అపనిందలూ, కీర్తి, అపకీర్తి వీటికి మనం చింతించాలా? ఎవరు ఎన్ని అంటే మనకెందుకు? మన అంతరాత్మ చెప్పిందే చేద్దాం. ఇక ఊరిలో ఎవరికో ఇచ్చి వండమంటే కాజేస్తారంటారా? కాజేయనీ కనీసం కొంతలో కొంతైన అనుకున్న పని జరక్క పోతుందా!

నన్నడిగితే మనమే ఆ పని ఎందుకు చేయకూడదు? నాన్న రోజూ ఉదయం, సాయంత్రం గర్భగుడిలో దేవున్ని పూజించడానికి వెళ్ళేబదులు, ఆకలిగొన్న మనిషి గుడిలోని ఆత్మారామున్ని కొలవడం పుణ్యం కాదా?

నాకైతే ఏదో రోజు ఈ తీవ్రమైన సంఘర్షణ తట్టుకోలేక అన్ని ఇక్కడే వదిలేసి ఇండియా వచ్చి బీదజనుల సేవ చేసుకోవాలని పిస్తోంది. అందరూ నన్ను పిచ్చివాడంటారేమొ! అననివ్వు, ఇన్ని బాధల మద్యా, ఆకలి కేకల మద్యా నవ్వుతూ బతకడం కంటే వారి మద్యనే ఆ బాధల్ని అనుభవిస్తూ చావడం మంచిదేమొ! ఇన్ని ఘోరాల మద్య, నేరాల మద్య, ఆకలి దప్పుల మద్యా చలం ప్రేమ లేఖలో, కాళిదాసు అభిజ్ఞాన శాకుంతలమో చదువుతూ ఆనందింపలేకున్నాను. ఎప్పటికైనా నా గమ్యము అదే అనిపిస్తుంది. దీనజన సేవే అసలైన దైవ సేవ అనిపిస్తొంది. ఇప్పుడిప్పుడే నాకు దారి స్పష్టమవుతోంది.

మీరేమంటారో సెలవియ్యండి. అమ్మానాన్నలతో అనకండి వాళ్ళకిదంతా అర్థం కాదు.

ఉంటాను మరి.

ఇట్లు

మీ ప్రియమైన తమ్ముడు

ప్రసాద్

‌నాగరికతా పరిణామ క్రమము

తేది:June 29, 2006 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:charasala 2,930 views

ఆదిమ మానవుడు:
తిండి: తన పొట్ట నిండితే చాలు, పొట్టనింపుకోగలిన దేన్నైనా తినవచ్చు.
శృంగారము: వావివరసలు లేని సంభోగము.
నివాసము: చెట్టు తొర్రల్లో, రాతి గుహల్లో నివాసము.
ఆచ్చాదన: దిగంబరం

తర్వాతి యుగము లో మానవుడు;
తిండి: కాల్చి తినటం
శృంగారము: వావివరసలు ఇంకా ఏర్పడి ఉండక పోవచ్చు
నివాసము: గుదిశలు — సంచార జీవులు, బహుశా సంఘ జీవితము ఇంకా అలవాటు అయుండక పోవచ్చు.
ఆచ్చాదన: బహుశా ఆకులు

తర్వాతి యుగము లో మానవుడు;
తిండి: కాల్చటం, ఉడక బెట్టడం. తనకే కాక తన వారి తిండి గురించి ఆలొచించడం
శృంగారము: ఒకరు లేదా ఎక్కువ మందితో కానీ తన పిల్లల్ని మినహాయింపు. ఓ మాదిరి వావి వరసలు
నివాసము: తాత్కాలిక నివాసాలు
ఆచ్చాదన: జంతు చర్మాలు, అల్లిన చాపలు

తర్వాతి యుగము లో మానవుడు;
తిండి: సహకార జీవితము. అతడు సంపాదిస్తే, ఆమె వండి పెట్టడము. పిల్లల సమిష్టి పెంపకము. రుచికరంగా వండి తినడము. తన మంచే గాక తన కుటుంబము గురించీ ఆలొచించడము.
శృంగారము: భాగస్వామితోనే
నివాసము: స్థిర నివాసాలు
ఆచ్చాదన: బహుశా నార చీరలు

తర్వాతి యుగము లో మానవుడు;
తిండి&ఆలోచన: వ్యవసాయము, పెంపుడు జంతువుల, కోళ్ళ పెంపకము. తన బాగు, తన కుటుంబము బాగు, తన పల్లె బాగు కోరుకోవటము.
శృంగారము: భాగస్వామి తోనే. పెళ్ళిళ్ళు మరియు తంతులు
నివాసము: స్తిర నివాసము, పల్లెలు
ఆచ్చాదన: బట్టలు

తర్వాతి యుగము లో మానవుడు;
తిండి&ఆలోచన: శాకాహారులు, మాంసాహరులు, సమిష్టి ఉత్పాదన, తన గురించీ, తన ఊరి గురించీ, తన రాజ్యం గురించీ అళొచన
శృంగారము: భాగస్వామి తోనే. పెళ్ళిళ్ళు మరియు తంతులు
నివాసము: స్తిర నివాసము, పల్లెలు, రాజ్యాలు
ఆచ్చాదన: బట్టలు
ఆధునిక యుగ మానవుడు;

తిండి&ఆలోచన: శాకాహారులు, మాంసాహరులు ఇంకా బోలెడు వాదాలు. సమిష్టి ఉత్పాదన, తన గురించీ, తన ఊరి గురించీ, తన రాజ్యం గురించీ, మానవ జాతి గురించి ఆలోచన
శృంగారము: భాగస్వామి తోనే. పెళ్ళిళ్ళు మరియు తంతులు
నివాసము: పల్లెలు, పట్టణాలు, నగరాలు
ఆచ్చాదన: బట్టలు
ఇంతకు మించి పరిణితి చెందాలంటే, సర్వ భూతాల గురించి అలోచించాలంటే  ఇంకెన్ని యుగాలో!!!

– ప్రసాద్

‌మన చీర – Indian saree

తేది:June 28, 2006 వర్గం:నా ఏడుపు రచన:charasala 3,031 views

ఇది నిజంగా అద్భుత సృష్టి. ఇది లేని గృహం ఊహించడమే కష్టం. ఉన్నవారు, లేని వారు, నాగరికులు, అనాగరికులు, సంప్రదాయవాదులు, ఆధునికులు, దక్షణాదివారు, ఉత్తరాదివారు … అందరూ ఆదరించేది చీరే గదా! మానవులకీ, దేవతలకీ సమాన్యవిషయము కూడా ఇదేనేమొ!
కాకపోతే దానికి ఎన్నో రూపాలు. సామాన్య నూలు చీరల్నుండీ పట్టు చీరల వరకూ ఎన్ని రకాలు! కార్మిక స్త్రీలు మోకాళ్ళ పైకి కట్టే పద్దతి నుండీ, నాట్యానికి అనువుగా కట్టే పద్దతి వరకూ ఎన్నెన్ని ధారణ రీతులు!
ఎన్నో భాషలు, మతాలు, ఆహారాలు ..కాని చీర మాత్రం రూపాలెన్నైనా భారతీయ నారీభూషణమే!
నేను విషయం గుర్తు పెట్టుకోగలను కానీ, సినిమా పేరు గుర్తుపెట్టుకోవటం నావల్ల కాదు. ఆ మద్య జెమిని చానల్లో ఆ సినిమా పాట విని తన్మయున్ని అయిపోయాను. చీర ఎన్ని రకాలుగా మన సంస్కృతి లో పెనవేసుకుపోయిందో విని.
ఏడ్చే పిల్లవాన్ని ఊరడించడానికి, నిద్ర పుచ్చడానికీ చీరతో వేసే ఊయలంత సౌకర్యం ఇక దేనిలో ఉండదేమో!
ఊయలైన చీర
పిల్లాడికి మూతి తుడవడానికి (చీమిడి తుడవడానికి కూడా :) ) చీరకొంగంత ఆపద్బాందవి ఇంకోటి ఉందా?
పసిబిడ్డకు పాలు ఇవ్వాలంటే చీరపైట చాటు అంత అనువైనదేది?
ఎండలో నడిచేప్పుడు చీరకొంగేగా నీడ పట్టేది!
ఉద్యోగిని చీర
చిల్లర డబ్బులూ, ఆకు ఒక్కలూ కట్టుకొని దాచుకోవటానికి చీరకొంగేగా పనికొచ్చేది!
అడుక్కోవటానికి చేతిలో బొచ్చే అక్కరలేదు, చీర కొంగు చాలు.
బిక్షగత్తె చీర
అడవికి వెళ్ళినప్పుడు రాతి సందుల్లోని మురికి నీరు వడగట్టి తాగడానికి పనికొచ్చేదీ చీరకొంగే!
మొగున్ని తన వెంటే తిప్పుకోవాలంటే కట్టుకోవాల్సింది కొంగుకే!
జీవితం మీద విరక్తి చెందితే ఉరికి సహాయపడేదీ చీరే! :(
బావిలో పడ్డవాన్ని రక్షించాలంటే వెంటనే గుర్తుకొచ్చేది చీరనే!ఇక అలరించనిది ఎవ్వరిని??

చీర గట్టిన ఏ సుందరైనా మగవాన్ని మరింత మోహవివశున్ని చేయకుండా ఉంటుందా? అన్నిటినీ దాచినట్లే దాచి వాటిని మరింత అందంగా చూపే చీరే చీర కదా!

ఆధునికపు చీర
కన్నె పిల్ల చీర
అలాగే స్త్రీ పట్ల గౌరవం, భక్తి కలగాలన్నా చీరలోనే చూడాలి.
చీర కట్టిన విగ్రహాన్ని చూస్తే ఎంత భక్తి భావన!
నాట్యమయూరి చీర
లేపాక్షి చీర
కానీ… ఇన్ని వేల సంవత్సరాలు తన ఉనికిని కాపాడుకొన్న చీర ఇకమీదటా ఉంటుందా? నాగరీకం పేరుతో బొట్టుకీ, చీరకీ, మంగళసూత్రానికీ మంగళం పాడేస్తున్నామా? నాకైతే ధోవతి కట్టడం రాదు..నా పిల్లలకి కూడా నేర్పలేను. పాత సినిమాల్లో నాగేశ్వరరావ్, మురళీమోహన్ కట్టిన పంచెకట్టు చూసి మురిసిపోవలసిందే! ఇక చీర గతీ అంతే కానుందా?
మన జీన్లలోనే ఉన్న మన జాతి లక్షణాన్ని మార్చలేని మనం, మన వంటి రంగు మార్చలేని మనం మన సంప్రదాయాన్ని మాత్రం నాగరీకం పేరుతో మార్చుకోవటం ఎందుకూ!
మెట్టెలు, తాళి, బొట్టు తీసివేసి పాశ్చాత్యుల్లా కనబడ్డంత మాత్రాన మన ఒంటి రంగు మన జాతి మూలాల్ని చెప్పకపోతుందా! మన సంప్రదాయాల్ని ఒదులుకోవటం వల్ల హంస నడక, కాకి నడక రాని చందాన మిగిలి పోమా!?

రవివర్మ చీర
అవ్వ చీర
వీరవనిత చీర
5810.jpg
కార్మికుల చీర– ప్రసాద్

మరిన్ని వివరాలకు http://www.kamat.com/kalranga/attire/saree/

నాట్యమయూరి చీర

తేది:June 28, 2006 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:charasala 1,307 views