హిందుత్వంపై పోరాటం ఈనాటిదా?

తేది:September 21, 2017 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 140 views

అధిపత్య హిందువుల నుండి సాధారణంగా ఎదురయ్యే ప్రశ్న.. “మీరు హిందూమతాన్నే ఎందుకు టార్గెట్ చేస్తున్నారు? క్రైస్తవుల పాపాలు కనపడవా? ముస్లిముల దురాగతాలు కనపడవా?” అని.

కానీ లెఫ్టిస్టులు లేదా వామపక్షవాదులు అని పిలవబడేదేదే వారు మైనారిటీల గురించి, మైనారిటీల హక్కుల గురించి మాట్లాడతారని. వాళ్ళు మతాన్ని బట్టి మైనారిటీలు అవ్వవచ్చు, కులాన్ని బట్టి అవ్వవచ్చు లేదా జీవిస్తున్న ప్రదేశాన్ని బట్టీ అవ్వవచ్చు. హిందూ మెజారిటీ దేశంలో ముస్లిముల హక్కుల గురించి పోటాడేది వాళ్ళే, ముస్లిము మెజారిటీ దేశంలో హిందూ హక్కుల గురించి పోట్లాడేది వాళ్ళే! ఇక్కడ హిందూ మతం మెజారిటీ ప్రజల మతంగా వుంది గనుక అది వామపక్షాల నుండీ, లౌకికవాదుల నుండీ, రాజ్యాంగవాదుల నుండీ ఎక్కువ విమర్షను, పోరాటాన్ని ఎదుర్కోవడం వింత కాదు, సహజాతి సహజం. అలాగని మిగిలిన మతాలను నెత్తికెత్తుకున్నట్టు కాదు, మిగిలిన మతాలను సమర్థించినట్లు కాదు. ఓ మతం వల్లో, కులం వల్లో మైనారిటీలుగా వివక్షను ఎదుర్కొంటున్న ప్రజల పక్షాన మాట్లాడటం అంటే ఆ ప్రజల మతం పక్షాన మాట్లాడటం కాదు. ఇది ఎక్కువ మంది గ్రహించలేకపోతున్నారు.

హిందూ మతంలోని వివక్ష గురించీ, కుల మెట్ల గురించి మాట్లాడినప్పుడల్లా.. ఇదేదో మెకాలే చదువుల ఫలితమని..విదేశీ శక్తుల ప్రోద్భలమని..ఓ వైపు మాట్లాడేవాళ్ళను శత్రువుల్లా చిత్రించడమే గాకుండా..అసలు కులాలే హిందూ మతంలో లేవని, యివి ఆంగ్లేయులు భారత సమాజాన్ని చీల్చడానికి వేసిన ఎత్తులనీ కూడా అంటారు. ఈ మధ్యే ఒకాయన హిందూమతంపై విషం చిమ్మడం వందేళ్ళనుండే మొదలయింది అన్నాడు. నిజం కాదు. హిందూమతం ధర్మంగా స్థిరపడుతున్నప్పటినుండే దానిమీద నిరసనలూ, పోరాటాలూ కూడా ప్రారంబమయ్యాయి.

చార్వాకుడు లేదా లోకాయుత ధర్మం బహుశా వేదాలను, వేద ధర్మాన్ని వ్యతిరేకించిన తొలి నిరసన కావచ్చు.
రెండువేల సంవత్సరాల కంటే పూర్వమే బౌద్దాన్ని నెలకొల్పిన బుద్దుడిదీ హైందవం మీద నిరసనా, తిరుగుబాటే!
బుద్దిడి తర్వాత మరో వెయ్యేండ్లకు బసవ తత్వం నెలకొల్పిన బసవన్నదీ హైందవం మీది తిరుగుబాటే!
పధ్నాలుగు, పదిహేనో శతాబ్దాల్లో భక్తి వుద్యమాన్ని నడిపిన కబీరూ, తుకారాం, మీరా.. లాంటి కవులు హిందూమతంలోని అనాచారాల మీద గొంతెత్తినవారే!
పదిహేడో శతాబ్దపు మన వేమన చేసినదీ తిరుగుబాటే, నిరసనే!
యిక స్వాతంత్య్ర పోరాటం మొదలయ్యాక సామాజిక మార్పు కోసం, హిందూ కుల వివక్షల మీద పోరాటం చేసిన పూలే దంపతుల నుండీ..అంబేద్కర్ వరకూ ..

పోరాటం జరుగుతూనే వుంది. జరుగుతూనే వుంటుంది.

పోరాటం ఆగిపోవడం అనేది అన్యాయం ఆగిపోవడంతోనే సాధ్యం. ఒకరు చెబితేనో, ప్రోత్సహిస్తేనో జరిగే పోరాటం గుప్పున మండి ఆరిపోవచ్చేమో గానీ శతాబ్దాల తరబడి జరగదు. శతాబ్దాల తరబడీ పోరాటం జరుగుతోందంటే పోరాటం విఫలమయినట్లూ కాదు, అన్యాయం జరగనట్లూ కాదు.

పోరాటం జరుగుతుండటమే ఒక విజయం.

కోమటోళ్ళు

తేది:September 13, 2017 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 134 views

మా వూరి విషయమే తీసుకుంటే .. బ్యాంకుల జాతీయకరణ జరిగేవరకు కోమటోళ్ళు రైతులను పీల్చి పిప్పి చేశారు.

ఎంత పేద కోమటి అయినా కోడిగుడ్డంత బంగారం వుంటుందట అనుకునేవారు మావూర్లో. మా వూరికి రెండు కిలోమీటర్ల దూరంలోని పెద్ద వూరు, నీలకంఠరావుపేట కోమట్ల స్థావరం. ఆ వూరి చుట్టు పక్కల పల్లెలన్నింటికీ అదే పెట్టుబడులు సమకూర్చేది. ఆ వూరి ప్రధాన వీధికి అటూ ఇటూ కోమటోళ్ళ ఇళ్ళే వుండేవి. ప్రతి యింటి ముందటి నడువాలో కిరాణా అంగడి వుండేది. ప్రతి రైతుకూ ఇంటి మాదిగ వున్నట్టే, ప్రతి రైతుకూ ఓ షావుకారి (కోమటి) వుండేవాడు. రైతుకు ఏమి అవసరం వచ్చినా ఆ సదరు కోమటి దగ్గరకే వెళ్ళేవాడు. ఈ రైతూ-కోమటి బాందవ్యం తరాలుగా సాగేది.

రైతుకు కావల్సిన ఉప్పూ, పప్పూ, చింతపండూ అన్నీ ఆ ఆస్తాన కోమటి అంగడిలోనే రైతు తెచ్చుకొనేవాడు. ప్రతి రైతుకూ కోమటి పద్దు రాసుకుంటాడు. ఇచ్చిన ప్రతిదీ రాసి పెట్టుకుంటాడు. చదువురాని రైతు నోటిలెక్కలు వేసుకుంటాడు.
వరి నాటాలన్నా, వేరుశనగ విత్తాలన్నా విత్తనం దగ్గరనుండి, ఎరువుల వరకూ సమస్తమూ రైతు కోమటి దగ్గర అప్పుచేసి తెచ్చుకోవలిసిందే! వర్షాలు కరుణించి పంటలు బాగా పండనూ వచ్చు, లేదా మొత్తం ఎండిపోనూ వచ్చు. ఎటుపోయినా నష్టపోయేది రైతే! పంట చేతికొచ్చిన రోజే కోమటి ఎద్దుల బండ్లతో, బండ్లనిండా గోతాములతో ప్రత్యక్షమయ్యేవాడు. ఆ కోమటి దగ్గర అప్పు తెచ్చుకున్నాడు గనుక, ఆ కోమటికీ-తనకూ తరాల స్వామిభక్తి గనుక తనను కాదని తన పంటను అమ్ముకోవడం రైతుకు కలలో కూడా తట్టని విషయం. పైగా అది అధర్మమని మనసారా నమ్ముతాడు కూడాను.

ధాన్యాన్ని కొలవటంలో కూడా కోమటే ముందుంటాడు. తనిస్తున్నా, తను తీసుకుంటున్నా కొలిచేది మాత్రం అతనే. అందులో కూడా “ఓం లాభం” అంటూ మొదటి శేరును లెక్కించడనుకుంటా!(సరిగ్గా గుర్తు లేదు). తూనికలూ, కొలతలూ, కాటాలూ తనవే. ధాన్యానికి ధర నిర్ణయించేదీ తనే! తీసుకున్న అప్పులెన్నో, వడ్డీ శాతమెంతో, అసలూ-వడ్డీ ఎంతయిందో లెక్కలు కట్టి తేల్చేది తనే! తనమాటే చివరి మాట. తప్పుచేసిన పిల్లాడు టీచర్ ముందు చేతులు కట్టుకు నిలుచున్నట్టు కోమటి ముందు నిలబడి, ఎంత అప్పు తేలుస్తాడొ..ఈసారైనా తనకేమైనా మిగిలిందంటాడో లేదో..ఈ పండుగకైనా అప్పు చేయకుండా తన పిల్లలకు బట్టలు కుట్టించగలనో లేదో అనే బెంగలో రైతుంటాడు.
వచ్చిన పంటను మొత్తం బళ్ళపై వేసుకొని అప్పులు వడ్డీతో సహా పోగా ఇంకా రైతు అప్పు ఎంతో, లేకుంటే రైతుకు రావల్సింది ఎంతో లెక్కలు గట్టి వెళతాడు కోమటి. అప్పు తీరినా, తీరకున్నా.. తన రోజువారీ ఉప్పుకూ, పప్పుకూ మరుసటిరోజు నుండీ మళ్ళీ కోమటి గుమ్మం ముందు వాలక తప్పదు రైతుకు.
ఈ చక్రం అలా అంతులేకుండా సాగుతూ వుంటుంది. ఆ అప్పులు పెరిగి పెరిగి రైతు చివరికి తన పొలాలనే ఆ కోమటికి తాకట్టు పెట్టి చివరికి రాసిచ్చేస్తాడు. అలా కోమట్లు కాజేసిన రైతు పొలాలు ఇప్పటికీ కొన్ని వాళ్ళ పేర్లమీదే వున్నాయి మా వూర్లో.

ఈ దరిద్రానికి ముగింపు నీలకంఠరావుపేటలో “రాయలసీమ గ్రామీణ బ్యాంకు” మొదలవటంతో ప్రారంభమయ్యింది. రైతులకు మొదటిసారిగా బ్యాంకు అన్నది పరిచయమయింది. విపి సింగ్ ప్రభుత్వ రైతుల ఋణమాఫీ వల్ల బ్యాంకుల్లో ఋణాలు తీసుకుంటే మాఫీ అయ్యే అవకాశమూ వుందనే ఆశ పుట్టింది. ఫలితంగా రైతులు ఋణాల కోసం బ్యాంకుల దగ్గరకు పోవడం మొదలు పెట్టారు.
ఈ మార్పులకు తోడు ఎప్పుడోగానీ వచ్చే వర్షాలను నమ్మలేక రైతులు పంటలు వేయడం మాని గల్ఫ్ చేరడం మొదలు పెట్టారు. ఈ రెండు మార్పులూ కోమట్ల ఏకచ్చత్రాధిపత్యానికి గండి కొట్టాయి. ఒకరి తర్వాత ఒకరు తమ కార్య క్షేత్రాలను పట్టణాలకూ, నగరాలకూ మార్చేశారు. ఒకప్పుడు నల్లటి బొజ్జలపై, తెల్లటి జంధ్యాలను నిమురుకుంటూ కూర్చున్న అంగళ్ళు వెలవెల పోయి..యిళ్ళు ఖాళీ అవుతుంటే.. వాటిని గల్ఫ్ డబ్బులతో కళకళలాడుతున్న ముస్లిములూ, యితర మధ్యతరగతి వారూ కొనుక్కుంటూ వచ్చారు.
అలా గత యిరవై ఏళ్ళలో నీలకంఠరావుపేట స్వరూపమే మారిపోయింది. వాళ్ళ దోపిడీ ఆగిపోయింది.

అమెరికాలో విగ్రహల తొలగింపు ఎందుకు?

తేది:August 18, 2017 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 138 views

అమెరికాలో విగ్రహాల తొలగింపు మీద ఎటువంటి అవగహానా లేకుండా వార్తలు రాస్తున్న తెలుగు పత్రికల మీద జాలితో నాకు తెలిసింది రాద్దామని ఈ ప్రయత్నం.
________________________________________________

అమెరికాలో 1861లో మొదలయి 1865 వరకూ అంతర్యుద్దం నడిచింది. బానిసత్వం, రాష్ట్రాల హక్కులు, కేంద్ర ప్రభుత్వ హక్కులు మొదలైన వాటి మీద ఉత్తరాది రాష్ట్రాలకు, దక్షణాది రాష్ట్రాలకు మధ్య అప్పటికే చాలా విభేదాలు వున్నాయి. ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు పారిశ్రామికంగా అభివృద్ది చెందగా, వాణిజ్య పంటలకు అనుకూలమైన వాతావరణంతో దక్షణాది రాష్ట్రాలు వ్యవసాయంపై ఆధారపడినాయి. కానీ వ్యవసాయానికి కావల్సిన శ్రామికులు చౌకగా లబించడానికి దక్షణాది రాష్ట్రాలకు బానిసలు కావాల్సి వచ్చింది. బానిసత్వమే తమ అర్థికపటిష్టతకు మూలమని ఎరిగిన దక్షణాదివారు బానిసత్వపు రద్దుకు ఒప్పుకోలేదు.

“బానిసత్వ రద్దు” నినాదం మీద లింకన్ అధ్యక్ష్యడుగా గెలవడంతో దక్షణాది రాష్ట్రాల వారు సంయుక్త రాష్ట్రాల నుండి విడిపోయి ప్రత్యేక దేశంగా “Confederate States of America”గా ప్రకటించుకోవడంతో యుద్దం మొదలయింది. జెఫర్సన్ డేవిస్ Confederates అధ్యక్ష్యడుగా వ్యవహరించాడు. అలా యించుమించు అయిదేళ్ళు జరిగిన యుద్దంలో 6 లక్షల నుండి 7 లక్షల మంది మరణించారు. చివరికి యూనియన్ సైన్యాలే గెలుపొందడమూ, లింకన్ రెండోసారి అధ్యక్ష్యడుగా గెలవడమూ కూడా జరిగింది. తర్వాత దక్షణ రాష్ట్రాల సానుభుతిపరుడు జరిపిన కాల్పుల్లోనే లింకన్ మరణించాడు.

అంతర్యుద్దం ద్వారా బానిసత్వం రద్దు అయినా నల్లవారికీ, తెల్లవారికి మధ్య సమానత్వ హక్కులు రాలేదు. వివక్ష కొనసాగుతూనే వుండేది. ఇప్పటికీ కొనసాగుతూనే వుంది కూడా, స్థాయిలో తేడాలున్నా. అంతర్యుద్దం ముగిసాక ఆ యుద్దంలో పాల్గొన్న సైనికులకు, నాయకులకూ స్మారక చిహ్నాలు నిర్మించడం మొదలయ్యింది. అలా దక్షణ రాష్ట్రాల యూనియన్‌కు అధ్యక్ష్యడుగా వున్న జెఫర్సన్ డేవిస్, సైనిక నాయకత్వం వహించిన డేవిడ్ లీ మొదలగు వారి పేర్లతో వీధుల పేర్లు, పార్కుల పేర్లు, వారి విగ్రహాలు వెలిశాయి. దీనిమీద నిరసన వున్నా చాలా మంది వాటిని చరిత్రలో భాగంగా చూస్తూ అంతగా పట్టించుకోలేదు. కానీ రానూ రానూ confedearate చిహ్నాలు, విగ్రహాలూ, జెండా శ్వేతజాత్యహంకారులకు తమ ఔన్నత్యానికి చిహ్నాలుగా భావించడం మొదలయింది.

జూన్ 17, 2015న డిలాన్ రూఫ్ అనే జాత్యహంకారి నల్లవాళ్ళు వెళ్ళే చర్చిలోకి ప్రవేశించి ప్రార్థనలు చేస్తున్న వారిపై కాల్పులు జరిపి తొమ్మిదిమందిని చంపడంతో దేశం వులిక్కిపడింది. ఆ తర్వాత చాలాచోట్ల పోలీసులు నిరయుధులుగా వున్న నల్లవాళ్ళని అనుమానించి కాల్చి చంపడం చాలా నగరాల్లో ఆందోళనలకు దారి తీసింది. పౌరహక్కుల మీద, జాతివివక్ష మీద ఎక్కువగా చర్చ మొదలయింది. జాత్యహంకార వాఖ్యలతో అమెరికా ప్రెసిడెంటుగా డొనాల్డ్ ట్రంప్ ఎన్నికవ్వడం పౌర హక్కులను ప్రేమించేవారిని, వివక్ష వ్యతిరేకులను ఒక షాక్‌కు గురిచెయ్యగా, అంతవరకు చాటుమాటుగా వ్యవహారాలు నడిపే తెల్లజాత్యహంకారులకు కొత్త శక్తిని, ప్రోద్భలాన్ని యిచ్చింది.

చర్చిలో షూటింగ్ జరిగిన తర్వాత confederate చిహ్నాలనీ, విగ్రహాలని, జెండాని తొలగించాలనే డిమాండ్ వూపందుకొనింది. అప్పట్నుండీ చాలా చోట్ల వాటిని తొలగించడం మొదలయింది. అలాగే వర్జీనియా రాష్ట్రంలో, చార్లస్‌టన్ అనే వూరులో కూడా లీ విగ్రహాన్ని తొలగించడానికి అక్కడి మేయర్, నగర కౌన్సిల్ తీర్మానించింది. అయితే దీన్ని వ్యతిరేకించడానికి దేశం నలుమూలల నుండి జాత్యహంకారులు వచ్చి కాగడాలతో, కొందరు సైనికుల్లా వెంట తుపాకులు తెచ్చుకొని మరీ ర్యాలీ జరపడంతో దాన్ని అడ్డుకొనెందుకు పౌరహక్కుల మద్దతుదారులు, వివక్షను నిరసించేవారు కూడా గుమిగూడారు. రెండు వర్గాల మధ్య తిట్టుకోవడం, తోపులాట జరిగి ఒకరిమీద మరొకరు పెప్పర్ స్ప్రే లాంటివి వుపయోగించడం జరిగింది.

పోలీసులు యిరువర్గాలను వేరు చేసి చెల్లాచెదురు చేశాక వెళ్ళిపోతున్న నిరసనకారుల గుంపులోకి ఒక తెల్లజాత్యహంకారి కారును నడపడంతో ఓ మహిళ చనిపోయింది, చాలా మంది గాయపడ్డారు.

ఈ దెబ్బతో confederate విగ్రహలను తొలగించడం ఇంకా వూపందుకుంది. బాల్టిమోర్‌లో వున్న విగ్రహాలను ఆగష్టు 16 అర్దరాత్రి తొలగించారు. ఇంకా చాలాచోట్ల తొలగించినట్లు వర్తలు వస్తూనే వున్నాయి.


ఆ రెండ్రోజుల్లో చార్లెస్‌టన్‌లో ఏమి జరిగిందో చెప్పే కథనం.

అక్బర్ ది గ్రేట్!

తేది:January 8, 2013 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 2,014 views

ఆహా ఏమి పోలీసుల ఔదార్యము! దేశ మూల శక్తులనే సమూలంగా పెకిలించాలనుకున్నవాన్ని, రాజ్యాంగపునాదులమీదనే బాంబు పేల్చినవాన్ని ఎంత అల్లుడిలా చూస్తున్నారు!!

నోటీసులట! ఆసుపత్రికి రమ్మని ఆహ్వానమట! వున్నఫళంగా అరెస్టు చేసి ఆనక ఆసుపత్రిలో కావాలంటే వైద్యపరీక్షలు చేయించక ఈ రాచమర్యాదలేమిటి? ఓ సామాన్యుడికి చట్టం ఇలానే చుట్టమవుతుందా? ఏదీ చట్టం ముందు అందరూ సమానులన్న ఆదర్షం? మంది బలం ముందు చట్టం తలవంచటం ప్రారంబిస్తే అది ఆగే దెక్కడ?

ప్రభుత్వానికి చట్టం పట్ల తన నిబద్దతను చాటుకొనే మంచి తరుణం! మరి దేనికోసమీ చేతులు ముడుచుకోవడం? తస్లీమా మీద దాడి చేసిన రోజే చట్టం తనపని తాను చేసివుంటే ఈ లెక్కలేనితనం ఇంతలా విరగబడేది కాదు.

వాడికి తెలుసు, ఈ రాజకీయపు ఆయువుపట్టు! మొన్న డిల్లీ గల్లీల్లో జరిగినంత వుద్యమం వస్తేనే గానీ ప్రభుత్వం చలించదా?

అంత వెకిలిగా దేశ లౌకికత్వం మీద దాడి చేసిన వాడు, కనీసం నోటితోనైనా ఓ క్షమాపణ చెప్పలేదు. మీడియా వక్రీకరణ అట, పార్టీలు కక్ష గట్టాయట! ఎంత సిగ్గులేని తనం! ఎంత తెంపరితనం?

ఏ పార్టీ వాడికెంత లాభం అనే భేరీజు వేసుకోవడమే గానీ, జాతికి జరిగే నష్టం మాటేమిటి? ఇప్పుడే సెక్యులరిస్టులు, అంతకు మించి ముస్లిములు వీన్ని కడిగి ఆరెయ్యాలి. జీవితంలో మళ్ళీ సభల్లో మాట్లాడకుండా, ఎన్నికల్లో పోటీచేయ్యనీకుండా నిషేదించాలి.

ఇప్పుడేమాత్రం నిర్లక్ష్యం చూపినా ఉదరవాద హిందువు కూడా అతివాద హిందువయ్యే ప్రమాదముంది. దీన్ని సాకుగా చూపి హిందువుల్లో ఆగ్రహాన్ని రగిలించేవారు దేశాన్ని ప్రమాద అంచులకు నెడతారు. అయితే కార్యాచరణ లేకుండా హిందూ అతివాదులని ఎన్నోనాళ్ళు ఆపడం సాధ్యం కాదు.

శీలం – పవిత్రత

తేది:January 7, 2013 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 2,328 views

జరుగుతున్న అత్యాచారాల్లో ఎన్నో సమాజం, చట్టం దృష్టికి రాకపోవడానికి, మరియు నేరస్తుడికి నేరం చేయడానికి సహకరిస్తున్నదీ సమాజంలో శీలం పట్ల వున్న భావన!

శీలం మనసుకు సంభందించింది అయ్యుండాలే గానీ శారీరకం అవకూడదు. ఒక చేయీ, చేయీ కలిస్తే ఎంతనో, పెదవీ, పెదవీ కలిస్తే ఎంతనో జననాంగాలు కలిసినా (పరస్పరాంగీకరం లేకుండా) దానికి అంతకు మించి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకూడదు. శీలానికి ఎటువంటి పవిత్రతా లేదు.

శీలానికి పవిత్రతను ఆపాదించడం వల్ల బోలెడన్ని అనర్థాలు జరుగుతున్నాయి. దానికి విపరీతమైన పవిత్రతనూ, దైవత్వాన్ని ఆపాదించడం వల్లనే దాన్ని కోల్పోయామనుకున్న వారు ఫిర్యాదు చేయడానికి భయపడుతున్నారు, కోర్టుల్లో ధైర్యంగా వాదించడానికి జంకుతున్నారు. చివరికి తల్లిదండ్రులూ దీనికారణంగానే మౌనంగా బాధను దిగమింగుతున్నారు. దీనివల్లే తప్పు స్త్రీది కాని పక్షంలో కూడా పెళ్ళిళ్ళు విక్షిన్నమవుతున్నాయి, స్వంత కుటుంబంలోనే స్త్రీ చిన్నచూపు చూడబడుతోంది. ఒకడు దొంగతనం చేస్తూ పట్టుబడితే దొంగతనం చేసినవాడే సమాజం వల్ల శిక్షార్హుడౌతున్నాడు. కానీ శీలం దొంగలిస్తే మాత్రం దొంగ కాకుండా బాధితురాలే మళ్ళీ సమాజం వల్ల శిక్షింపబడుతోంది. శీలం పోయిందని సమాజంచే వెలివేయబడతాననే భయం చేతనే స్త్రీ తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడానికి, బయటపెట్టడానికీ భయపడుతోంది. స్త్రీ యొక్క ఈ బలహీనతే మగాడికి వరంగా మారుతోంది. తప్పు చేసినా, తనపై తెగబడినా బయటకు రాదనే భరోసాతోనే బయటకు సాధారణ పురుషుడుగా కనపడే తాత, తండ్రి, మావయ్య లాంటి దగ్గరి రక్త సంబందీకులు కూడా ఎవరూ చూడని చోట అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.

మన సమాజం దృడమైనది, ఎంతో సభ్యతా సంస్కారాలున్నది అని జబ్బలు చరచుకోవడం వల్ల వుపయోగం లేదు. ఈ సభ్యతల ముసుగు వల్లే, పరువు, ప్రతిష్టలనే దేవతా వస్త్రాలవల్లే నేరాలు జరగడానికి ఎక్కువ ఆస్కారం వుంది. ఒక్కసారి శీలహరణం కూడ దొంగతనం లాంటిదే అని ఆలోచించిచూడండి. దొంగతనం చేయడానికి సామాన్యుడు ఎలా భయపడతాడో, అత్యాచారం చేయడానికీ అలానే భయపడతాడు. ఎప్పుడైతే శీలానికి ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు స్త్రీ నిర్భయంగా తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సమాజం ముందు పెట్టి ముసుగులో నేరస్తున్ని బయటకు రప్పిస్తుంది. శీలానికి ఎప్పుడు ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు దొంగచాటుగా సెల్‌పోన్‌లో స్త్రీల రహస్య భాగాలని చిత్రించి వాటితోనే వాళ్ళని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి మరింత హింసించడం మాయమవుతుంది.

అయితే శీలం పట్ల మనలో పాతుకుపోయిన ఈ భావం క్షణంలో మారేది కాదు. పిల్లలని పెంచే దగ్గరనుండీ, సాహిత్య సృష్టి వరకూ మన భావజాలం మారాల్సి వుంది. పాత సినిమా నుండీ ఈ నాటి సినిమా వరకూ విలన్, హీరోయిన్ బట్టలు చించినా, జుట్టు పట్టి లాగినా … ఎన్ని చేసినా ఆ ఒక్కటి జరగక పోతే మాత్రం ప్రేక్షకుడు “హమ్మయ్య” అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు.

ఈ ధోరణి మారాలి.