హిందుత్వంపై పోరాటం ఈనాటిదా?

తేది:September 21, 2017 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 89 views

అధిపత్య హిందువుల నుండి సాధారణంగా ఎదురయ్యే ప్రశ్న.. “మీరు హిందూమతాన్నే ఎందుకు టార్గెట్ చేస్తున్నారు? క్రైస్తవుల పాపాలు కనపడవా? ముస్లిముల దురాగతాలు కనపడవా?” అని.

కానీ లెఫ్టిస్టులు లేదా వామపక్షవాదులు అని పిలవబడేదేదే వారు మైనారిటీల గురించి, మైనారిటీల హక్కుల గురించి మాట్లాడతారని. వాళ్ళు మతాన్ని బట్టి మైనారిటీలు అవ్వవచ్చు, కులాన్ని బట్టి అవ్వవచ్చు లేదా జీవిస్తున్న ప్రదేశాన్ని బట్టీ అవ్వవచ్చు. హిందూ మెజారిటీ దేశంలో ముస్లిముల హక్కుల గురించి పోటాడేది వాళ్ళే, ముస్లిము మెజారిటీ దేశంలో హిందూ హక్కుల గురించి పోట్లాడేది వాళ్ళే! ఇక్కడ హిందూ మతం మెజారిటీ ప్రజల మతంగా వుంది గనుక అది వామపక్షాల నుండీ, లౌకికవాదుల నుండీ, రాజ్యాంగవాదుల నుండీ ఎక్కువ విమర్షను, పోరాటాన్ని ఎదుర్కోవడం వింత కాదు, సహజాతి సహజం. అలాగని మిగిలిన మతాలను నెత్తికెత్తుకున్నట్టు కాదు, మిగిలిన మతాలను సమర్థించినట్లు కాదు. ఓ మతం వల్లో, కులం వల్లో మైనారిటీలుగా వివక్షను ఎదుర్కొంటున్న ప్రజల పక్షాన మాట్లాడటం అంటే ఆ ప్రజల మతం పక్షాన మాట్లాడటం కాదు. ఇది ఎక్కువ మంది గ్రహించలేకపోతున్నారు.

హిందూ మతంలోని వివక్ష గురించీ, కుల మెట్ల గురించి మాట్లాడినప్పుడల్లా.. ఇదేదో మెకాలే చదువుల ఫలితమని..విదేశీ శక్తుల ప్రోద్భలమని..ఓ వైపు మాట్లాడేవాళ్ళను శత్రువుల్లా చిత్రించడమే గాకుండా..అసలు కులాలే హిందూ మతంలో లేవని, యివి ఆంగ్లేయులు భారత సమాజాన్ని చీల్చడానికి వేసిన ఎత్తులనీ కూడా అంటారు. ఈ మధ్యే ఒకాయన హిందూమతంపై విషం చిమ్మడం వందేళ్ళనుండే మొదలయింది అన్నాడు. నిజం కాదు. హిందూమతం ధర్మంగా స్థిరపడుతున్నప్పటినుండే దానిమీద నిరసనలూ, పోరాటాలూ కూడా ప్రారంబమయ్యాయి.

చార్వాకుడు లేదా లోకాయుత ధర్మం బహుశా వేదాలను, వేద ధర్మాన్ని వ్యతిరేకించిన తొలి నిరసన కావచ్చు.
రెండువేల సంవత్సరాల కంటే పూర్వమే బౌద్దాన్ని నెలకొల్పిన బుద్దుడిదీ హైందవం మీద నిరసనా, తిరుగుబాటే!
బుద్దిడి తర్వాత మరో వెయ్యేండ్లకు బసవ తత్వం నెలకొల్పిన బసవన్నదీ హైందవం మీది తిరుగుబాటే!
పధ్నాలుగు, పదిహేనో శతాబ్దాల్లో భక్తి వుద్యమాన్ని నడిపిన కబీరూ, తుకారాం, మీరా.. లాంటి కవులు హిందూమతంలోని అనాచారాల మీద గొంతెత్తినవారే!
పదిహేడో శతాబ్దపు మన వేమన చేసినదీ తిరుగుబాటే, నిరసనే!
యిక స్వాతంత్య్ర పోరాటం మొదలయ్యాక సామాజిక మార్పు కోసం, హిందూ కుల వివక్షల మీద పోరాటం చేసిన పూలే దంపతుల నుండీ..అంబేద్కర్ వరకూ ..

పోరాటం జరుగుతూనే వుంది. జరుగుతూనే వుంటుంది.

పోరాటం ఆగిపోవడం అనేది అన్యాయం ఆగిపోవడంతోనే సాధ్యం. ఒకరు చెబితేనో, ప్రోత్సహిస్తేనో జరిగే పోరాటం గుప్పున మండి ఆరిపోవచ్చేమో గానీ శతాబ్దాల తరబడి జరగదు. శతాబ్దాల తరబడీ పోరాటం జరుగుతోందంటే పోరాటం విఫలమయినట్లూ కాదు, అన్యాయం జరగనట్లూ కాదు.

పోరాటం జరుగుతుండటమే ఒక విజయం.

శీలం – పవిత్రత

తేది:January 7, 2013 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 2,298 views

జరుగుతున్న అత్యాచారాల్లో ఎన్నో సమాజం, చట్టం దృష్టికి రాకపోవడానికి, మరియు నేరస్తుడికి నేరం చేయడానికి సహకరిస్తున్నదీ సమాజంలో శీలం పట్ల వున్న భావన!

శీలం మనసుకు సంభందించింది అయ్యుండాలే గానీ శారీరకం అవకూడదు. ఒక చేయీ, చేయీ కలిస్తే ఎంతనో, పెదవీ, పెదవీ కలిస్తే ఎంతనో జననాంగాలు కలిసినా (పరస్పరాంగీకరం లేకుండా) దానికి అంతకు మించి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకూడదు. శీలానికి ఎటువంటి పవిత్రతా లేదు.

శీలానికి పవిత్రతను ఆపాదించడం వల్ల బోలెడన్ని అనర్థాలు జరుగుతున్నాయి. దానికి విపరీతమైన పవిత్రతనూ, దైవత్వాన్ని ఆపాదించడం వల్లనే దాన్ని కోల్పోయామనుకున్న వారు ఫిర్యాదు చేయడానికి భయపడుతున్నారు, కోర్టుల్లో ధైర్యంగా వాదించడానికి జంకుతున్నారు. చివరికి తల్లిదండ్రులూ దీనికారణంగానే మౌనంగా బాధను దిగమింగుతున్నారు. దీనివల్లే తప్పు స్త్రీది కాని పక్షంలో కూడా పెళ్ళిళ్ళు విక్షిన్నమవుతున్నాయి, స్వంత కుటుంబంలోనే స్త్రీ చిన్నచూపు చూడబడుతోంది. ఒకడు దొంగతనం చేస్తూ పట్టుబడితే దొంగతనం చేసినవాడే సమాజం వల్ల శిక్షార్హుడౌతున్నాడు. కానీ శీలం దొంగలిస్తే మాత్రం దొంగ కాకుండా బాధితురాలే మళ్ళీ సమాజం వల్ల శిక్షింపబడుతోంది. శీలం పోయిందని సమాజంచే వెలివేయబడతాననే భయం చేతనే స్త్రీ తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడానికి, బయటపెట్టడానికీ భయపడుతోంది. స్త్రీ యొక్క ఈ బలహీనతే మగాడికి వరంగా మారుతోంది. తప్పు చేసినా, తనపై తెగబడినా బయటకు రాదనే భరోసాతోనే బయటకు సాధారణ పురుషుడుగా కనపడే తాత, తండ్రి, మావయ్య లాంటి దగ్గరి రక్త సంబందీకులు కూడా ఎవరూ చూడని చోట అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.

మన సమాజం దృడమైనది, ఎంతో సభ్యతా సంస్కారాలున్నది అని జబ్బలు చరచుకోవడం వల్ల వుపయోగం లేదు. ఈ సభ్యతల ముసుగు వల్లే, పరువు, ప్రతిష్టలనే దేవతా వస్త్రాలవల్లే నేరాలు జరగడానికి ఎక్కువ ఆస్కారం వుంది. ఒక్కసారి శీలహరణం కూడ దొంగతనం లాంటిదే అని ఆలోచించిచూడండి. దొంగతనం చేయడానికి సామాన్యుడు ఎలా భయపడతాడో, అత్యాచారం చేయడానికీ అలానే భయపడతాడు. ఎప్పుడైతే శీలానికి ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు స్త్రీ నిర్భయంగా తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సమాజం ముందు పెట్టి ముసుగులో నేరస్తున్ని బయటకు రప్పిస్తుంది. శీలానికి ఎప్పుడు ప్రాధాన్యత లేదో అప్పుడు దొంగచాటుగా సెల్‌పోన్‌లో స్త్రీల రహస్య భాగాలని చిత్రించి వాటితోనే వాళ్ళని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి మరింత హింసించడం మాయమవుతుంది.

అయితే శీలం పట్ల మనలో పాతుకుపోయిన ఈ భావం క్షణంలో మారేది కాదు. పిల్లలని పెంచే దగ్గరనుండీ, సాహిత్య సృష్టి వరకూ మన భావజాలం మారాల్సి వుంది. పాత సినిమా నుండీ ఈ నాటి సినిమా వరకూ విలన్, హీరోయిన్ బట్టలు చించినా, జుట్టు పట్టి లాగినా … ఎన్ని చేసినా ఆ ఒక్కటి జరగక పోతే మాత్రం ప్రేక్షకుడు “హమ్మయ్య” అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు.

ఈ ధోరణి మారాలి.

పొగ త్రాగుట హానికరం!

తేది:November 2, 2012 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 1,792 views

ఈ మధ్య ఎలాగోలా వెసులుబాటు చూసుకొని సినిమాలు చూస్తున్నాలెండి. Yupp TVలో జీ తెలుగు VODలో తెలుగు సినిమాలు అప్పుడప్పుడూ చూస్తున్నా.

నేను గమనించిన కొన్ని విపరీతాలు ఏంటంటే ఎవడైనా తెర మీద పొగతాగుతున్నా మద్యం తాగున్నా అది హానికరం అంటూ పెద్ద అక్షరాల్లో కింద పట్టీ వేయడం!

నాకైతే సినిమా చూడటం అంటే ఆ పాత్రలమద్యలోకి, ఆ ప్రాంతంలోకి వెళ్ళి లీనమయి చూడటం. పది నిమిశాలకోసారి ప్రకటనలొచ్చి ఎలాగూ ఆ ఏకాగ్రతను భగ్నం చేస్తాయనుకోండి. అవెలాగూ తప్పనిసరి అవసరం అయిపోయాయి. అందుకే VODలో అయితే వెంటానే ముందుకు జరిపేయొచ్చు. కానీ సినిమా రసపట్టులో వుండగా కింద తాటికాయంత అక్షరాలతో “పొగత్రాగటం హానికరం”, “మద్యం తాగటం హానికరం” అని వేయడం అవసరమా? అలావేయటం నిజంగా సినిమా చూసి ప్రభావితమయ్యేవాన్ని కాకుండా ఆపుతుందా? ఇంట్లో పసిపిల్లల మధ్యే పొగతాగే తండ్రులుండగా ఇది ఏమాత్రం?
ఒకచో అది అంతో ఇంతో చూసేవాన్ని ప్రభావితున్ని కాకుండా ఆపిందే అనుకుందాం. మరయితే అలా ఎన్ని సుభోధాలు వినిపించాలి సినిమా అంతా?
“పిల్లలను కొట్టడం తప్పు”
“చంపడం నేరం”
“దొంగిలించడం నేరం”
“మోసగించడం తప్పు”
….
ఇలా సుభాషితాలన్నీ వల్లిస్తూ పోవాలి. వీటాన్నింటికీ లేని తలనొప్పి పొగకీ మద్యానికే ఎందుకో!

ఇక ప్రకటనల్లో అయితే మొన్న “దమ్ము” చూస్తూ మరో విపరీతం చూశాను.
హీరో ఏమో విపరీతమైన ఆవేశంలో వున్నాడు. అంతెత్తున ఆకాశంలోకెగిరి మరీ ప్రత్యర్థులను చంపుతున్నాడు. సరిగ్గా హీరో అలా ఆకాశంలో వున్నప్పుడు అతన్ని అక్కడే వుంచేసి “Tide” అతని చొక్కాని తెల్లగా మార్చేసి “Tide” వాడమని చెబుతుంది. థూ ఇంతకంటే దరిద్రంగా సినిమా చూడలేమేమొ! దమ్ము ఎలాగూ దరిద్రంగా వుంది గనుక సరిపోయింది.

మరో విపరీతం ఏమిటంటే ఒక సినిమాలో ఒక పాత్ర చేసిన దాన్ని మొత్తం కులానికో వర్గానికో ఆపాదించుకొని దుమారం లేపడం. సినిమా అన్నాక అందులో సమాజంలో వున్నదంతా వుంటుంది. శూద్రుడూ వుంటాడు, బ్రాహ్మణుడూ వుంటాడు. ప్రేమించడమూ వుంటుంది, వ్యభిచారమూ వుంటుంది. అవి ఆయా పాత్రలు చేసినట్టుగా భావించాలే గానీ మొత్తం వర్గానికీ ఆపాదించుకుంటే ఎలా? అయితే సినిమా తీసేవాళ్ళు భావోద్వేగాలని దృష్టిలో పెట్టూకొని విపరీతాలకు పోకుండా వుంటే మరీ మంచిది. ఇప్పుడు ఇది ముదిరిపోయింది. మమ్మల్ని హీనం చేశారు లేదా మమ్మల్ని హేళన చేశారు. ఒక వర్గంలో ఒకరిద్దరు చేసే పనులే వర్గం మొత్తానికి చెందనప్పుడు, ఒక సినిమాలో ఒక పాత్ర చేష్టలు ఒక వర్గం మొత్తానికి ఎలా చెందుతాయి!

అంతా మన ఖర్మ!

తేది:October 23, 2012 వర్గం:నా ఏడుపు, వర్తమానం రచన:చరసాల 1,746 views

ఇది కర్మో, ఖర్మో గానీ మొత్తానికి ఇది మన జాతిని వేల ఏళ్ళ నుండి పీల్చి పిప్పి చేస్తున్నది. ఇది వినబడని రోజు వుండదంటే అతిశయోక్తి గాదేమొ!

పండితులనుండీ పామరుల దాకా ఈ కర్మ సిద్దాంతాన్ని మరో ప్రశ్నకు తావులేకుండా నమ్మేస్తున్నారు. అసలు పూర్వజన్మ అనేది వుందా, కర్మ పలితాలు ఒక జన్మనుండి మరో జన్మకి అతుక్కొనివస్తాయా అన్నదాన్ని ఎవరి కర్మకు దాన్ని వదిలేస్తే, అసలు ఈ సిద్దాంతం మన జీవితాలని ఈ జన్మలో మాత్రం నరకప్రాయం చేసేస్తోంది.

ఒకడు ఆకలితో చనిపోయాడనుకుందాం. అది చనిపోయిన వాడి కర్మే గానీ, వాడికి పట్టెడన్నం పెట్టలేని సమాజానిదిగానీ, రాజ్యానిదిగానీ తప్పేం లేదు.

ఒక వీధిలో ఒక బీదవాడు, ఒక సంపన్నుడూ వుంటే, బీదవాడి మీద జాలి అవసరమే లేదు. అది వాడి పూర్వజన్మ కర్మ ఫలితం. వాడెన్నెన్ని పాపాలు చేసుంటే ఇప్పుడిలా కష్టాలు పడతాడు? కాబట్టి అసహ్యంచుకోండి. అదే పక్కనున్న సంపన్నున్ని చూడండి. వాడి పూర్వజన్మ పుణ్యఫలమే కదా ఈ భోగభాగ్యాలు. ఇంకేం వాడిని నెత్తికెత్తుకోండి.

ఒక క్షయరోగి ఎదురొస్తే అయ్యో పాపం అనకండి. ఎన్ని పాపాలు చేస్తే ఈ జన్మకి ఈ శిక్ష అని మనసులో అనుకొని వీలయితే వాడి మొహాన వుమ్మేయండి.

ఎవరికున్న కష్టానికి వారి కర్మే కారణం. మరిక పాలకున్ని ప్రశ్నించడం మూర్ఖత్వం. రోడ్డు ప్రమాదాల్లో వేల మంది చనిపోతున్నారా, అది చనిపోయిన వారి కర్మ! వాళ్ళకి అంతే రాసిపెట్టివుంది.

ఆయిదేళ్ళలో ఓ డిల్లీ ప్రభుత్వాసుపత్రిలో చనిపోయిన పిల్లల సంఖ్య పది వేలట! బహుశా ఈ పిల్లలది భీష్ముని ముందటి సోదరులు వసువుల కథ అయ్యుంటుంది. వారికి ఏదో అలా భూమ్మీదపడి ఇలా దేవున్ని చేరుకొనే వరమేదో వుండివుంటుంది. వారి చావుకు, అల్పాయుష్షుకి ప్రభుత్వాన్నీ, సౌకర్యాల లేమిని నిందించడం ఇహలోక మాయలో చిక్కుకోవడమే! కర్మ గురించి తెలియని వారి వాదన అది.

ఇలా ఏ సమస్యకైనా, ఏ అన్యాయనికైనా, ఏ విపత్తుకైనా ఒకే సమాధానం. కర్మ! ఓహ్! కనిపెట్టినోడెవరోగానీ, సర్వరోగనివారిణి. దీన్ని విశ్వవ్యాపితం చేస్తే ప్రపంచసమస్యలన్నిటినీ చిటికెలో పరిష్కరిస్తుంది.

మొసలి కన్నీరు

తేది:August 1, 2008 వర్గం:నా ఏడుపు రచన:చరసాల 3,362 views

మనది కర్మ భూమి. “ఇది మన కర్మ, ఎవరిని నిందించి ఏమి ప్రయోజనం?”, “ఎప్పుడో చేసుకున్న పాప ఫలం ఇప్పుడు ఇలా అనుభవించాడు(రు).” ఇలా అనుకునే జనాలు, ఇలాంటి తలాతోకా లేని వాజమ్మ సిద్దాంతాలూ నమ్మే వారూ, వాటిని పకడ్బందీగా ప్రచారం చేసే ఉద్దండ పండితులూ వున్నంత కాలం, కాకతీయ ఎక్స్‌ప్రెస్ కాలుతుంది, గౌతమి మండుతుంది, బెంగుళూరు పేలుతుంది, అహ్మదాబాదు హాహాకారాలు చేస్తుంది.

ఎన్ని జరిగినా మనకు కానీ మన నాయకులక్కానీ చీమకుట్టినట్లుండదు. ఇవన్నీ కంటి తుడుపు మాటలు. నోట్లోంచీ వూడిపడేవే, గుండెలోతుల్లోంచీ వచ్చేవి కావు. తన ప్రాణం తప్ప ఏ ఇతర ప్రాణమూ మనకు తీపి కాదు. ఏ అమ్మకూ తన బిడ్డల ప్రాణం తప్ప మరే బిడ్డ ప్రాణమూ ముఖ్యం కాదు. అదేమంటే ఇలా ప్రమాదం జరిగీ జరగ్గానే అలా “చింతిస్తారు” లేదా “ప్రాణాలకు వెల కడతారు.” ఎంత సిగ్గులేని బ్రతుకులు!

బస్సులూ, రైల్లూ ఈ రోజే కొత్తగా పుట్టలేదు. వాటిల్లో క్షేమంగా ప్రయాణించడమెలాగో ఈరోజు మనమే ఓ కమిటీ వేసి తేల్చాల్సిన పని లేదు. ఈ పాట్లు అన్నీ పడి, అనుభవంతో సమస్య పరిష్కారాలు కనుక్కున్న వారిని చూసి మనం నేర్చుకుంటే చాలు. అది చూసి వస్తాం, ఇది చూసి వస్తాం అంటూ పెద్ద దేశాలకు ప్రయాణాలు కట్టే ఈ వంచకులు నిజంగా ఏమైనా చూసి నేర్చుకుంటారో లేక యాత్రా విహారాలు చేస్తారో గానీ… రైలు బోగీ నిర్మాణం ఎలా వుండాలో వీరికి తెలియదనుకోవాలా?

ఉదాహరణకు ఇక్కడి మార్క్ రైలులో వున్న సదుపాయాలు చూద్దాం. ప్రతి బోగీలోనూ ఆ చివరా ఈ చివరా ఓ గొడ్డలి, ఱంపమూ కనిపించేలా ఓ గ్లాస్ డోర్ వెనుకాల వుంటాయి. మామూలుగా ఆ తలుపుకు తాళం వేసి వుంటుంది. అయితే ఆ అద్దం మీద “అత్యవసర సమయాలలో పగుల గొట్టండి.” అని వ్రాసి వుంటుంది. అలాగే ఆ చివరా, ఈ చివరా మంటల నార్పడానికి వుపయోగించే అగ్ని నిరోధక సాధనం వుంటుంది. దానిని క్రితం సారి ఎప్పుడు తనిఖీ చేశారో, మళ్ళీ తనిఖీ ఎప్పటిలోగా చేయాలో వ్రాసి వుంటుంది. ఇక అన్నిటినీ మించి ఇంచుమించు ప్రతి కిటికీ అత్యవసర సమయాలలో నిష్క్రమణ ద్వారంగా పనిచేసేలా రూపొందిస్తారు. అత్యవసర సమయాలలో ఆ కిటికీని ఎలా తెరవాలో స్పష్టంగా ప్రతి చోటా అక్షరాలలోనూ, బ్రెయిలీలోనూ వ్రాసి బొమ్మలతో సూచిస్తారు. భోగీ లోపల ఏ కిటికీ నిష్క్రమణ ద్వారంగా మార గలదో భోగీ వెలుపల కూడా సూచిస్తారు. (బహుశా బయటి వారు సహాయ పడలనుకునే సందర్భాలలో వుపయోగ పడుతుందనేమొ!)

వీటిల్లో ఏ ఒక్కటైనా గౌతమిలో వుండి వుంటే ఈ ప్రమాదంలో ఇంత మంది చనిపోయేవారా? ఖచ్చితంగా కాదు. మన అధికారులకు, నాయకులకు ఇలా ఒకన్ని చూసి నేర్చుకునే అలవాటు లేదు. తమకుగా తెలుసుకోరు.

ఇక ప్రజలా దున్నపోతులు. “మన కర్మ” అనే దళసరి చర్మం కప్పుకున్న స్పందన రహితులు. ఈ “కర్మ సిద్దాంతమే” మనకు బలం, బలహీనతా.

రోజూ ఇక్కడ లిప్ట్ ఎక్కినప్పుడల్లా హైదరాబాదులో ఎక్కిన లిప్టులు గుర్తుకు వచ్చి మనస్సు చివుక్కు మంటుంది. ఇక్కడి లిప్టులకు ఆటోమాటిక్‌గా మూసుకునే దళసరి ద్వారం వుంటే, అక్కడి వాటికి చాలా మట్టుకు “గ్రిల్” వుంటుంది. గ్రిల్ మూశాక చిన్న పిల్లలు పొరపాటున ఆ గ్రిల్‌లో చేతులు పెడితే ఏమవుతుంది? ఇలాంటి చిన్న ప్రమాదాలనీ నివారించలేని అశక్తులమా మనం? పోనీ అక్కడి లిప్టులు తయారుచేసే కంపెనీలకు ఈ విషయం తెలియదనుకోవాలా? కానే కాదు. అవి చేసే వారే ఇక్కడా చేస్తున్నారు.

అలాగే మా వూరిలో మా యింటితో సహా గమనించిందేమంటే, డాబా మీద పిట్ట గోడకు (రక్షణ గోడ) అమర్చిన గ్రిల్. ఇక్కడెక్కడా నిలువు వూచలే తప్ప అడ్డు వూచలున్న గ్రిల్ చూడలేదు. కానీ అక్కడ మా యింటితో సహా అడ్డమూ, నిలువూ వూచలున్నాయి. అడ్డంగా నిచ్చెనలా వుంటే పిల్లలకు ఎంత సులభం వాటిని ఎక్కి ఆడుకోవడం? అలా పైపైకి వెళ్ళి కిందికి చూసేటప్పుడు పొరబాటు జరిగితే ఎంత ప్రమాదం?

వుహు. మన దళసరి చర్మానికి ప్రమాదం జరిగాక ఏడవడమే గానీ ముందుగా అది జరగ్గుండా ఏమి చేయాలన్న ఆలోచనే రాదు. పోనీ పక్కవాన్ని చూసి నేర్చుకుంటామా అంటే అదీ లేదు.

మనం కర్మను నమ్ముకున్నన్నాళ్ళూ మన కర్మ ఇంతే!

–ప్రసాద్