రిపబ్లిక్ డే – 1991

తేది:October 24, 2007 వర్గం:కవితలు రచన:చరసాల 3,827 views

ఇది అప్పటి దేశ రాజకీయాలకు, పరిస్థితులకు ఆవేదన చెందుతూ ఒకింత వ్యంగంగా రాసుకొన్నది.

********************************

విధ్యార్థి వీరా లేవర ఓసారి

తేది:October 23, 2007 వర్గం:కవితలు రచన:చరసాల 1,984 views

ఇది నేను ఫిబ్రవరి 10, 1991 లో బొబ్బిలి రాజా సినిమాలో “కన్యా కుమారీ కనపడదా దారి..” పాటకు రాసిన అనుకరణ. ఈ మధ్య దిలీప్ ఇండియా వెళ్ళినపుడు చెదలు పడుతున్న అప్పటి నా రాతలని డిజిటీకరణ చేసి నాకు పంపాడు. ఇప్పటికి వీలు చిక్కింది ఈ ఒక్కదాన్ని బ్లాగులో పెట్టడానికి. ఇందులో నా పాత రాతలని దాయాలన్న తపన తప్ప ఈ పాటలో సారమేమీ లేదు.

నా పూర్వపు రాతలు

తేది:January 18, 2007 వర్గం:కవితలు రచన:చరసాల 2,495 views

ఇవి నా కాలేజీ జీవితానంతరంలో రాసుకొన్న పిచ్చి రాతలు. జారిపోతాయేమొనని ఇక్కడ భద్రపరుస్తున్నా!
********
ఎండిపోయిన
ఎడారిలో
తొలకరి జల్లు కురిపించు
జవ్వని ఎవ్వరో…

***

నీ
పై పెదవి ఇంద్రధనుస్సుకున్న
క్రింది పెదవి నారిని
నా నాలిక భాణంతో
మీటేదెన్నడు నారీ…

***

నీ అద్బుతపాదాలనంటుకొని రాలిపోయిన దుమ్ము కూడా ప్రకాశవంతమే.
నీ వెలుగు చిమ్మే కళ్ళల్లోకి నే చూడలేక వంగి నిలుచుంటాను.
కానీ… విచిత్రంగా నీ పాదాలు నన్ను పలుకరిస్తాయి, నన్ను నిలువరిస్తాయి…
చివరికి స్వప్నంలో కూడా నన్ను చూడవస్తాయి.

***

నీ
చక్కని చల్లని
చేతి స్పర్ష
కమ్మగా నైనా
కఠినంగానైనా
కలలో నైనా
నా చెంపను తాకితే..
ఊహకు అందని ఆ అనుభూతిని
ఏమని వర్ణించను..

***

ఊపిరి తీయకుండా
ఆగగలను క్షణమైనా
ఆగలేను నీ తలపులు లేక

***

నాలోని హృదయం నాదా నీదా
అని సందేహమొచ్చింది
ఎందుకంటే..
అది నాకంటే నీగురించే ఎక్కువ ఆలోచిస్తోందే..

***

నా హృదయాన్ని
దారానికి గుచ్చి
వెతుకుతున్నాను,
నిన్ను అలంకరిద్దామని..
ఎంతకూ కనిపించవేం?

***

సాయంత్రవేళ సముద్రఘోష
పౌర్ణమినాటి పండువెన్నెల
నది ఒడ్డున ఇసుకతిన్నె
నిన్నె గుర్తుకు తెస్తున్నాయి
నీ చెలి ఎప్పుడొస్తుందని
నన్ను అడుగుతున్నాయి

***

సామ్రాజ్యాధిపత్యమా
నీ చెలి సాంగత్యమా
అంటే
నా చెలి సాంగత్యమే
నాకు మక్కువంటాను!

***

ఒంటరివాడనని
వెక్కిరించే
ఓ పిల్ల తిమ్మెరా?
నా ఊపిరినిండా
వూహలనిండా
నా చెలేనన్న సంగతి
తెలియదా?

***

రక్త మాంసాదులతో
ఏర్పడిన దేహం నీదంటే
నేనొప్పుకోను
నీ రక్తంలో అమృతాన్ని
నీ కళ్ళల్లో వెన్నెల గుళికనీ
నింపి వుంటాడు
ఆ బ్రహ్మ!

***

ఓ నెచ్చలీ
నీ వెచ్చని ఆలోచనలతో
నిద్రే రాకున్నది
నీ వెచ్చని కౌగిలిలోనూ
నిద్రరాదు…ఊసులు తప్ప.

***

నేను పుట్టిన వెంటనే
నువ్వు కావాలని ఏడ్చాను
నిన్ను పలకరించాలని మాటలు నేర్చాను
నీకు వ్రాయటానికై వ్రాత నేర్చాను
సూర్యున్ని దివిటీగా
పట్టుకొని
ప్రతిరోజూ నిన్నె వెతుకుతున్నా
పాతిక వసంతాలు
గడిచినా
నీ జాడ లేదు.

***

గల గల పారే సెలయేరు
కిలకిలా రావాల కోయిల
పచ్చని పైరుపంటలు
అన్నీ సింగారించుకొని వచ్చాయి..
సఖీ! ఇక నీదే ఆలస్యం.

***

నా సుఖమూ,
సంతోషమూ,
సఫలత్వమూ,
అన్నింటిలోనూ అసంపూర్ణతే
నీవు లేక, నా జీవితమూ
నేనూ కూడా అసంపూర్ణమే.

***

నేను మూగవానిగా
చెవిటివానిగా
గుడ్డివానిగా అయినా
జీవించగలను…
కానీ
నీ ప్రేమరహితంగా జీవించలేను.

***

ప్రియా!
నీకు తెలిసినా
తెలియకున్నా
నాకు తెలుసు…
నీవు పీల్చి వదిలిన గాలినే
నేనూ పీలుస్తున్నాను గనుక
బ్రతికి వున్నానని.

***

దేవుడు ప్రత్యక్షమై
మూడు వరాలు
కోరుకొమ్మంటే
ప్రేమ
ప్రేమ
ప్రేమ
కావాలంటాను.

***

తల్లి వాత్సల్యాన్ని,
చెల్లి అనురాగాన్ని,
అక్క ఆప్యాయతనీ,
రంభ సౌఖ్యాన్నీ..
ఈ ప్రపంచంలోని
సమస్త సుఖాలనీ ఒక్క
నీనుండే జుర్రుకోగలను ప్రియా!

***

నీకోసం మళ్ళీ మళ్ళీ
మానవునిగానే కాదు
పేడా పురుగుగానైనా
జనిమించగలను,
నాకు తోడుగా నీవు నిలిస్తే.

***

ప్రియా,
నీవూ, నేనూ వేరంటారు
మూర్ఖులు.
కాదు, ఒకే ఆత్మ రెండు ముక్కలుగా
నీలో నాలో వుండబట్టి,
ఒకే దేహం నీ, నా గా విడిపోబట్టి కదా..
నీ,నా ఆత్మలు, దేహాలూ
ఒక్కటవడానికి సదా ఇంత
ఆరాటపడుతున్నాయి.

***

ఓ చెలీ!
నీ వాక్కులే నాకు వేద వాక్కులు
నీ దర్షనమే దైవ దర్షనం
నీ చుంబనమే అమృత సేవనం
నీ సాంగత్యమే స్వర్గ సుఖం
నీ సేవయే నాకు దైవ సేవ!

***

ఏ ఒడిలోనూ
బడిలోనూ
గుడిలోనూ
పొందలేని సౌఖ్యాన్ని
ఇవ్వగల నీకు
ఏ దేవత సాటి రాగలదు?

***

ఓ సఖీ!
నా దేహంలో ప్రాణం నీవు
నా వాక్కులో భావం నీవు
నా పాటకు పల్లవి నీవు
నా జీవిత పరమార్థం నీవు!

***

ప్రేమ తంత్రుల వీణ
నా మనసు
దానిపై రాగాలు పలికించు
కొనగోరు నీవు!

***

ఒక్క క్షణమైనా
నీ సాహచర్యం
నాకు లభిస్తుందంటే
ఈ కంటకప్రాయమైన
మానవ జన్మలను
ఎన్నైనా ఎత్తుతాను!

***

నీ కళ్ళు కురిపించు
ప్రేమధారలలో
మునిగి వుక్కిరిబిక్కిరి
అవుతున్నాను
ప్రియా!
నన్ను అక్కున చేర్చుకొని
రక్షించవా!

***

నీ చూపుల గాలం
నా హృదయాన్ని
గాయం చేస్తోంది
తీసుకో నా హృదయాన్ని
నీ వలపుల బుట్టలో వేసుకో!

***

ప్రియా!
నీవు లేక అష్టైశ్వర్యాలూ
త్యజిస్తాను
నీ సన్నిధిలో చావునైనా
చిరునవ్వుతో ఆహ్వానిస్తాను.

***

నీ వూహలతో
బరువెక్కిన కాలం
కదలడం లేదు
నిన్ను పొందాలన్న
బలమైన కాంక్ష
నన్ను ఊపిరి సలపనివ్వడం లేదు.

***

నిన్ను చూడటానికి కళ్ళు
నిన్ను చేరడానికి కాళ్ళు
నిన్ను వేడుకోవడానికి నోరు
వున్నా
ఏమీ చేయజాలని
నా నిస్సహాయ జీవితం కంటే
రోజూ నీ అందమైన
పాదాలనంటి పెట్టుకొని
తిరుగుతున్న
నీ పాదరక్షల జీవితం
ఎంత గొప్పదో కదా!

***

నీ ముంగురులతో ఆడుకొనే దువ్వెన
నీ వంటిపై నర్తించే సబ్బుబుళ్ళ
నీ పాదాలనంటిపెట్టుకొని వుండే
పాదరక్షల కన్నా
పవిత్ర వస్తువులు
ఈలోకంలో మరేం వున్నాయి?

***

బస్సు గురించో, దారి గురించో
ఆట గురించో, పాట గురించో
పువ్వు గురించో, నవ్వు గురించో
ఆలోచిస్తావు గానీ
నా గురించి ఒక్క సెకనులో
వేయ్యోవంతు ఆలోచించినా
చాలదా ఈ జన్మ సార్థకం అవడానికి?

***

నల్లని మబ్బుల మాటున
దాగిన జాబిల్లీ
వెన్నెల కురిపించు నీ కన్నులు
నీ వునికిని నా కెరుక
పరుస్తున్నాయిలే!

***

ఏ గుడిలోనూ కనిపించని
ఏ దేవతవు నీవు?
ఏమని మొక్కిన
కటాక్షించదవు?

***

ఈ రోజు బస్టాపులో
నిన్ను చూశాను
నీవు విసిరిన వలపు చూపులో
చిక్కుకొని నేను విలపిస్తుండగా
బస్సెల్లిపోయింది
అందులో నీవూ వెళ్ళిపోయావు
నేను మాత్రం బస్టాపులో మిగిలిపోయాను.

***

నా హృదయ మైదానాన్ని
చదును చేసి వుంచుకొన్నాను
నా మనసు కోయిల
వసంతరాగాన్ని ఆలపిస్తూనే వుంది
ప్రేమ పన్నీటి జల్లు
కురిపిస్తూనే వుంది
అయినా…
ఆ మొక్క పూయదేమిటి?
ఈ గులాబీ విరబూయదేమిటి?

***

ప్రేమ ఫలము యొక్క
మధుర రసము గ్రోలాలని ఆస!
కానీ…
ఇంకా చెట్టే కనిపించదే,
ఫలమెప్పుడు దొరికేను?

***

నీ ముద్దొచ్చే పెదవులనీ, బుగ్గలనీ
సూరీడు తన కిరణ బాహువులతో
ఎంత తన్మయంగా తడుముతున్నాడో చూడు!
గాలి తనేమీ తక్కువ తినలేదని
నీ ముంగురులు సవరించి,
చున్నీ లాగుతూ పరాచికాలాడుతోంది!

***

ప్రియా!
వుదయమే నీవు చూసిన ఆచూపు
నన్ను రోజంతా చైతన్యంగా
వుంచిందే…
ఇక నాతో కలిసి నీవు నడిస్తే
ఇంకో పది జన్మల భారాన్నైనా
అవలీలగా మోయలేనా!

***

పల్లవి లేని పాటను నేను
రాగం లేని గీతం నేను
కొమ్మలు లేని మోడును నేణు
వసంతం లేని కాలం నేను
చంద్రిక లేని గగనం నేను
నూవు లేని నేను నేను.

***

ఆనందమున్న చోట దఃఖము
ప్రేమ వున్న చోట ద్వేషమూ
పుడతాయట!
అందుకే నిన్ను ప్రేమించాలన్నా
భయంగా వుంది!

***

ఓ అందమా!
నీ చెంప ఆ చెవిపోగుకు
అందాన్ని తెచ్చింది
నీ పాదం ఆ కాలి అందెకు
మెరుగునిచ్చింది
నిన్ను మోస్తున్నందుకు
బస్సు చూడు
ఎంత విజయగర్వంతో
పరుగెడుతోందో!

***

ప్రియా!
నాకు మోహం లేదు
కామం లేదు
కోరిక అసలే లేదు…
నీ మోము లోకి చూస్తూ
కాలం గడపాలన్న
కాంక్ష తప్ప!

***

రోజూ ఎదో వ్రాస్తున్నాను
నీ మీది ప్రేమను
ఇంతకంటే ఎక్కువగా
తెలియజేయలేకున్నాననే బాధ
నన్ను పీడిస్తోంది.
ఎలా వ్రాసినా అవి నన్ను
వెక్కిరిస్తూ చూస్తున్నాయి.

***

ఈరోజు ఒక విషయం
నన్ను ఏద్చేలా చేసింది
నీకేదో కస్టం కలిగినట్లుగా
నేణు తల్లడిల్లి పోయాను
నీతో చెబితే
నన్ను పిచ్చివాడిగా
చూస్తావేమొ!

***

ఓ నిర్దాక్షణ్య కాలమా!
ఎన్నాళ్ళిలా ప్రేమ ఱంపముతో కోసి
నా హృదయాన్ని గాయపరుస్తావు?
ఎన్నాళ్ళీలా ఒంటరి గానాన్ని
ఆలపించమంటావు?
ఇక నా వల్ల గాదు.

***

నీ సందర్యాన్ని నా రెండు కళ్ళతో
అంచనా వేయాలని చూస్తూ
ఈ ప్రేమగానాన్ని నా నోటొతో
పాడటానికి ప్రయత్నిస్తూ
నిన్ను కీర్తించడానికి
పదాల కోసం వెతుక్కుంటూ…
ఎంత అల్ప ప్రయత్నం చేస్తూ వున్నాను
అనంతమైన సౌందర్యాన్ని
అల్పమైన మాటలతో వ్యక్తం చేయాలని
వ్యర్థ ప్రయత్నం చేస్తూ…

***

నా హృదయం ఎక్కడ పోయిందని
ఎన్నో రోజులుగా వెతుకుతున్నాను
ఇప్పుడు తెలిసింది
నీవే నా హృదయమని.

***

నా హృదయం
నీచే దొంగిలింపబడాలని కోరుకుంటాను
నీ హృదయాన్ని
నేను గెలవాలని కోరుకుంటాను.

***

నిన్ను చూస్తున్నంత సేపూ
సుమధుర సంగీతం
వింటున్నట్లుగా
గాలి మేఘాలపై
విహరిస్తున్నట్లుగా
నిన్ను చూడనంతసేపూ
చీకటిలో, చిట్టడవిలో
దారికోసం తడుముకుంటున్నట్లూ
వుంటుందేందుకనో!

***

నా కళ్ళు ఏమని భాషిస్తున్నాయో
నీకే తెలుసు?
నీ కళ్ళనడుగు.
నా హృదయం నీకెంత సన్నిహితమో
నీకేం తెలుసు?
నీ హృదయాన్నడుగు.

***

నీ చూపుల గాలులతో
నా హృదయ సంద్రంలో
తుఫాను రేపకు,
నన్ను గాయ పర్చకు.

***

ఈ చీకటితో నెయ్యం
నే చేయలేను చెలీ!
నీవు మోసుకొచ్చే
అమృతభాండము కొరకు
ఎన్ని చీకటి రాత్రులు
ఎదురుచూస్తూ గడపను?

***
–ప్రసాద్