వలసపోయిన కులాలు

తేది:July 6, 2017 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 86 views

భూములున్న కులాలు కాక మరో నాలుగు కులాలుండేవి మావూర్లో. కంసలి, యానాది, చాకలి మరియు బ్రాహ్మణ.
జూన్ నెలలో తొలకరి వర్షాలు పడేలోపు రైతులు తమ నాగళ్ళను సరిచేసుకోడానికి, కొడవళ్ళనూ, తొవికలనూ, పారలనూ బాగు చేసుకోవడానికి, బళ్ళ చక్రాల కమ్మీలను బింగిచుకోవడానికీ వచ్చి వూర్లో వున్న కంసాలి వూపిరిని ఆడనిచ్చేవాళ్ళు కాదు. వూరికి కొద్ది దూరంలో చింతచెట్టుకింద రోజంతా మండే కొలిమీ, ఆడుతూ వుండే కొలిమి తిత్తులూ, అదో లయబద్దంగా పడే సమ్మెట దెబ్బలూ… అదో జాతరలా అనిపించేది. తమ తమ పనులు చేయించుకోవడానికి అక్కడకు వచ్చే వూరి పెద్దలు రాబోయే వర్షం దగ్గర నుండీ, కాబోయే ముఖ్యమంత్రి వరకూ రరకాల చర్చల్లో పాల్గొనేవారు. ఉదయాన్నే లేచింది మొదలు, రాత్రెప్పుడో చీకటి పడే వరకూ ఆ పని అలా నడుస్తూనే వుండేది. కంసాలి మల్లయ్య ఎర్రగా కాలిన యినుమును కుడి చెతిలోని పటకారుతో పొయ్యిలోంచి బయటకి లాగి, యినప మొద్దుపై పెట్టి, ఎడమ చేత్తో చిన్నటి సుత్తితో కొడితే…ఒకరూ, యిద్దరూ ఒక్కోసారి ముగ్గురూ తమ తమ పెద్ద సమ్మెటలతో క్రమబద్దంగా ఆ కాలిన యినుముపై పోట్లు వేసేవారు. ఏవరు తప్పుచేసినా, లయ తప్పినా ఎర్రటి యినుప బద్ద ఎంతటి ప్రమాదం చేయగలదో తలచుకుంటే భయమేస్తుంది. ఆయన భార్యో, పిల్లలో గాలి తిత్తులను ఆడించేవారు.

వూరికి వుత్తరంగా చివరి యింట్లో యానాది కుటుంబం కాపురం వుండేది. వూర్లో ప్రతి కుటుంభానికీ ఒకట్నుండీ, పదీ పదిహేను వరకూ ఆవులుండేవి. యానాది పని వుదయం పదింటిలోపు వూరందరి ఆవులనూ మేపుకురావడానికి అడవికి తోలుకెళ్ళడం మళ్ళి సాయంత్రం చిరు సంధ్యలు అలుముకునేవేళకు వూరికి తోలుకొనిరావడం. ఆ పనికి తోడు తను కొన్ని పందులనూ పెంచేవాడు. యింట్లో పిల్లలు కూలీ పనులతో పాటు, ఈ పందులను చూసుకునేవారు.

బ్రాహ్మణ కుటుంబం వూరి మధ్య రామాలయం పక్కనే వుండేది. నాకు వూహ తెలిసేటప్పటికే అమ్మయ్య ఒక్కతే వుండేది ఆ యింట్లో. పెద్ద కొడుకు కాపురం పొరుగూరిలో అయినా మావూరి పోస్టుమాస్టర్ ఆయనే కావడంతో ప్రతిరోజూ మా వూరికి వచ్చి పోస్టుతో పాటు వూరి వాళ్ళతో వూరి విషయాలు తెలుసుకొనేవాడు. పేర్లు పెట్టడాలు, వాస్తు చూడటాలు, ముహూర్తాలు నిర్ణయించడం, పెళ్ళిళ్ళు తదితరాలు చేయడం చేస్తుండేవాడు. అమ్మయ్య పోయాక, పెద్ద కొడుకు రామయ్య స్వామీ పోయాక ఇక వచ్చేవాళ్ళు తగ్గిపోయారు. పొలాలు అమ్మేసి, వూర్లో యిల్లు కూడా ఎవరికో అమ్మేయడంతో ఇక మావూర్లో బ్రాహ్మణ కులం మాయం అయింది. యిప్పుడు పూజా క్రతువులకు పొరుగూరి స్వామిని పిలిపించుకుంటున్నారు.

ఇక చాకలి కుటుంబం. నాకు వూహ తెలిసినప్పటి నుండీ ఆమె చాకలమ్మగానే తెలుసు. ఆమె భర్త అప్పటికే చనిపోయాడు. తన ఒకే కొడుకు తోడుగా వూరంతటి బట్టలూ ఆమె ఒక్కతే వుతికేది. వూరును భాగాలుగా చేసి ఒక్కోరోజు ఒక్కో భాగంవారి బట్టలు వుతికేది. ఆమె వస్తున్నదన్న రోజు యింట్లో మాసిన, మైలపడిన బట్టలన్నీ యింటి ముందు వేసేవారు. ఆమె అన్నింటినీ మూటగట్టుకొని చెరువులోనో, ఏ బావిలోనో వాటిని నాన బెట్టి, పెద్ద కాగులో వాటిని వుడకబెట్టి, రాతి బండకేసి కొట్టీ తెల్లగా చేసి మళ్ళీ అందులో తెల్లటి వాటికి నీలం కలిపి..ఆరబెట్టి, మళ్ళీ ముటలుగా కట్టుకొని వచ్చి సాయంత్రం అందరూ యిళ్ళు చేరేసమయానికి ఎవరి బట్టలు వాళ్ళింటికి చేర్చేది. మాది యిది కాదు అనో, మా పంచె ఒకటి తక్కువైందనో, ఓ చీర చిరిగిందనో లేక మైల పోలేదనో ఎదో ఒకటి అంటూ వుండేవాళ్ళు. కొడుకు పెద్దవాడయి, ఓ యింటి వాడయి తను అత్తగారింటికో, వుద్యోగం కోసం గల్ఫ్ దేశాలకో వెళ్ళినా, ఈ చాకలమ్మ ఎంత ముసలి అయినా తన ధర్మాన్ని వీడేది కాదు. ఈమె ముసలిది అయిపోయింది, ఇక బట్టలు వుతకలేదు అని వూర్లోవాళ్ళు మరో చాకలి కుటుంబాన్ని వూరికి తెస్తే వాళ్ళను, తిట్టీ, తిట్టీ వూర్లో వుండనీయలేదట!

ఈ కులాలేవీ యిప్పుడు వూర్లో లేవు. భుక్తి వెతుక్కుంటూ వూరొదిలి వెళ్ళిపోయారు. వర్షాలు తగ్గాయి, పంటలు వేయడం తగ్గింది. చదువుకున్న వారు ఉద్యోగాలు వెతుక్కుంటూ వెళ్ళిపోతే, కొందరు గల్ఫ్ దేశాల్లో పనివారుగా వెళ్ళి పోయారు. పొలాలూ, పొలాల్లో పనీ లేకపోతే యిక కంసలి దేనిమీద ఆధారపడి వూర్లో బతగ్గలడు? వూర్లో ఎవరింట్లోనూ ఆవులే లేకుంటే యానాది దేన్ని మేపి తన పొట్ట పోషించుకుంటాడు? ఆ చాకలి కుటుంబమూ ఆ చాకలమ్మతోనే సరి అనుకుంటా.

యిదంతా ఎందుకు చెబుతున్నానంటే… ఏ కులమైతే భూమి మీద పరోక్షంగా ఆధారపడిందో అది మారిన పరిస్థితుల్లో జీవనోపాధి లేక వలసపోయింది. ఏ కులమైతే భూమిమీద ప్రత్యక్షంగా ఆధారపడిందో అది నిలదొక్కుకుంది. ఇందులో ఒక కులానిది ప్రతిభ, మరో కులానిది కాదు అని ఎలా అనగలరు? వూరందరికీ రకరకాల పనిముట్లని చేసిన కంసాలిదీ, ఏడాది పొడుగునా బట్టలుతికిన చాకలిదీ, ఆవులు కాచిన యానాదిదిదీ కష్టం కాకుండా ఎట్లా అవుతుంది? కానీ భూమిమీద ప్రత్యక్ష హక్కులేని వాళ్ళు వెనుకబడ్డ కులాలు అయ్యారు. భూమి మీద ప్రత్యక్ష హక్కు వుండిన కులాలు అభివృద్ది చెందిన కులాలు అయ్యారు. ఈ అసమానతల సృష్టి వాళ్ళు తెలిసీ కోరుకున్నది కాదు కదా? వాళ్ళను తమ కాళ్ళ మీద నిలబెట్టడానికి “రిజర్వేషన్” పేరుతో కాసింత సహాయం అందిస్తే అది ప్రతిభకెట్లా అన్యాయం చేసినట్లు?

గోరాజకీయం

తేది:May 28, 2017 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 130 views

అమెరికాలో ఓటు వేయాలంటే ఖచ్చితంగా గుర్తింపు కార్డు ఏమీ చూపించక్కరలేదు. దీన్ని సాకుగా తీసుకొని చాలా రిపబ్లికన్ రాష్ట్రాలు ఓటర్ ఐడి చట్టాలు తీసుకుని వచ్చాయి. చట్ట వ్యతిరేకంగా ఈదేశంలో వుంటున్న వాళ్ళు కూడా ఎన్నికల్లో ఓటు వేస్తున్నారనేది రిపబ్లికన్ల వాదన. కానీ దీనికి ఆధారాలు లేవు. లీగ స్టేటస్ లేని వాళ్ళు చాలా మట్టుకు అనామకంగా వుండటానికే యిష్టపడతారు. చివరికి ప్రాణాలు నెత్తిమీదికి వచ్చినపుడూ హాస్పిటల్‌కు వెళ్ళడానికి యిష్టపడరు. తమకు ఓటు హక్కు లేకున్నా తము ఓటు వేసినట్టు ఎలాంటి ఆధారాలూ రిపబ్లికన్లు చూపరు. కానీ ఇలా జరుగుతుంది అనే వంకతో ఓటు వేయడానికి సవాలక్ష ఆంక్షలు విధించాలంటారు. ఈ అభిమతం వెనుకాల అసలు కారణం నల్లవారిని, మెక్సికన్లని ఎన్నికలకు దూరంగా వుంచడం.

భాజపా భారతీయ రిపబ్లికన్ పార్టీ అని చెప్పొచ్చు. వాళ్ళకంటే ఇంకా రెండాకులు ఎక్కువే! జంతు సంరక్షణ, క్రూరత్వాన్ని నిరోధించడం పేరుతో కేంద్రం తెచ్చిన ఈ చట్టం ఓ పెద్ద పరిహాసం. దీని వెనుకాల వున్నది హిందుత్వను అమలుచేయడమే అని డంకా భజాయించి చెప్పవచ్చు. ఓ ప్రాణిని చంపడం మాత్రమే హింస అవుతుందా? హింస అని ప్రాణులని వధించడం మానేయాలనుకుంటే అది అత్యున్నతమైన విధానమే! కానీ ప్రభుత్వం ఆపని చేయగలదా? కొడిపందాలనూ, జల్లికట్టునే నిషేదించలేని ప్రభుత్వం అన్ని రకాల మాంసాహారాన్ని నిషేధించగలదా? కానీ పెద్దల అభిమతం వేరు. వాళ్లకు కావలిసింది జంతు హింస నిషేధం కాదు. గొడ్డు మాంసం తినేవారిని టార్గెట్ చేయడమే! అందులోనూ ముస్లిములను ప్రత్యేకంగా టార్గెట్ చేయడమే.

మొదట గోమాంసం తినేది ఒక ముస్లిములే అనే భావన దేశమంతా కల్పించారు. గోవు హిందువులకు పవిత్రమనే భావననూ మెదళ్ళలో చొప్పించారు. ఎప్పట్నుంచో వూరు బయట మీస్థానం అని చెప్పిన దళితులకు ఆహారం గొడ్డు మాంసమే! వాళ్ళు హిందువులో కాదో వీళ్ళే చెప్పాలి. జంతు హింస పేరు చెప్పి ఇప్పుడు విధించిన ఈ విధి నిషేధాలు పూర్తిగా ఆహార హక్కును నిరాకరించడమే! దీన్ని కోర్టులు రాజ్యాంగవ్యతిరేకంగా నిర్ణయించడానికి అన్ని ఆధారాలూ వున్నాయి. కానీ కోర్టులకు అంత దమ్ముందా?

ముస్లిములను దేశంలోకి రానివ్వకుండా చేస్తానని ఎన్నికలకు ముందు చెప్పిన పాపానికి అమెరికా అధ్యక్షుడు ఎన్ని వేషాలు వేసినా కొన్ని దేశాల పౌరులకు అమెరికా ప్రవేశనిషేధ చట్టాన్ని తీసుకురాలేక పోయాడు. కోర్టులు ఆ చట్టం వెనుకాల వున్న వుద్దేశాన్ని అనుమానించడం వల్ల అధ్యక్షుడి ఆటలు సాగలేదు. ఇదే సూత్రం భారత దేశంలో ఎందుకు వర్తించదు?

జంతు హింసను నిషేధించడమే ప్రధానమైతే ఎక్కడ ఎలా హింస జరుగుతున్నదో చూడాలి. కోళ్ళను పదింటికి పైగా కాళ్ళను గుత్తులుగా కట్టి సైకిలుకు అటూ ఇటూ వేలాడదీసి తీసుకెళుతూ వుంటారు. ఇది కాదా హింస?
ఆవులనూ, గేదెలనూ పది పట్టే లారీలో యిరవైంటిని కుక్కి రవాణా చేస్తారు. ఇంకా క్రూరం ఏమిటంటే స్థలం సరిపోనప్పుడు వాటి కాళ్ళు విరగ్గొడతారట! (ఎంతవరకూ నిజమో తెలియదు) ఇది కాదా హింస?
గంగమ్మ జాతర మొదలైన చోట్ల ఇచ్చే జంతుబలికి ముందు జరిగే తంతు అత్యంత క్రూరమైనది. జంతువు మెడచుట్టూ పూలదండలు వేసి, కుంకుమ బొట్లు పెట్టి విపరీతమైన డప్పుల చప్పుడుతో మంది మధ్య ఈడుస్తూ … ఇది కాదా హింస?
కనుమ పండగొచ్చిందంటే ఆ తెల్లవారుఝామునే వూరిబయట నుండి భయంకరమైన పంది అరుపులు వినిపించేవి. ఆడవాళ్ళు యింట్లో పందికూరకు కావల్సిన మసాలాలు సిద్దం చేసుకుంటూనే అంత క్రూరంగా పందిని చంపుతున్న మగవారిని తిట్టుకునేవారు. నాకు తెలిసింది ఏంటంటే పందిని గొతుకోసి చంపరట! గునపాలతో కొట్టి చంపుతారట! .. ఇది కాదా హింస!
ఇప్పుడంటే ఎద్దులతో వ్యవసాయం తగ్గిపోయింది కానీ..జరుగుతున్న చోట చూడండి. దాపటెద్దు కుడి ముడ్డి, వలపటెద్దు ఎడమ ముడ్డి ములుగర్రతో చేసిన గాయాలకు చర్మం
అట్ట గట్టి వుంటుంది. ఒక్కోసారి నాగలో, బండో ఈడ్వలేక పడుకొన్న బక్క ఎద్దు తోక విరవడమూ కొత్త విషయం కాదు. ..ఇది కాదా హింస?
బండ్ల పోటీలు, రాతి దూలం ఈడ్వటంలో పోటీలు, కోడి పందాలు, జల్లికట్లూ .. ఇవి కాదా నిర్మూలించాల్సిందీ నిషేదించాల్సిందీ?

జల్లికట్టును సుప్రీంకోర్టు నిషేధిస్తే దాన్ని అమలుపర్చలేని కేంద్రం, కోడిపందాలను నిషేధిస్తే అమలుపరచలేని ప్రభుత్వాలు.. ఇప్పుడీ నియమాలనీ, నిషేధాలనీ అమలుపరచగలవా? చేయలేవు. కానీ గోగూండాలకు ఇవి కోరలని తొడుగుతాయి. ఆవు ఫార్ములాని దేశమంతా అమలు జరిపే కుట్ర యిది.

అన్ని బంధముల కన్న ఏ బంధము బలమైంది?

తేది:September 16, 2014 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,999 views

ఎందుకో ఈ మధ్య ఈ ప్రశ్న మళ్ళీ మళ్ళీ ఎదురవుతూ వుంది. మనిషికి – మనిషికి ఆ మాటకొస్తే జీవికి-జీవికి మధ్య ఎన్ని రకాల బందాలున్నాయి! కేవలం (సం)బంధాలనే తీసుకున్నా మచ్చుకు ఇవి కొన్ని.

బార్యాభర్తల బంధం
తల్లీబిడ్డల బంధం
అన్నాదమ్ముల బంధం
స్నేహితుల మధ్య బంధం
దేవుడు – భక్తుడు బంధం
గురు శిష్యుల బంధం
మనిషికి-కుక్కకు మధ్య బంధం
రైతుకు – ఎద్దుకు మధ్య బంధం
యజమాని – సేవకుల బంధం

—-
ఇవే కాకుండా పొరుగువారితో బంధం.
డ్రైవరుకు – ప్రయాణికుడికి బంధం

చెప్పుకుంటే పోతే ప్రతి ఒక్కడు తన పక్కవాడితో ఏదో ఒక బంధం కలిగే వున్నాడు.

అయితే ఏ బంధం గొప్పదో తెలియదు కానీ యజమాని-సేవకుడు మధ్య వున్న బంధమే అతి గట్టిది, బలమైనది. మిగతా అన్ని బలమైన బంధాలలోనూ అంతర్లీనంగా ఈ బంధమే ఆలంబనగా వున్నది.

బార్యాభర్తల బంధమే చూద్దాం. ఇక్కడ భర్త యజమాని పాత్ర నిర్వహిస్తే, భార్య సేవకుడి పాత్ర నిర్వహిస్తుంది. భర్త ఎంత ఎక్కువగా యజమానిలా చెలాయిస్తాడో లేక భార్య ఎంత ఎక్కువగా అణకువగా సేవకురాలి పాత్ర పోషిస్తుందో ఆ బంధం అంత గట్టిగా వుంటుంది. ఇందులో ఎవరి పాత్రలు వారు ఎంత స్వచ్చందంగా, యిష్టపూర్వకంగా పోషిస్తారో ఆ బంధం అంత దృఢంగా వుంటుంది. మన పాతివ్రత్య ధర్మాలూ మొదలైనవన్నీ ఈ యజమాని-సేవకుల బంధాన్ని ప్రోత్సహిస్తూ బలపరచేవే! ఇప్పుడు బార్యాభర్తల మధ్య వచ్చే వివాదాలకు, విడాకులకు వాళ్ళు ఈ యజమాని-సేవక పాత్రలు పోషించడానికి నిరాకరించడమే!

తల్లీ-బిడ్డల మధ్యా అంతర్లీనంగా ఇదే సంబందం వుందనిపిస్తుంది. ఇక్కడ బిడ్డ ఎదిగే వరకూ తల్లి యజమాని పాత్ర పోషిస్తే, బిడ్డ ఎదిగాక తల్లి సేవకురాలి పాత్రలోకి మారిపోతుంది.

ఇక అన్నదమ్ముల బంధములో అన్న యజమాని పాత్రని, తమ్ముడు సేవకుడి పాత్రని పోషిస్తాడు. మనకు ఆదర్షమూర్తులైన రామలక్ష్మణులను గమనిస్తే భోధపడేది అదే గదా?

ఇన్ని బంధాలలోకి స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బంధంలోకి రాదు. అందుకనే మనవాళ్ళు స్నేహానికి, పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలన్నారు. కానీ నిజానికి పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలేమొ గానీ స్నేహానికి కాదు. సమవుజ్జీల మధ్య నిలబడే స్నేహం కంటే హెచ్చుతగ్గుల మధ్యనే స్నేహం గట్టిగా పదికాలాల పాటు వర్ధిల్లుతుంది. ఈ హెచ్చుతగ్గుల స్నేహంలో తెలివిలోనో, బలంలోనో, ఐశ్వర్యంలోనో బలమైన వాడు యజమాని పాత్ర పోషిస్తే మరొకడు సేవకుడి పాత్ర పోషిస్తాడు. సమవుజ్జీల మధ్య స్నేహం కంటే అసూయ, స్పర్థలకే అవకాశం ఎక్కువ. ఆ “సమం” హోదా నిలబెట్టుకొనే పాట్లు వుంటాయి. కృష్ణుడు – కుచేల స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బందమే!

దేవుడికి-భక్తుడికి మధ్య వున్నదీ అన్నిటికంటె బలమైన యజమాని-సేవక బందం. భక్తుడు ఎంతగా యజమాని యొక్క బలాన్ని విశ్వసించి అందులో తను లీనమయి, ఏకమయి పోతాడో ఆ బంధం అంత గట్టిగానూ వుంటుంది. రాముడు-ఆంజనేయుడు, కృష్ణుడు-అర్జుణుడు మొదలగు సంబందాలు.

గురు-శిష్యుల మధ్యా అంతర్లీనంగా అదే బంధమే! శిష్యుడు ఎంతగా గురువు ప్రతిభకి దాసోహమయి అతన్ని సేవిస్తే ఆ బంధం అంత గట్టిది.

మిగిలిన బంధాలలోనూ ఎక్కడైతే యజమాని-సేవక బంధముంటుందో ఎక్కడైతే ఆయా పాత్రలను వాళ్ళు మనసూర్తిగా స్వీకరించి అందులోనే తమ ధర్మాన్ని, మోక్షాన్ని చూసుకుంటారో ఆ బంధాలు చాలా గట్టిగానూ, గొప్పగానూ పేరొందుతున్నాయి.

యజమాని-సేవక బంధంలో యజమాని సేవకుణ్ణి రక్షించడంలో అతనికి కావల్సిన ఇతరత్రా అవసరాలు తీర్చడంలో తృప్తిని పొందితే, సేవకుడు యజమాని గొప్పదనాన్ని కీర్తించడంలో, అతనికి సేవ చేస్తూ తన్నుతాను యజమానికి అర్పించుకోవడంలో గొప్ప తృప్తిని పొందుతాడు.

ఏ బంధాల మధ్యనైతే యజమాని-సేవక బంధం లేదో అది కేవలం తాత్కాలికమే.

కొత్త కులాలు పుడుతున్నాయా?

తేది:August 8, 2014 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,677 views

గత నెల భారత సందర్శనలో నేను గమనించిన వాటిలో ఇదొకటి. వున్న కులాలు వాటి మధ్య సంబంధాలు వేల ఏళ్ళుగా స్థిరపడిపోయిన మన భారతంలో వున్నవి సమసిపోక పోగా కొత్తవి పుడుతున్నాయా అన్న అనుమానం ఆవేదనా కలిగింది.

ఆ వూరికీ, ఈ వూరికీ తిరగడానికి అవసరాన్ని బట్టి వాహనం కుదుర్చుకోవడం జరిగింది. గంటల తరబడి ఆ వాహన చోదకుడితో కలిసే ప్రయాణించినా, తోటి మనిషిగా మాటామంతీ ముచ్చటించినా భోజనాదుల దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి అతని పంక్తి వేరు, పళ్ళెం వేరు ఇంకా ఒక్కోసారి భోజనమూ వేరు అవడాన్ని గమనించాను.

ఒకప్పుడు కులాన్ని అడిగి తెలుసుకొని తమకంటే తక్కువ కులమయితే ఒకలా, తమతో సమానమో, ఎక్కువో అయితే ఒకలా చూసేవాళ్ళు. అయితే ఇప్పుడు డ్రైవరు కులమేదని ఎవ్వరూ అడగట్లేదు గానీ “డ్రైవరు” అన్నదే ఒక కులంగా చూస్తున్నారు. డ్రైవరుది ఏ కులమయినా కావచ్చు, అతనికి అందరిలో కాకుండా ప్రత్యేకంగా వడ్డిస్తున్నారు.

వేల ఏళ్ళ క్రితం ఇలాగే వృత్తిని బట్టి కులాలూ, వాటితో పాటే అంటరానితనం వగైరాలూ పుట్టివుంటాయా?

కొల్లాయి గట్టితేనేమి?

తేది:October 12, 2012 వర్గం:పుస్తకాలు, వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 1,642 views

ఈ అద్భుతమైన నవలని ఇన్నాళ్ళూ చదవనందుకు చాలా సిగ్గేస్తోంది. ఇప్పుడైనా చదవగలిగానూ అంటే కినిగె పుణ్యమే!

1920 – 21 నాటి జాతీయోడ్యమం, సామాన్యుల మీద గాంధీగారి ప్రభావం, అప్పట్లో వున్న సామాజిక దురాచారాల గాఢత… ఇంకా ఇంకా ఇంకా ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే కాలచక్రాన్ని వెనక్కు తిప్పి ఆనాటి ముంగండ గ్రామ సామాజిక, ఆర్థిక పరిస్థితులని చూడొచ్చు.

ఈ నవలలో అన్నిటికీ మించి నన్ను కదిలించిన సన్నివేశం, బారెడు దూరంలో నీరున్నా అంటరానితనంతో దానిని అందుకోవడానికి పైకులం వాడి దయాధర్మాలకు వేచివుండటం!

నవల చదవటం ప్రారంభించినపుడు ఆ బాష వల్లా, అప్పటి నైసర్గిక, సామాజిక చిత్రం మీద అవగాహన లేక పోవడం వల్లా అందులో తాదాత్మ్యం చెందడానికి సమయం పట్టింది. అయితే ఓసారి ఆ కాలువల గట్లూ, పడవ ప్రయాణాలూ, కేవు, సరంగు, కళాసీ లాంటి పదాలూ ఒంటబట్టాక ఇక నేను ఆ కాలంలోకి ప్రవేశించినట్లయింది.

ఏ పాత్రా రచయిత సృష్టించిన పాత్రలా వుండదు. ప్రతి పాత్రా తన స్వంత ముద్రతో ప్రత్యేకమై సహజాతిసహజంగా వుంటుంది.

కినిగె వారు ప్రస్తుతం ఈ నవలని ఉచితంగా కూడా ఇస్తున్నారు.