అమెరికాలో విగ్రహల తొలగింపు ఎందుకు?

తేది:August 18, 2017 వర్గం:వర్తమానం రచన:చరసాల 43 views

అమెరికాలో విగ్రహాల తొలగింపు మీద ఎటువంటి అవగహానా లేకుండా వార్తలు రాస్తున్న తెలుగు పత్రికల మీద జాలితో నాకు తెలిసింది రాద్దామని ఈ ప్రయత్నం.
________________________________________________

అమెరికాలో 1861లో మొదలయి 1865 వరకూ అంతర్యుద్దం నడిచింది. బానిసత్వం, రాష్ట్రాల హక్కులు, కేంద్ర ప్రభుత్వ హక్కులు మొదలైన వాటి మీద ఉత్తరాది రాష్ట్రాలకు, దక్షణాది రాష్ట్రాలకు మధ్య అప్పటికే చాలా విభేదాలు వున్నాయి. ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు పారిశ్రామికంగా అభివృద్ది చెందగా, వాణిజ్య పంటలకు అనుకూలమైన వాతావరణంతో దక్షణాది రాష్ట్రాలు వ్యవసాయంపై ఆధారపడినాయి. కానీ వ్యవసాయానికి కావల్సిన శ్రామికులు చౌకగా లబించడానికి దక్షణాది రాష్ట్రాలకు బానిసలు కావాల్సి వచ్చింది. బానిసత్వమే తమ అర్థికపటిష్టతకు మూలమని ఎరిగిన దక్షణాదివారు బానిసత్వపు రద్దుకు ఒప్పుకోలేదు.

“బానిసత్వ రద్దు” నినాదం మీద లింకన్ అధ్యక్ష్యడుగా గెలవడంతో దక్షణాది రాష్ట్రాల వారు సంయుక్త రాష్ట్రాల నుండి విడిపోయి ప్రత్యేక దేశంగా “Confederate States of America”గా ప్రకటించుకోవడంతో యుద్దం మొదలయింది. జెఫర్సన్ డేవిస్ Confederates అధ్యక్ష్యడుగా వ్యవహరించాడు. అలా యించుమించు అయిదేళ్ళు జరిగిన యుద్దంలో 6 లక్షల నుండి 7 లక్షల మంది మరణించారు. చివరికి యూనియన్ సైన్యాలే గెలుపొందడమూ, లింకన్ రెండోసారి అధ్యక్ష్యడుగా గెలవడమూ కూడా జరిగింది. తర్వాత దక్షణ రాష్ట్రాల సానుభుతిపరుడు జరిపిన కాల్పుల్లోనే లింకన్ మరణించాడు.

అంతర్యుద్దం ద్వారా బానిసత్వం రద్దు అయినా నల్లవారికీ, తెల్లవారికి మధ్య సమానత్వ హక్కులు రాలేదు. వివక్ష కొనసాగుతూనే వుండేది. ఇప్పటికీ కొనసాగుతూనే వుంది కూడా, స్థాయిలో తేడాలున్నా. అంతర్యుద్దం ముగిసాక ఆ యుద్దంలో పాల్గొన్న సైనికులకు, నాయకులకూ స్మారక చిహ్నాలు నిర్మించడం మొదలయ్యింది. అలా దక్షణ రాష్ట్రాల యూనియన్‌కు అధ్యక్ష్యడుగా వున్న జెఫర్సన్ డేవిస్, సైనిక నాయకత్వం వహించిన డేవిడ్ లీ మొదలగు వారి పేర్లతో వీధుల పేర్లు, పార్కుల పేర్లు, వారి విగ్రహాలు వెలిశాయి. దీనిమీద నిరసన వున్నా చాలా మంది వాటిని చరిత్రలో భాగంగా చూస్తూ అంతగా పట్టించుకోలేదు. కానీ రానూ రానూ confedearate చిహ్నాలు, విగ్రహాలూ, జెండా శ్వేతజాత్యహంకారులకు తమ ఔన్నత్యానికి చిహ్నాలుగా భావించడం మొదలయింది.

జూన్ 17, 2015న డిలాన్ రూఫ్ అనే జాత్యహంకారి నల్లవాళ్ళు వెళ్ళే చర్చిలోకి ప్రవేశించి ప్రార్థనలు చేస్తున్న వారిపై కాల్పులు జరిపి తొమ్మిదిమందిని చంపడంతో దేశం వులిక్కిపడింది. ఆ తర్వాత చాలాచోట్ల పోలీసులు నిరయుధులుగా వున్న నల్లవాళ్ళని అనుమానించి కాల్చి చంపడం చాలా నగరాల్లో ఆందోళనలకు దారి తీసింది. పౌరహక్కుల మీద, జాతివివక్ష మీద ఎక్కువగా చర్చ మొదలయింది. జాత్యహంకార వాఖ్యలతో అమెరికా ప్రెసిడెంటుగా డొనాల్డ్ ట్రంప్ ఎన్నికవ్వడం పౌర హక్కులను ప్రేమించేవారిని, వివక్ష వ్యతిరేకులను ఒక షాక్‌కు గురిచెయ్యగా, అంతవరకు చాటుమాటుగా వ్యవహారాలు నడిపే తెల్లజాత్యహంకారులకు కొత్త శక్తిని, ప్రోద్భలాన్ని యిచ్చింది.

చర్చిలో షూటింగ్ జరిగిన తర్వాత confederate చిహ్నాలనీ, విగ్రహాలని, జెండాని తొలగించాలనే డిమాండ్ వూపందుకొనింది. అప్పట్నుండీ చాలా చోట్ల వాటిని తొలగించడం మొదలయింది. అలాగే వర్జీనియా రాష్ట్రంలో, చార్లస్‌టన్ అనే వూరులో కూడా లీ విగ్రహాన్ని తొలగించడానికి అక్కడి మేయర్, నగర కౌన్సిల్ తీర్మానించింది. అయితే దీన్ని వ్యతిరేకించడానికి దేశం నలుమూలల నుండి జాత్యహంకారులు వచ్చి కాగడాలతో, కొందరు సైనికుల్లా వెంట తుపాకులు తెచ్చుకొని మరీ ర్యాలీ జరపడంతో దాన్ని అడ్డుకొనెందుకు పౌరహక్కుల మద్దతుదారులు, వివక్షను నిరసించేవారు కూడా గుమిగూడారు. రెండు వర్గాల మధ్య తిట్టుకోవడం, తోపులాట జరిగి ఒకరిమీద మరొకరు పెప్పర్ స్ప్రే లాంటివి వుపయోగించడం జరిగింది.

పోలీసులు యిరువర్గాలను వేరు చేసి చెల్లాచెదురు చేశాక వెళ్ళిపోతున్న నిరసనకారుల గుంపులోకి ఒక తెల్లజాత్యహంకారి కారును నడపడంతో ఓ మహిళ చనిపోయింది, చాలా మంది గాయపడ్డారు.

ఈ దెబ్బతో confederate విగ్రహలను తొలగించడం ఇంకా వూపందుకుంది. బాల్టిమోర్‌లో వున్న విగ్రహాలను ఆగష్టు 16 అర్దరాత్రి తొలగించారు. ఇంకా చాలాచోట్ల తొలగించినట్లు వర్తలు వస్తూనే వున్నాయి.


ఆ రెండ్రోజుల్లో చార్లెస్‌టన్‌లో ఏమి జరిగిందో చెప్పే కథనం.

వలసపోయిన కులాలు

తేది:July 6, 2017 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 120 views

భూములున్న కులాలు కాక మరో నాలుగు కులాలుండేవి మావూర్లో. కంసలి, యానాది, చాకలి మరియు బ్రాహ్మణ.
జూన్ నెలలో తొలకరి వర్షాలు పడేలోపు రైతులు తమ నాగళ్ళను సరిచేసుకోడానికి, కొడవళ్ళనూ, తొవికలనూ, పారలనూ బాగు చేసుకోవడానికి, బళ్ళ చక్రాల కమ్మీలను బింగిచుకోవడానికీ వచ్చి వూర్లో వున్న కంసాలి వూపిరిని ఆడనిచ్చేవాళ్ళు కాదు. వూరికి కొద్ది దూరంలో చింతచెట్టుకింద రోజంతా మండే కొలిమీ, ఆడుతూ వుండే కొలిమి తిత్తులూ, అదో లయబద్దంగా పడే సమ్మెట దెబ్బలూ… అదో జాతరలా అనిపించేది. తమ తమ పనులు చేయించుకోవడానికి అక్కడకు వచ్చే వూరి పెద్దలు రాబోయే వర్షం దగ్గర నుండీ, కాబోయే ముఖ్యమంత్రి వరకూ రరకాల చర్చల్లో పాల్గొనేవారు. ఉదయాన్నే లేచింది మొదలు, రాత్రెప్పుడో చీకటి పడే వరకూ ఆ పని అలా నడుస్తూనే వుండేది. కంసాలి మల్లయ్య ఎర్రగా కాలిన యినుమును కుడి చెతిలోని పటకారుతో పొయ్యిలోంచి బయటకి లాగి, యినప మొద్దుపై పెట్టి, ఎడమ చేత్తో చిన్నటి సుత్తితో కొడితే…ఒకరూ, యిద్దరూ ఒక్కోసారి ముగ్గురూ తమ తమ పెద్ద సమ్మెటలతో క్రమబద్దంగా ఆ కాలిన యినుముపై పోట్లు వేసేవారు. ఏవరు తప్పుచేసినా, లయ తప్పినా ఎర్రటి యినుప బద్ద ఎంతటి ప్రమాదం చేయగలదో తలచుకుంటే భయమేస్తుంది. ఆయన భార్యో, పిల్లలో గాలి తిత్తులను ఆడించేవారు.

వూరికి వుత్తరంగా చివరి యింట్లో యానాది కుటుంబం కాపురం వుండేది. వూర్లో ప్రతి కుటుంభానికీ ఒకట్నుండీ, పదీ పదిహేను వరకూ ఆవులుండేవి. యానాది పని వుదయం పదింటిలోపు వూరందరి ఆవులనూ మేపుకురావడానికి అడవికి తోలుకెళ్ళడం మళ్ళి సాయంత్రం చిరు సంధ్యలు అలుముకునేవేళకు వూరికి తోలుకొనిరావడం. ఆ పనికి తోడు తను కొన్ని పందులనూ పెంచేవాడు. యింట్లో పిల్లలు కూలీ పనులతో పాటు, ఈ పందులను చూసుకునేవారు.

బ్రాహ్మణ కుటుంబం వూరి మధ్య రామాలయం పక్కనే వుండేది. నాకు వూహ తెలిసేటప్పటికే అమ్మయ్య ఒక్కతే వుండేది ఆ యింట్లో. పెద్ద కొడుకు కాపురం పొరుగూరిలో అయినా మావూరి పోస్టుమాస్టర్ ఆయనే కావడంతో ప్రతిరోజూ మా వూరికి వచ్చి పోస్టుతో పాటు వూరి వాళ్ళతో వూరి విషయాలు తెలుసుకొనేవాడు. పేర్లు పెట్టడాలు, వాస్తు చూడటాలు, ముహూర్తాలు నిర్ణయించడం, పెళ్ళిళ్ళు తదితరాలు చేయడం చేస్తుండేవాడు. అమ్మయ్య పోయాక, పెద్ద కొడుకు రామయ్య స్వామీ పోయాక ఇక వచ్చేవాళ్ళు తగ్గిపోయారు. పొలాలు అమ్మేసి, వూర్లో యిల్లు కూడా ఎవరికో అమ్మేయడంతో ఇక మావూర్లో బ్రాహ్మణ కులం మాయం అయింది. యిప్పుడు పూజా క్రతువులకు పొరుగూరి స్వామిని పిలిపించుకుంటున్నారు.

ఇక చాకలి కుటుంబం. నాకు వూహ తెలిసినప్పటి నుండీ ఆమె చాకలమ్మగానే తెలుసు. ఆమె భర్త అప్పటికే చనిపోయాడు. తన ఒకే కొడుకు తోడుగా వూరంతటి బట్టలూ ఆమె ఒక్కతే వుతికేది. వూరును భాగాలుగా చేసి ఒక్కోరోజు ఒక్కో భాగంవారి బట్టలు వుతికేది. ఆమె వస్తున్నదన్న రోజు యింట్లో మాసిన, మైలపడిన బట్టలన్నీ యింటి ముందు వేసేవారు. ఆమె అన్నింటినీ మూటగట్టుకొని చెరువులోనో, ఏ బావిలోనో వాటిని నాన బెట్టి, పెద్ద కాగులో వాటిని వుడకబెట్టి, రాతి బండకేసి కొట్టీ తెల్లగా చేసి మళ్ళీ అందులో తెల్లటి వాటికి నీలం కలిపి..ఆరబెట్టి, మళ్ళీ ముటలుగా కట్టుకొని వచ్చి సాయంత్రం అందరూ యిళ్ళు చేరేసమయానికి ఎవరి బట్టలు వాళ్ళింటికి చేర్చేది. మాది యిది కాదు అనో, మా పంచె ఒకటి తక్కువైందనో, ఓ చీర చిరిగిందనో లేక మైల పోలేదనో ఎదో ఒకటి అంటూ వుండేవాళ్ళు. కొడుకు పెద్దవాడయి, ఓ యింటి వాడయి తను అత్తగారింటికో, వుద్యోగం కోసం గల్ఫ్ దేశాలకో వెళ్ళినా, ఈ చాకలమ్మ ఎంత ముసలి అయినా తన ధర్మాన్ని వీడేది కాదు. ఈమె ముసలిది అయిపోయింది, ఇక బట్టలు వుతకలేదు అని వూర్లోవాళ్ళు మరో చాకలి కుటుంబాన్ని వూరికి తెస్తే వాళ్ళను, తిట్టీ, తిట్టీ వూర్లో వుండనీయలేదట!

ఈ కులాలేవీ యిప్పుడు వూర్లో లేవు. భుక్తి వెతుక్కుంటూ వూరొదిలి వెళ్ళిపోయారు. వర్షాలు తగ్గాయి, పంటలు వేయడం తగ్గింది. చదువుకున్న వారు ఉద్యోగాలు వెతుక్కుంటూ వెళ్ళిపోతే, కొందరు గల్ఫ్ దేశాల్లో పనివారుగా వెళ్ళి పోయారు. పొలాలూ, పొలాల్లో పనీ లేకపోతే యిక కంసలి దేనిమీద ఆధారపడి వూర్లో బతగ్గలడు? వూర్లో ఎవరింట్లోనూ ఆవులే లేకుంటే యానాది దేన్ని మేపి తన పొట్ట పోషించుకుంటాడు? ఆ చాకలి కుటుంబమూ ఆ చాకలమ్మతోనే సరి అనుకుంటా.

యిదంతా ఎందుకు చెబుతున్నానంటే… ఏ కులమైతే భూమి మీద పరోక్షంగా ఆధారపడిందో అది మారిన పరిస్థితుల్లో జీవనోపాధి లేక వలసపోయింది. ఏ కులమైతే భూమిమీద ప్రత్యక్షంగా ఆధారపడిందో అది నిలదొక్కుకుంది. ఇందులో ఒక కులానిది ప్రతిభ, మరో కులానిది కాదు అని ఎలా అనగలరు? వూరందరికీ రకరకాల పనిముట్లని చేసిన కంసాలిదీ, ఏడాది పొడుగునా బట్టలుతికిన చాకలిదీ, ఆవులు కాచిన యానాదిదిదీ కష్టం కాకుండా ఎట్లా అవుతుంది? కానీ భూమిమీద ప్రత్యక్ష హక్కులేని వాళ్ళు వెనుకబడ్డ కులాలు అయ్యారు. భూమి మీద ప్రత్యక్ష హక్కు వుండిన కులాలు అభివృద్ది చెందిన కులాలు అయ్యారు. ఈ అసమానతల సృష్టి వాళ్ళు తెలిసీ కోరుకున్నది కాదు కదా? వాళ్ళను తమ కాళ్ళ మీద నిలబెట్టడానికి “రిజర్వేషన్” పేరుతో కాసింత సహాయం అందిస్తే అది ప్రతిభకెట్లా అన్యాయం చేసినట్లు?

గోరాజకీయం

తేది:May 28, 2017 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 168 views

అమెరికాలో ఓటు వేయాలంటే ఖచ్చితంగా గుర్తింపు కార్డు ఏమీ చూపించక్కరలేదు. దీన్ని సాకుగా తీసుకొని చాలా రిపబ్లికన్ రాష్ట్రాలు ఓటర్ ఐడి చట్టాలు తీసుకుని వచ్చాయి. చట్ట వ్యతిరేకంగా ఈదేశంలో వుంటున్న వాళ్ళు కూడా ఎన్నికల్లో ఓటు వేస్తున్నారనేది రిపబ్లికన్ల వాదన. కానీ దీనికి ఆధారాలు లేవు. లీగ స్టేటస్ లేని వాళ్ళు చాలా మట్టుకు అనామకంగా వుండటానికే యిష్టపడతారు. చివరికి ప్రాణాలు నెత్తిమీదికి వచ్చినపుడూ హాస్పిటల్‌కు వెళ్ళడానికి యిష్టపడరు. తమకు ఓటు హక్కు లేకున్నా తము ఓటు వేసినట్టు ఎలాంటి ఆధారాలూ రిపబ్లికన్లు చూపరు. కానీ ఇలా జరుగుతుంది అనే వంకతో ఓటు వేయడానికి సవాలక్ష ఆంక్షలు విధించాలంటారు. ఈ అభిమతం వెనుకాల అసలు కారణం నల్లవారిని, మెక్సికన్లని ఎన్నికలకు దూరంగా వుంచడం.

భాజపా భారతీయ రిపబ్లికన్ పార్టీ అని చెప్పొచ్చు. వాళ్ళకంటే ఇంకా రెండాకులు ఎక్కువే! జంతు సంరక్షణ, క్రూరత్వాన్ని నిరోధించడం పేరుతో కేంద్రం తెచ్చిన ఈ చట్టం ఓ పెద్ద పరిహాసం. దీని వెనుకాల వున్నది హిందుత్వను అమలుచేయడమే అని డంకా భజాయించి చెప్పవచ్చు. ఓ ప్రాణిని చంపడం మాత్రమే హింస అవుతుందా? హింస అని ప్రాణులని వధించడం మానేయాలనుకుంటే అది అత్యున్నతమైన విధానమే! కానీ ప్రభుత్వం ఆపని చేయగలదా? కొడిపందాలనూ, జల్లికట్టునే నిషేదించలేని ప్రభుత్వం అన్ని రకాల మాంసాహారాన్ని నిషేధించగలదా? కానీ పెద్దల అభిమతం వేరు. వాళ్లకు కావలిసింది జంతు హింస నిషేధం కాదు. గొడ్డు మాంసం తినేవారిని టార్గెట్ చేయడమే! అందులోనూ ముస్లిములను ప్రత్యేకంగా టార్గెట్ చేయడమే.

మొదట గోమాంసం తినేది ఒక ముస్లిములే అనే భావన దేశమంతా కల్పించారు. గోవు హిందువులకు పవిత్రమనే భావననూ మెదళ్ళలో చొప్పించారు. ఎప్పట్నుంచో వూరు బయట మీస్థానం అని చెప్పిన దళితులకు ఆహారం గొడ్డు మాంసమే! వాళ్ళు హిందువులో కాదో వీళ్ళే చెప్పాలి. జంతు హింస పేరు చెప్పి ఇప్పుడు విధించిన ఈ విధి నిషేధాలు పూర్తిగా ఆహార హక్కును నిరాకరించడమే! దీన్ని కోర్టులు రాజ్యాంగవ్యతిరేకంగా నిర్ణయించడానికి అన్ని ఆధారాలూ వున్నాయి. కానీ కోర్టులకు అంత దమ్ముందా?

ముస్లిములను దేశంలోకి రానివ్వకుండా చేస్తానని ఎన్నికలకు ముందు చెప్పిన పాపానికి అమెరికా అధ్యక్షుడు ఎన్ని వేషాలు వేసినా కొన్ని దేశాల పౌరులకు అమెరికా ప్రవేశనిషేధ చట్టాన్ని తీసుకురాలేక పోయాడు. కోర్టులు ఆ చట్టం వెనుకాల వున్న వుద్దేశాన్ని అనుమానించడం వల్ల అధ్యక్షుడి ఆటలు సాగలేదు. ఇదే సూత్రం భారత దేశంలో ఎందుకు వర్తించదు?

జంతు హింసను నిషేధించడమే ప్రధానమైతే ఎక్కడ ఎలా హింస జరుగుతున్నదో చూడాలి. కోళ్ళను పదింటికి పైగా కాళ్ళను గుత్తులుగా కట్టి సైకిలుకు అటూ ఇటూ వేలాడదీసి తీసుకెళుతూ వుంటారు. ఇది కాదా హింస?
ఆవులనూ, గేదెలనూ పది పట్టే లారీలో యిరవైంటిని కుక్కి రవాణా చేస్తారు. ఇంకా క్రూరం ఏమిటంటే స్థలం సరిపోనప్పుడు వాటి కాళ్ళు విరగ్గొడతారట! (ఎంతవరకూ నిజమో తెలియదు) ఇది కాదా హింస?
గంగమ్మ జాతర మొదలైన చోట్ల ఇచ్చే జంతుబలికి ముందు జరిగే తంతు అత్యంత క్రూరమైనది. జంతువు మెడచుట్టూ పూలదండలు వేసి, కుంకుమ బొట్లు పెట్టి విపరీతమైన డప్పుల చప్పుడుతో మంది మధ్య ఈడుస్తూ … ఇది కాదా హింస?
కనుమ పండగొచ్చిందంటే ఆ తెల్లవారుఝామునే వూరిబయట నుండి భయంకరమైన పంది అరుపులు వినిపించేవి. ఆడవాళ్ళు యింట్లో పందికూరకు కావల్సిన మసాలాలు సిద్దం చేసుకుంటూనే అంత క్రూరంగా పందిని చంపుతున్న మగవారిని తిట్టుకునేవారు. నాకు తెలిసింది ఏంటంటే పందిని గొతుకోసి చంపరట! గునపాలతో కొట్టి చంపుతారట! .. ఇది కాదా హింస!
ఇప్పుడంటే ఎద్దులతో వ్యవసాయం తగ్గిపోయింది కానీ..జరుగుతున్న చోట చూడండి. దాపటెద్దు కుడి ముడ్డి, వలపటెద్దు ఎడమ ముడ్డి ములుగర్రతో చేసిన గాయాలకు చర్మం
అట్ట గట్టి వుంటుంది. ఒక్కోసారి నాగలో, బండో ఈడ్వలేక పడుకొన్న బక్క ఎద్దు తోక విరవడమూ కొత్త విషయం కాదు. ..ఇది కాదా హింస?
బండ్ల పోటీలు, రాతి దూలం ఈడ్వటంలో పోటీలు, కోడి పందాలు, జల్లికట్లూ .. ఇవి కాదా నిర్మూలించాల్సిందీ నిషేదించాల్సిందీ?

జల్లికట్టును సుప్రీంకోర్టు నిషేధిస్తే దాన్ని అమలుపర్చలేని కేంద్రం, కోడిపందాలను నిషేధిస్తే అమలుపరచలేని ప్రభుత్వాలు.. ఇప్పుడీ నియమాలనీ, నిషేధాలనీ అమలుపరచగలవా? చేయలేవు. కానీ గోగూండాలకు ఇవి కోరలని తొడుగుతాయి. ఆవు ఫార్ములాని దేశమంతా అమలు జరిపే కుట్ర యిది.

ఫేస్‌బుక్‌లో ఓ చర్చ సందర్భంగా …

తేది:February 7, 2016 వర్గం:ఆధ్యాత్మికం రచన:చరసాల 1,035 views

“పులికి జీవించే హక్కు సమానంగా ఉంది, కాబట్టి తన ఆకలి తీర్చుకోడానికి జింకను చంపుతుంది. మరి జింకకు సంబంధించిన జీవించే హక్కు ఏమయ్యింది?”

తన ఆకలితీర్చుకోవడానికి పులి, జింకను తినడం, జింక గడ్డి తినడం.. ఇదంతా కూడా సమతుల్యంలో భాగమే. సమాన హక్కులో భాగమే! “ఈ బూమ్మీద పులి జాతే శ్రేష్టమైనది, జింక జాతి వుండటానికి వీల్లేదు. గడ్డి తినే మృగాలు నరకానికి వెళతాయి, ఇది దేవుని ఆజ్ఞకు విరుద్దం” అని పులి ఎప్పుడు తన ఆకలికి సంబందం లేకుండా జింకలను చంపుకుంటూ పోతుందో అప్పుడది అవతలి ప్రాణి జీవించే హక్కును హరిస్తోంది. అయితే పులి మనిషిలా ఆలోచించలేదు గనుక ఈ సమతుల్యతను ప్రక్రుతి సహజంగా సాధిస్తుంది. ఎప్పుడైతే జింకల జనాభా తగ్గిపోతుందో, పులులు ఆకలికి చచ్చిపోవడం మొదలవుతుంది. ప్రక్రుతి సాధించే ఈ సమతుల్యతను మనిషి జయించాడు గనుక మిగతా ప్రాణుల కంటే మనిషి బలవంతుడూ, బుద్దిజీవుడూ అయినాడు గనుక ఈ సమతుల్యతను నిలపాల్సిన బాధ్యతా మనిషి మీదే వుంది. ఏది తినాలి, ఎంత తినాలి, తప్పనిసరై మరోజీవిని తినాల్సివచ్చినపుడు ఎంత తక్కువ హింసతో ఆ పని చేయాలి.. ఇవన్నీ మనిషికి వున్న బాధ్యతలు.
తనకున్న బలం వల్ల మనిషికి బాధ్యత పెరిగింది. అంతేకానీ ఇతర జీవుల మీద అధికారం పెరగలేదు. పదిమంది మనుష్యుల్లో అందరూ సమానం కాదు. ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కో ప్రత్యేకత వుంటుంది లేదా బలహీనత వుంటుంది. అందరిలోకీ బలమైనవాడో, తెలివైన వాడో ఆ పదిమంది రక్షణ బాధ్యత తీసుకుని కాపాడాలేగానీ, మీకందరికంటే నేను గొప్పవాన్ని, మీరంతా నా సేవ కోసమే పుట్టారు అనడం అహేతుకం. ఇదే సూత్రము జీవులన్నిటిలో మనిషికీ వర్తిస్తుంది.

ఇక సృష్టి విశయానికి వస్తే నా ఆలోచనల ప్రకారం దీనికి ఆది, అంతాలు లేవు. సృష్టికి సమాంతరంగానో, పైనో కిందనో దీని వునికికి కారకుడు లేడు. ఈ అనంతమైన సృష్టి కాలవాహికలో బిగ్‌బ్యాంగ్ కేవలం ఒక మైలురాయి మాత్రమే! బహుశా అంతకు ముందూ ఎన్నో బిగ్‌బ్యాంగులు జరిగుండవచ్చు, ముందుముందు మరిన్ని జరగనూ వచ్చు. సృష్టికి వున్న ఏకైక లక్షణం మార్పు చెందడం. ఈ మార్పుచెందే ప్రక్రియలో ఓ మార్పు వల్ల జనించిందే జీవి. దీనికింక ఇంతకంటే ప్రత్యేకతా, కారణమూ ఏవీ లేవు. జీవి పుట్టుకా, మరణమూ, మధ్యలో జీవించే కాలమూ క్షణ మాత్రమే కాదు, ఈ జీవరాశి పుట్టుకా, నాశనమూ కూడా క్షణమాత్రమే ఈ అనంతమైన కాలవాహికలో!

ఈ నా అవగాహనతో పై ప్రశ్నలకు నా జవాబులు:
1. “దేవుడు” అనేది పదార్ధమా ? చైతన్యమా ? మానసిక భావనా ?
–> మానసిక భావన మాత్రమే!
2. దేవుడు కనిపించడు అని కొంత మంది, ఎందుకు కనిపించడు అని మరికొంత మంది వాదులాడుకుంటున్నారు, నాకు రూపంతో పని లేదు కనీసం గుణగణాలు అయిన చెప్పగలరా ?
–> కేవలం మానసిక భావనే గనుక మానసిక భావన కనిపించదు. కానీ ఆ బావన రూపాలను చూడవచ్చు. ఉదాహరణకి మంచి, చెడు అన్నవి భావనలే. వాటిని చూదలేము. బొమ్మగా గీయలేము. అయితే ఆపదలో వున్నవాన్ని కాపాడటం మంచి అంటాము. ఏదైనా కీడు తలపెట్టడం చెడు అంటాము. అయితే అవి మాత్రమే మంచి, చెడుకు ఉదాహరణలు కాదు. రెండింటికీ వేల వేల వుదాహరణలు ఇవ్వవచ్చు. ఇవన్నీ “మంచి”, “చెడు”కి వుదాహరణలు అవుతాయే గానీ అవే “మంచి”, “చెడు” అవవు. ఇప్పుడు మంచిని దేవుడు అనుకుంటే, చెడును దయ్యం అనుకోవచ్చు. వాటికి రూపాల్లేవు అయినా అవి ఎన్నో వుదాహరణల్లో వ్యక్తపరచబడతాయి. హిందూ తాత్వికతలో ఈ వ్యక్తపరచబడే వుదాహరణలన్నిటినీ దేవుడి రూపాలుగా బావించబడటం వల్ల హిందూ మతంలో ఎందరో దేవతలున్నారన్న అపోహ బయటి మతాలలో వుంది.

3.దేవుడు ఈ సృష్టిని చేసాడు అంటున్నారు. మనం చూసే ఫోటోల్లో వాళ్ళు కూడా మనిషిలాగానే [ స్థూలంగా ] కనిపిస్తున్నారు. మనిషిని దేవున్ని చేసారా ? లేక దేవుడే మనిషిగా మారారా?
–>పైన చెప్పినట్లు ఈ సృష్టిని ఎవ్వరూ చేయలేదు. అది వుంది. అంతే! ఎందుకుంది అంటే తెలియదు. దేవుడు సృష్టించాడు అనుకుంటే మరి దేవుడు ఎందుకున్నాడు అనే ప్రశ్న కూడా వస్తుంది. ఏదో ఒక కారణం లేకుండా ఏదీ జరగదు అనే ఓ వాదన వుంది. ఇది వుండటానికీ ఓ కారణం వుండవచ్చు. ప్రస్తుతానికి కారణం తెలియదు అనుకోవడమే సరైన సమాధానం. పైన వుదాహరణల్లో మంచికి రూపం లేదు. అయితే తనకు మంచి చేసిన వాని/దాని రూపాన్నే మంచిగా తలవడం కద్దు. అందువల్ల ఒక్కొక్కడూ ఒక్కో రూపంలో మంచిని చూసుకొని అదే మంచితనం యొక రూపం అనుకుంటారు.

4. సృష్టి కర్త ఒకరే ఐనప్పుడు, ఇంత మంది దేవుళ్ళు ఎందుకు ? మతానికి ఒకరు, కులానికి ఒకరు, గోత్రానికి ఒకరు, గ్రామానికి ఒకరు, ఇంకా అవతార పురుషులు, బాబాలు, అమ్మలు, అమ్మ తల్లులు ఎందుకు ?
–>రెందవ ప్రశ్న సమాధానంలోనే దీనికీ సమాధానం వుంది. సృష్టి వుంది అయితే కర్త లేడు. లేదా సృష్టీ మరియూ కర్తా వేర్వేరు కాదు. రెండు ఒకటే. దీనివల్ల ఒకడ, ఇద్దరా అన్న ప్రశ్నే లేదు. ఇక మనం చూసే దేవుళ్ళ రూపాలు నేనింతకు ముందు చెప్పిన “దేవుడికి” (మానసిక భావనకు) ఉదాహరణలే! మనకు దప్పికేస్తున్నప్పుడు దాహం తీర్చినవాడు “దేవుడు” అన్న భావనకు వుదాహరణ. కనుక అతన్ని దేవుడు అంటాం. ఇలా చరిత్ర పొడువునా కుటుంభాన్ని రక్షించినవాడు ఆ కుటుంబానికి దేవుడైతే, కులాన్ని రక్షించినవాడు ఆ కులానికి దేవతో, దేవుడో అవుతాడు. అందువల్లే హిందూ తాత్వికతలో దేవుడు మనుషి రూపానికే పరిమితం కాడు. వెలుగునిచ్చే సూర్యుడు, ఊపిరినిచ్చే వాయువు, ఉష్ణాన్నిచ్చే అగ్ని, దాహం తీర్చే నీరు, తిండినిచ్చే భూమి అన్నీ దేవుళ్ళే! జ్ఞానాన్నిచ్చే గురువు, జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులూ దేవుళ్ళే.

5.దేవుడే సృష్టి కర్త అయితే, ప్రపంచం లో ఇంత అశాంతి, అసమానతలు, వేదనలు, రోదనలు, పీడనలు ఎందుకు ? ఇవన్ని ఆయనకు వినోదమా ? ఆహ్లాదమా ?
–>సృష్టికర్తే లేడు గనుక ఈ అశాంతి, అసమానతలు, వేదనలు, రోదనలు, పీడనలకు కారకుడూ లేడు. దక్షణం లేకుండా ఉత్తరం లేదు. పడమర లేకుండా తూర్పు లేదు. చెడు లేకుండా మంచి అంటే ఏమిటో కూడా మనకు తెలియదు. మంచి ఎందుకుందో చెడూ అందుకే వుంది. వెలుగెందుకుందో, చీకటీ అందుకే వుంది.

6. మా దేవుడే గొప్ప, సృష్టి కర్త అని హిందువులు/ముస్లింలు/క్రిస్టియన్స్ వాదించుకుంటున్నారు. ఏ ఒక్కరి వాదన నిజమైన మిగాతవారిది తప్పే కదా?
–>ఈ వాదించుకొనే వారంతా మిడిమిడి జ్ఞాన సంపన్నులు. లేదా తర్కాన్ని నమ్మకుండా కేవలం ఒక ప్రవక్తో, దేవదూతో, ఋషో, ఋషులో చెప్పిన దాన్ని తు.చ తప్పకుండా నమ్ముతూ విధ్వంసాన్ని సృష్టిస్తున్నారు. ఏ ఒక్కరి వాదన నిజమైనా మిగతా వారిది అబద్దం అనే తర్కంలోనే వీరందరిదీ అబద్దమని తెలుస్తోంది. కాకుంటే ఏ మతావలంబీ దాన్ని ధైర్యంగా ఒప్పుకోడు. ఎందుకంటే తన మతమే నిజమని ఇతరులది అబద్దమనీ నమ్ముతాడు గనుక.

7. సరే ఏదో ఒక మాట దేవుడు సృష్టించాడు అనుకుందాం, ఆయనే అన్ని దేశాలు, ప్రాంతాలు తిరిగి సృస్టించాడా? [ స్తూలంగా మానవుడు ఒకే శారీరక నిర్మాణం ఉంది కాబట్టి] మరి అయన అన్ని పనులు ఒకే చోటనుంచి చేశాడా? మరి అయన ఇన్ని మతాలను ఎలా సృష్టించాడు?
–> అనుకోవద్దు. ఏదీ ఎవరూ సృష్టించలేదు. అది మార్పు చెందుతూ వుంది. ఆ మార్పు చెందటంలో తర్వాతి రూపానికి ఆ ముందున్న రూపం కారణం అంతే. దాని వల్ల అసంఖ్యాకమైన రూపాలు తయారవుతున్నాయి. ఇన్ని కోట్ల మందిలో ఒకరిని పోలిన మరో మనిషి ఇప్పుడు లేడు, ఇంతకు ముందు లేడు, ఈ తర్వాతా వుండబోడు అంటేనే తెలుస్తోంది ఈ వైవిధ్యం ఎంత సహజమో. మరి ఇన్ని మతాలూ, ప్రాంతాలూ, జాతులూ వుండటంలో ఆశ్చర్యమేముంది? వుండకపోతేనే ఆశ్చర్యపడాలి.

8. సృష్టి, స్తితి, లయ కారకుడు దేవుడే అయితే[ ఏ మతం అయినా} ఇన్ని రోగాలు, శారీరక లోపాలు ఇందుకు సృష్టించారు? ఇది తయారీ లోపమా? ఇలాంటి లోపాలున్న ఉత్పత్తి చేసేవారు దేవుడు అవుతారా? మరి లోకంలో జరిగే అన్ని అనర్ధాలు, నేరాలు, ఘోరాలు ఆయనకు తెలిససే జరుగున్నాయి అనుకోవాలి లేదా ఆయనే చేస్తున్నాడు అనుకోవాలా? మరి ఇన్ని ఘోరాలు చూస్తూ, చేయిస్తూ ఉండేవారు దేవుడు అంటారా?
–>నిజానికి సృష్టి, స్థితి, లయ అనేవి లేవు. వున్నది కేవలం మార్పు మాత్రమే. ఆ మార్పులో వున్న వివిధ దశలనే సృష్టి, స్థితి, లయలు అంటున్నాం. ఏదీ కొత్తగా సృష్టింపబడటం లేదు, ఏదీ లయమూ కావటం లేదు. బిడ్డ పుట్టడం ఎక్కడ జరిగిందనుకోవాలి? ప్రసవం అయినప్పుడా, పురుష బీజం, అండంలో కలిసినప్పుడా? లేక పురుష బీజం మరియు అండం సృష్టింపబడినప్పుడా? ఇలా వెనక్కువెళుతున్నకొద్దీ దానికి ఓ ముందు దశ వుండి తీరుతుంది. కనుక పుట్టడం అన్నది ఆ అనంత కాలవాహికలో ఓ మైలు రాయి మాత్రమే. అలాగే చావు కూడా! ఏది లయమయిందక్కడ? శరీరం మళ్ళీ ప్రక్రుతిలో కలిసి రిసైకిల్ అవుతోంది అంతే!
రోగాలు,శారీరక లోపాలు మనకంటికవి రోగాలు/లోపాలు. సృష్టికవన్నీ మామూలే! ఒకటి లోపం, ఒకటి కాదు అన్న స్పృహ, విచక్షణ దానికుండవు. ఉదాహరణకు ఓ లోతైన బావిలో నీళ్ళున్నాయి. బయట దాహంతో చచ్చిపోతున్న వృద్దుడున్నాడు. వృద్దుడికి తెలుసు తనుబతకాలంటే ఆ బావిలో నీళ్ళు తాగాలని కానీ తను దిగలేడు. నీళ్ళను చేదనూ లేడు. కానీ నీటికి ఆ విశయం తెలియదు కదా? ఆ నీరు వుబికి తనంత తాను బయటకు వచ్చి వృద్దుడి నోట్లో పడదు కదా! అలాగే సృష్టి కూడాను. దానికి ఒకటి లోపము, ఓకటి కాదు అన్న తేడా లేదు.

9.మరి దేవుడు అన్ని కర్హ్త, కర్మ, క్రీయ అయినపుడు పేద వాడిని ఇంకా పేదవానికి దూరంగా, పెద్దవారికి దగ్గర గా ఎందుకు ఉంటున్నారు.
–>దేవుడు కేవలం భావనే. కర్తా కాదు, క్రియా కాదు. నీరు ఎవడిదగ్గరుంటే వాడి దాహం తీరుస్తుంది. నీటికి ఎవడు ధనవంతుడో, ఎవడు కాదో తెలియదు. అగ్ని ఎవడినైనా దహిస్తుంది. ఎవడు ధనవంతుడో, ఎవడు కాదో చూడదు. ఈ వనరులన్నీ ధనవంతుడి దగ్గర వుంటాయి, పేదవాడి దగ్గర వుండవు గనుక వీడికున్న కష్టాలు వాడికుండవు.

10 దేవుడు అంత చూసుకుంటారు అనుకునే వారు ఎందుకు రోగాలు వస్తే, డాక్టర్ దగ్గరకు పోతున్నారు, ఇంట్లో పూజ చేస్తే సరి పోతుంది కదా ?
–>ఎవరూ ఏమీ చూసుకోరు. ఎవరో చూసుకుంటారు అన్న భావన, నమ్మకం మనిషికి ఆశ కలిగిస్తుంది. బలాన్ని ఇస్తుంది. ఆ నమ్మకం ఇచ్చే బలం వల్ల ఒక్కోసారి తను అనుకున్న పని సాధించగలుగుతాడు. సాధించినప్పుడు అది తనలో నమ్మకాన్ని మరిన్ని రెట్లు పెంచుతుంది. ఆ నమ్మక బలంతో అతను మరిన్ని విజయాలు సాధిస్తాడు. పూజ చేస్తే సరిపోతుంది అనే నమ్మకస్తులూ వుంటారు. కానీ కేవలం నమ్మకం వల్లే అన్ని పనులూ జరగవు. వర్షం పడుతుందని కేవలం ఎంత గట్టిగా నమ్మినా పడదు. అయితే ఈ పరీక్షలో నేను విజయం సాధిస్తాను, నాకు దేవుడి ఆశీస్సు వుంది అని గాడంగా నమ్మిన వాడు ఒత్తిడి తగ్గి నిజంగానే జవాబులు సరిగ్గా రాయగలడేమొ. నమ్మకం మానసిక రోగాలను నయం చేస్తుందేమొ గానీ అన్ని రోగాలనూ కాదు.

11.చివరగా ఏ పని చెయ్యాలన్న దేవుని మొక్కనిదే పని ప్రాంభించరు కదా మరి విజయం వస్తే దేవుని దయ అంటారు, మరి అప జయం వస్తే ఆయననే బాద్యుని చెయ్యరు ఎందుకని ? అంటే అయన విజయల కే పరిమతమా ?
–>ఎందుకంటే అది దేవుడిమీద మనిషికున్న నమ్మకం. జరగనప్పుడు దేవున్ని నిందించాలంటే వున్న భయం. విజయానికి దేవుడి దయా లేదు. అపజయానికి దేవుడి బాధ్యతా లేదు. అన్నీ మనవే.

అన్ని బంధముల కన్న ఏ బంధము బలమైంది?

తేది:September 16, 2014 వర్గం:వర్గీకరింపబడనివి రచన:చరసాల 2,033 views

ఎందుకో ఈ మధ్య ఈ ప్రశ్న మళ్ళీ మళ్ళీ ఎదురవుతూ వుంది. మనిషికి – మనిషికి ఆ మాటకొస్తే జీవికి-జీవికి మధ్య ఎన్ని రకాల బందాలున్నాయి! కేవలం (సం)బంధాలనే తీసుకున్నా మచ్చుకు ఇవి కొన్ని.

బార్యాభర్తల బంధం
తల్లీబిడ్డల బంధం
అన్నాదమ్ముల బంధం
స్నేహితుల మధ్య బంధం
దేవుడు – భక్తుడు బంధం
గురు శిష్యుల బంధం
మనిషికి-కుక్కకు మధ్య బంధం
రైతుకు – ఎద్దుకు మధ్య బంధం
యజమాని – సేవకుల బంధం

—-
ఇవే కాకుండా పొరుగువారితో బంధం.
డ్రైవరుకు – ప్రయాణికుడికి బంధం

చెప్పుకుంటే పోతే ప్రతి ఒక్కడు తన పక్కవాడితో ఏదో ఒక బంధం కలిగే వున్నాడు.

అయితే ఏ బంధం గొప్పదో తెలియదు కానీ యజమాని-సేవకుడు మధ్య వున్న బంధమే అతి గట్టిది, బలమైనది. మిగతా అన్ని బలమైన బంధాలలోనూ అంతర్లీనంగా ఈ బంధమే ఆలంబనగా వున్నది.

బార్యాభర్తల బంధమే చూద్దాం. ఇక్కడ భర్త యజమాని పాత్ర నిర్వహిస్తే, భార్య సేవకుడి పాత్ర నిర్వహిస్తుంది. భర్త ఎంత ఎక్కువగా యజమానిలా చెలాయిస్తాడో లేక భార్య ఎంత ఎక్కువగా అణకువగా సేవకురాలి పాత్ర పోషిస్తుందో ఆ బంధం అంత గట్టిగా వుంటుంది. ఇందులో ఎవరి పాత్రలు వారు ఎంత స్వచ్చందంగా, యిష్టపూర్వకంగా పోషిస్తారో ఆ బంధం అంత దృఢంగా వుంటుంది. మన పాతివ్రత్య ధర్మాలూ మొదలైనవన్నీ ఈ యజమాని-సేవకుల బంధాన్ని ప్రోత్సహిస్తూ బలపరచేవే! ఇప్పుడు బార్యాభర్తల మధ్య వచ్చే వివాదాలకు, విడాకులకు వాళ్ళు ఈ యజమాని-సేవక పాత్రలు పోషించడానికి నిరాకరించడమే!

తల్లీ-బిడ్డల మధ్యా అంతర్లీనంగా ఇదే సంబందం వుందనిపిస్తుంది. ఇక్కడ బిడ్డ ఎదిగే వరకూ తల్లి యజమాని పాత్ర పోషిస్తే, బిడ్డ ఎదిగాక తల్లి సేవకురాలి పాత్రలోకి మారిపోతుంది.

ఇక అన్నదమ్ముల బంధములో అన్న యజమాని పాత్రని, తమ్ముడు సేవకుడి పాత్రని పోషిస్తాడు. మనకు ఆదర్షమూర్తులైన రామలక్ష్మణులను గమనిస్తే భోధపడేది అదే గదా?

ఇన్ని బంధాలలోకి స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బంధంలోకి రాదు. అందుకనే మనవాళ్ళు స్నేహానికి, పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలన్నారు. కానీ నిజానికి పోరాటానికి సమవుజ్జీలు కావాలేమొ గానీ స్నేహానికి కాదు. సమవుజ్జీల మధ్య నిలబడే స్నేహం కంటే హెచ్చుతగ్గుల మధ్యనే స్నేహం గట్టిగా పదికాలాల పాటు వర్ధిల్లుతుంది. ఈ హెచ్చుతగ్గుల స్నేహంలో తెలివిలోనో, బలంలోనో, ఐశ్వర్యంలోనో బలమైన వాడు యజమాని పాత్ర పోషిస్తే మరొకడు సేవకుడి పాత్ర పోషిస్తాడు. సమవుజ్జీల మధ్య స్నేహం కంటే అసూయ, స్పర్థలకే అవకాశం ఎక్కువ. ఆ “సమం” హోదా నిలబెట్టుకొనే పాట్లు వుంటాయి. కృష్ణుడు – కుచేల స్నేహం ఈ యజమాని-సేవక బందమే!

దేవుడికి-భక్తుడికి మధ్య వున్నదీ అన్నిటికంటె బలమైన యజమాని-సేవక బందం. భక్తుడు ఎంతగా యజమాని యొక్క బలాన్ని విశ్వసించి అందులో తను లీనమయి, ఏకమయి పోతాడో ఆ బంధం అంత గట్టిగానూ వుంటుంది. రాముడు-ఆంజనేయుడు, కృష్ణుడు-అర్జుణుడు మొదలగు సంబందాలు.

గురు-శిష్యుల మధ్యా అంతర్లీనంగా అదే బంధమే! శిష్యుడు ఎంతగా గురువు ప్రతిభకి దాసోహమయి అతన్ని సేవిస్తే ఆ బంధం అంత గట్టిది.

మిగిలిన బంధాలలోనూ ఎక్కడైతే యజమాని-సేవక బంధముంటుందో ఎక్కడైతే ఆయా పాత్రలను వాళ్ళు మనసూర్తిగా స్వీకరించి అందులోనే తమ ధర్మాన్ని, మోక్షాన్ని చూసుకుంటారో ఆ బంధాలు చాలా గట్టిగానూ, గొప్పగానూ పేరొందుతున్నాయి.

యజమాని-సేవక బంధంలో యజమాని సేవకుణ్ణి రక్షించడంలో అతనికి కావల్సిన ఇతరత్రా అవసరాలు తీర్చడంలో తృప్తిని పొందితే, సేవకుడు యజమాని గొప్పదనాన్ని కీర్తించడంలో, అతనికి సేవ చేస్తూ తన్నుతాను యజమానికి అర్పించుకోవడంలో గొప్ప తృప్తిని పొందుతాడు.

ఏ బంధాల మధ్యనైతే యజమాని-సేవక బంధం లేదో అది కేవలం తాత్కాలికమే.